SPECIAL REPORT FROM SCOTTIE RODMAN FOR DOUBLEXX

[50] Vooruit kijken

Het nieuwe seizoen komt eraan. Zondag a.s. de open dag waar het sterke Verviers Pepinster uit België met oud-Magixx speler Darnell Wilson onze tegenstander is. Kennismaken met een bijna compleet nieuwe spelersgroep, genieten van die wedstrijd, vooruitkijken naar het nieuwe seizoen en het laatste nieuws (én de roddels) uit basketballland met elkaar doornemen staan die dag centraal.

Natuurlijk, er zijn al oefenwedstrijden gespeeld, maar dat was met een team dat behalve veel talent, verder nog niet echt veel mee kon brengen. Logisch natuurlijk, want het roster was pas laat compleet en er is dus nog niet veel samen getraind. Dat de resultaten toch alleszins behoorlijk waren geeft de lime-groene burger natuurlijk moed. Zoals gezegd lijkt het qua talent wel goed te zitten bij de Magixx, nu de rest nog.

Helaas is de ploeg nog steeds niet in staat om met alle spelers te trainen. Dat komt dan weer doordat er een aantal spelers geblesseerd is. Maar uiteindelijk zal ook die wolk weer overtrekken en dan zal blijken of  het management en de coaching staf een goede job gedaan hebben bij het scouten en samenstellen van de spelersgroep.

Ik denk dat dat zo is. De cv’s van de nieuwelingen zien er gewoon goed uit en ondanks dat ik door allerlei perikelen de ploeg nog niet heb zien spelen, was ik gelukkig wel in staat om het wel en wee van de Magixx via internet te volgen. Daar blijkt uit dat er zeker het nodige perspectief in de ploeg zit.

Ook de meer voorzichtige geluiden hebben mij bereikt. Daar is natuurlijk niets mis mee. Bescheidenheid siert immers de mens en gelukkig is dát besef binnen de geledingen van de organisatie en de fans doorgedrongen. Een goede zaak, want een grote mond opzetten is heel gemakkelijk maar als de resultaten geen gelijke tred houden met die grote mond, ben je snel klaar.

Kijkend naar het nieuwe seizoen lijkt het er op dat landskampioen Amsterdam voorlopig af gaat haken vanwege de financiële malaise bij die club. Maar ik sta er niet raar van te kijken als ze tijdens het seizoen in de hoofdstad nog een rijke suikeroom weten te strikken waardoor het team verstrekt kan worden. Grootste kanshebbers voor de topposities zijn EiffelTowers, World Class Aviation Academy Giants en Gasterra Flames. Interessant is het om te zien hoe de lang in Amsterdam spelende Peter van Paassen en Stefan Wessels het zullen doen bij hun nieuwe team in de Brabantse hoofdstad.

Verder blijft het koffiedik kijken. De positie van onze eigen Magixx is, in ieder geval voor mij, lastig te duiden. Ik lees op verschillende plaatsen dat er nog een hoop werk te doen is voor Michael en Lukas. Ik lees ook dat er veel muziek in de ploeg zit. De vraag is hoeveel tijd het kost om de ploeg tot een eenheid te smeden waarbij ook de onderlinge chemie in orde is. Gezien het talent van de spelersgroep én de ervaring van onze coaches, zou dat redelijk snel moeten kunnen. Hoe het tussen de oren zit zal nog moeten blijken, want zoals we in Nijmegen zeggen: Je kunt ze wel veur de kop kieke, maar niet erin. Een waarheid als een koe natuurlijk.

Mocht alles gaan zoals het zou moeten gaan, dan hoeven we denk ik niet zo heel lang te wachten voordat we een herkenbaar en spectaculair spelend Matrixx Magixx te zien krijgen, en als de ploeg eenmaal in de goede flow zit dan is er natuurlijk van alles mogelijk. Voorlopig ben ik tevreden als het dak er in de Horstacker regelmatig af gaat en er aldus een plaats in de play-offs wordt bereikt. Ik wens de ploeg veel succes en de fans veel plezier.

Scottie Rodman.

[49] Ontwikkelingen

Eindelijk is de landkampioen basketball seizoen 2008-2009 bekend. Nadat Amsterdam op het veld de best-of-seven om het landskampioenschap van Den Bosch had gewonnen brak er een onverkwikkelijke periode aan waarin het tot afgelopen week absoluut onduidelijk bleef wie die titel nou mocht dragen. Zelfs nadat de beroepscommissie van de tuchtcommissie van de basketballbond in al haar wijsheid besloot dat de hoofdstedelingen niets verkeerd hadden gedaan en de titel dus voor hen was, duurde het nog bijna twee weken voordat het bestuur van diezelfde basketballbond overstag ging.

Je kunt alle vinden van de gang van zaken en de handelswijze van de drie betrokken partijen in deze soap, maar het is heel goed dat er eindelijk duidelijkheid is. Dat velen, vooral in Den Bosch, het niet eens zijn met de toekenning van de titel aan Amsterdam doet daar niets aan af. Of de Amsterdammers in staat zijn om komend seizoen weer met zo’n goede ploeg aan te treden, valt, gezien de financiële sores in Amsterdam, nog te bezien. Immers van het afgelopen seizoen zijn al twee belangrijke pionnen verdwenen (Gipson en Harrison) en of die door gelijkwaardige spelers vervangen kunnen worden is nu nog niet duidelijk. Het zou, ongeacht wat je persoonlijke mening over Amsterdam is, erg jammer zijn als de landskampioen aan zou moeten treden met een ploeg van veel minder kaliber.

Dat geldt natuurlijk ook voor onze eigen Magixx. Zoals bekend is er minder te besteden en wordt het dus roeien geblazen met de riemen die de club heeft. Dat is een vaststaand feit. Een van de gevolgen hiervan is dat het langer duurt om spelers aan te trekken. Immers de club wil veel value-for-money en spelers proberen zich zo goed (lees voor een zo hoog moegelijk salaris) mogelijk te verkopen. Dat veroorzaakt een spanningsveld en dát zorgt weer voor spannende en langer durende besprekingen. Nu zitten we dik anderhalve week voor de eerste training en hebben we nog lang geen FEB waardig team en worden er wat Magixx fans een beetje ongerust. Heel begrijpelijk en misschien ook wel terecht. Andere clubs zijn immers al weer een stuk verder of zelfs klaar met het samenstellen van hun roster.

Een paar weken geleden gaf Raoúl van Loon die (mede) verantwoordelijk is voor het aantrekken van spelers al aan dat het wel eens een lange zomer zou kunnen worden daar waar het gaat om de samenstelling van de nieuwe ploeg. Hij heeft gelijk gehad. Tot nu toe twee aanwinsten met Nikki en Henry. We weten ook al dat Darnell niet meer terugkeert bij de Magixx en dat Thijs zeker blijft. Ik verwacht dat ook Elias komend seizoen in Nijmegen speelt. Wie er verder blijft? Joost mag het weten. Ik kan me voorstellen dat zowel Raoúl als Michael een aantal spelers van vorig seizoen graag wil behouden voor de Magixx, maar dat dát gezien de geringe financiële armslag wel eens heel lastig zou kunnen worden.

Toch heb ik er alle vertrouwen in dat er in het nieuwe seizoen een ploeg staat waar wij als fan trots op kunnen zijn. Een ploeg die naast hard werken ook spektakel wil bieden aan de trouwe fans. Een ploeg die herkenbaar speelt en een ploeg waarvan de spelers benaderbaar zijn voor diezelfde fans. Het mooie is dat er voor de eerste training waarschijnlijk iedere dag wel nieuws te melden zal zijn van het spelersfront. Nog even geduld dus. Alles komt goed!

Scottie

[48] NBA draft

Nadat de play-offs in de NBA zijn afgelopen en de ‘wereldkampioen’ voor het komende jaar bekend is, draait de transfercarrousel op volle toeren. Een van de belangrijke gebeurtenissen daarbij is de draft. Hierbij worden de grote talenten uitgekozen door de NBA teams. Het gaat hierbij niet alleen om, de USA collega talenten maar ook spelers uit de andere delen van de basketbalwereld. Zonder helemaal in detail te gaan, ziet die draft er als volgt uit. De teams die in het reguliere seizoen de play-offs niet hebben gehaald, mogen als eerste hun keuze (pick) maken.  De volgorde waarin, is willekeurig en wordt voorafgaand aan de draft bepaald door een loterij. Dit laatste gaat sinds 1985 zo en voorkomt dat de ‘slechte’ ploegen er op het eind van het seizoen met de pet naar gooien om maar laatste te worden en de eerste keuze te hebben. Overigens hebben de minst succesvolle teams wel de meeste kans op eerste keuze, maar dus geen zekerheid dat dát ook daadwerkelijk gebeurt. Die eerste keuze is natuurlijk belangrijk. De meest veelbelovende spelers staan in de top van de draft-list en worden dus ook het meest begeerd door de NBA teams. Dit jaar waren het de LA Clippers die door loterijgeluk de eerste keuze mochten maken uit het aanbod. Tot zover is het nog allemaal te volgen.

Nu wordt het wat ingewikkelder. Draft rechten kunnen namelijk óók verhandeld worden. Dat gebeurt dan ook regelmatig in het kader van transfers (trades). Die trades zijn vaak ingewikkeld omdat er meer dan twee ploegen bij betrokken zijn. Voorbeeld? Stel je voor dat LeBron James van Cleveland naar New York gaat. Dan zal New York naast de transfersom, in ruil voor James ook een aantal spelers richting Cleveland laten gaan. Echter gezien de waarde van James is dat waarschijnlijk nog niet genoeg en zullen er één of meerdere picks richting Cleveland gaan. Of dat eerste ronde picks zijn  is afhankelijk van de afspraken. Het gaat daarbij niet alleen om de actuele picks, maar ook picks voor de toekomst. Dat kan zich uitspreiden over meerder jaren. Het komt dus voor dat er teams zijn die erg veel first-round picks hebben. Zo komt het dat de Minnesota Timberwolves dit jaar zowel de nummer vijf als de nummer zes keuze hadden. Kortom de draft is een interessante periode voor zowel de ploegen als de spelers.

Erg leuk dit jaar is dat de Timberwolves dit jaar een landgenoot hebben gekozen in de tweede ronde. Henk Norel de 21-jarige talentvolle powerforward die bij Joventut Badalona in de Spaanse ABC speelt, is als 47^e gekozen. Of hij gelijk aan de bak mag in de NBA valt echter nog te bezien. De kans is groot dat hij om te rijpen nog één of meerdere seizoen in Spanje blijft spelen. De Timberwolves hebben de afgelopen draft dus twee spelers gekozen uit de top 10. De eerste is het Spaanse supertalent Ricky Rubio. Of hij ooit gaat spelen voor de ploeg uit Minnesota zal de tijd moeten uitwijzen. Hij heeft zelf aangegeven niet bij een, in zijn ogen, minder team te willen spelen en hij schaart de Wolves daar dus onder. De ploeg uit Minnesota heeft met Rubio natuurlijk wel goud in handen om een blockbuster trade te maken en het zou verstandig zijn als ze dat dan ook zouden doen. Je hebt immers niet zoveel aan een speler die eigenlijk niet wil. Te meer daar de volgende pick ook al een groot talent is en op dezelfde positie, point-guard, speelt als Rubio. Het gaat hier om Jonny Flynn van Syracuse. Hier doemt een dilemma op voor het Wolves management.

Zo zijn er natuurlijk nog veel meer zaken die spelen en waarvan de uitkomst nog niet te voorspellen is. Dat maakt het hele post- (of pre, net wat je wilt) season zo interessant voor de volgers. Sommige ploegen zullen weinig verandering laten zien maar bij andere ploegen is het de verwachting dat daar behoorlijk aan gesleuteld gaat worden. Dat kan gebeuren met het oog op de directe toekomst, maar ook met het ook om voor een wat verder weg liggende toekomst een superteam te bouwen. We shall see!

Scottie

[47] De helft minder

In de Gelderlander van afgelopen week stond het bericht dat Matrixx Magixx het komend seizoen met bijna de helft minder budget zal moeten doen. Dat is natuurlijk verschrikkelijk jammer, maar de economische malaise gaat nu eenmaal ook niet aan de Horstacker voorbij. Je kunt er van alles van vinden en over zeggen, maar het wordt volgend seizoen simpelweg roeien met de riemen die er zijn.

Als je andere gastenboeken leest, vinden vele schrijvers aldaar het slecht nieuws voor de Magixx. In den lande wordt de Nijmeegse club blijkbaar een warm hart toegedragen. Dat is natuurlijk hartstikke mooi, maar dáár koopt Matrixx Magixx niets voor. Spelers komen, in eerste instantie, niet omdat de organisatie zo sympathiek is. Geld is natuurlijk de allereerste reden waarom spelers komen. De randvoorwaarden kunnen natuurlijk ook helpen om een speler over te halen, maar zijn meestal niet doorslaggevend, hoewel dat bij Matrixx Magixx wel eens iets anders zou kunnen liggen.

Minder budget dus. Dat heeft natuurlijk een grote invloed op de samenstelling van het team voor volgend seizoen. Hoe die samenstelling eruit zal zien weet nu nog niemand. Een aantal spelers hebben zich vorig seizoen voor langere tijd verbonden. Ik weet natuurlijk niet of er in die contracten clausules zijn opgenomen waarin afwijkende voorwaarden staan waarin bijvoorbeeld tegenvallend presteren reden is voor niet verlengen, of dat er bij verminderde financiële mogelijkheden afscheid van elkaar kan worden genomen.

Ik kan me voorstellen dat dit soort clausules bestaan en dat maakt het misschien allemaal nog lastiger om een representatieve ploeg samen te stellen. Aan de andere kant heeft ieder nadeel zijn voordeel. Niet alleen Nederland heeft last van de malaise. Deze is namelijk wereldwijd. De bomen groeien nergens meer tot aan de hemel en daar kan natuurlijk slim gebruikt van worden gemaakt bij het scouten en vastleggen van nieuwe spelers. Het wordt een zaak van lange adem en misschien wordt er zelfs wel gegokt door organisaties en spelers.

Ik denk dan ook niet dat er erg veel nieuws verwacht kan worden de komende weken. Wellicht zullen een aantal contracten toch verlengd worden en zal er hier en daar versterking de in de breedte worden aangetrokken. Op de “kanjers” zal waarschijnlijk langer gewacht moeten worden. Dát geeft heerlijk veel ruimte voor speculaties. Dan zie je dat er een aantal spelers van Matrixx Magixx geliefd zijn bij, in ieder geval de fans van, andere teams. Voorbeelden van wensen die op het Donar gastenboek worden geuit, zijn bijvoorbeeld Gerrit Brigitha als back-up op de vier en Erik Nelson als startende center.

Dat speculeren zal nog wel even doorgaan zolang er geen contracten worden afgesloten. Natuurlijk gaat dat ook op voor het samenstellen van een vernieuwde Magixx ploeg. Ik zeg nadrukkelijk vernieuwde ploeg omdat er een aantal, spelers zijn waarvan de contracten doorlopen die wel gerespecteerd worden. Gewoon omdat deze mannen het afgelopen seizoen goed gepresteerd hebben. Dat het hier om een aantal Nederlandse spelers gaat moge duidelijk zijn. Natuurlijk zijn er ook een aantal niet Nederlandse spelers die goed gepresteerd hebben het afgelopen seizoen, maar daar komen dus vooral de financiën om de hoek kijken.

Spannende tijden en ingewikkelde materie dus. Hier is geduld een schone zaak. Er moet worden afgewogen wat er nodig is en welke prijs we daarvoor kunnen (en willen) betalen. Het wordt voor de Magixx zeker een stuk moeilijker om kwalitatief goede spelers naar Nijmegen te krijgen, maar aan de andere kant (daar gaat ie weer) ligt daar natuurlijk wel een grote uitdaging. Ik denk dat die uitdaging vol wordt opgepakt door de verantwoordelijke mensen, kijk maar naar het aantrekken van Nikki Hulzenbos, en dat we komend seizoen weer een team zullen zien dat des Matrixx Magixx is!

Scottie

[46] Astrid

Afgelopen maandag kwam het bericht dat Astrid Rossen was overleden, als een ijskoude douche over de hele Matrixx Magixx familie heen. Ongeloof, verbijstering, diepe droefenis zijn te halen uit alle hartverwarmende reacties op het gastenboek. Ook jullie columnist is diep geraakt door haar overlijden. Ik ben, en dat is misschien maar goed ook, geen geweldige In Memoriam schrijver, maar ik wil bij deze toch een bescheiden poging wagen vanuit mijn eigen gevoel. Ik laat het aan anderen over om de mooi anekdotes en verhalen die ze hebben meegemaakt te vertellen.

Het overlijden van Astrid vormt het absolute dieptepunt in een bewogen week. Eerst de uitschakeling in de eerste ronde van de play-offs. De dag erna het drama op Koninginnedag in Apeldoorn en nu dus het overlijden van Astrid. Het zal zeker nooit meer hetzelfde zijn bij de thuiswedstrijden in de Horstacker. Natuurlijk, de merchandise stand zal zeker weer bemens worden door een enthousiaste vrijwillig(st)er. Ongetwijfeld zal er een keukenprin(ce)s opstaan die de lekkerste pastamaaltijden tevoorschijn tovert. En ook de busreizen zullen vast en zeker weer goed verlopen als het zover is. Allemaal waar.

Astrid zal zeer worden gemist door de mensen uit de Matrixx Magixx organisatie, spelers en de fans. Haar altijd vriendelijke benadering van fans (ook van de tegenpartij) was toch wel uniek. Dat blijkt uit de vele blijken van medeleven uit het hele land. Ook de reacties van veel (ex) Magixx spelers zijn veelzeggend. De vele verdiensten die Astrid heeft gehad voor het basketbal in Nijmegen én het voorbeeld dat zij daarmee gaf aan vele andere vrijwilligers moet altijd herinnerd worden.

Zaterdag wordt Astrid gecremeerd en het zal ongetwijfeld verschrikkelijk druk worden in Beuningen. Dat hoort natuurlijk ook zo. Respect betuigen aan één van de steunpilaren in het lime-groene vrijwillerskorps vanaf het prille Magixx begin tot nu moet. Het verlies doet iedereen pijn bij iedereen. Het samen delen van die pijn en het er zijn voor Theo, Danny en Renate kan er misschien voor zorgen dat die pijn een tikje dragelijker wordt.

Astrid zal in de Horstacker voor altijd in ere gehouden worden. Daar zullen alle basketballfans, medewerkers van Matrixx Magixx en Doublexx, en iedereen die haar nu al mist, wel voor zorgen! Dat weet ik zeker.

Scottie

[45] Play-offs in de NBA (2)

In tegenstelling tot de FEB, waar deze week nog wedstrijden gespeeld moeten worden en de eindstand in de competitie nog niet definitief is, zijn de teams in de NBA sinds afgelopen nacht wel klaar voor de play-offs. In de Eastern Conference is de match-up zoals ik die in de vorige column “voorspelde” niet veranderd. De Cavaliers zijn als beste team in de hele NBA geëindigd en hebben thuisvoordeel tijdens de hele play-offs. Vooropgesteld dat ze de big-final halen natuurlijk. Overigens verloren de Cavaliers hun laatste wedstrijd, in eigen huis nota bene, van de 76’ers. Verzachtende omstandigheid was dat alle starters heel veel rust werd gegund met het oog op de play-offs. LeBron James zat zelfs niet in wedstrijdkleding op de bank, maar was wel nadrukkelijk als supporter van zijn ploeg aanwezig.

Het play-off schema voor de eerste ronde in het Oosten ziet er als volgt uit:

Het lijkt voor Cleveland niet al te lastig om de eerste ronde te overleven. Thuis is de ploeg bijna niet te verslaan en het uit record van Detroit is negatief terwijl hun thuis record om het zachtjes uit te drukken niet overtuigend is. Maar hoewel Detroit niet zo sterk is als voorgaande jaren, blijft de ploeg onberekenbaar.

De Bulls hebben het heel behoorlijk gedaan tijdens het seizoen. Dat was zeker te danken aan Derrick Rose, die de Rookie of the year titel bijna niet meer mis kan lopen. Het zal interessant zijn of Rose zich in een serie tegen Boston staande kan houden. De Celtics hadden een geweldige start van het seizoen, maar hadden halverwege een behoorlijke dip. Ze lijken nu echter klaar voor de play-offs en als Kevin Garnett weer terug keert, maken ze een behoorlijke kans om hun titel te prolongeren.

Orlando heeft een prima thuis record en is uit net zo goed als Cleveland. Philadelphia heeft geen goede reeks achter de rug, maar won op in de laatste wedstrijddag van de competitie wel bij Cleveland. Dat kan de ploeg een boost geven. Toch blijft Orlando favoriet.

Atlanta en Miami ontlopen elkaar niet veel. Vooral Miami verraste dit seizoen. Ze kwamen er in het vorige immers helemaal niet aan te pas. Dwayne Wade is helemaal terug van weggeweest en dat was mede bepalend voor hun vijfde plaats in de Eastern Conference. De vorm van de dag zal hier bepalend zijn, maar de opgeleefde Wade kan zomaar het verschil maken voor Miami. Atlanta heeft een keurig seizoen achter de rug. Deed wat het moest doen en werd daardoor vierde in de Eastern Conference. Wade zelf is lastig af te stoppen, maar met een goede overall verdediging kan Atlanta de overige spelers van Miami onder controle houden. Wade kan het tenslotte niet helemaal alleen.

In het westen is het play-off schema als volgt:

Los Angeles tegen Utah is een interessante confrontatie. Hoewel de Lakers natuurlijk favoriet zijn, zullen ze het in Salt Lake City niet gemakkelijk krijgen. De Jazz zijn thuis moeilijk te verslaan. Aan de andere kant is de ploeg uit Utah in de uitwedstrijden niet sterk en hebben ze het in de laatste 10 wedstrijden niet bijzonder goed gedaan met maar drie zeges in tien wedstrijden.

Denver is toch wel verassend tweede geworden in het westen. Met dank aan Detroit dat dacht met een ruil Chauncey Billups voor Allen Iverson meer perspectief op een NBA titel te hebben. We weten nu dat dát niet zo is. New Orleans heeft in de persoon van Chris Paul misschien wel de beste point guard van da NBA in huis, maar laat vooral thuis nog wel eens een steekje vallen. Uit zijn beide ploegen gelijkwaardig.

San Antonio speelt eigenlijk wel ieder jaar mee om de prijzen, zijn zeer ervaren en kunnen daar hun voordeel mee doen. Dat zal overigens zonder Manu Ginobili moeten, want hij komt door een blessure dit seizoen niet meer in actie. Dallas had een sterke finish en klom daarmee van plaats acht naar plaats zes. Ze lijken juist op tijd het goede ritme weer te pakken te hebben en met Dirk Nowitzki hebben ze een speler die de laatste 25 wedstrijden telkens meer dan 20 punten scoorde. Ook Jason Kidd mag niet vergeten worden. Hij pakte in zijn laatste wedstrijd maar weer eens een triple-double en eindigt daarmee als derde in de NBA. Grote kans dat beide ploegen all-the-way moeten om uit te maken wie er door gaat naar de tweede ronde.

Dat kan eigenlijk ook gezegd worden van de confrontatie tussen Portland en Houston. Portland heeft een prima seizoen achter de rug en eindigde als vierde inde sterke Western Conference en plaatste zich daarmee voor het eerst sinds het seizoen 2002-2003 weer voor de play-offs. Thuis speelt de ploeg zeer sterk en de zeer ruime winst op Denver in de laatste wedstrijd zal het zelfvertrouwen zeker ten goede komen. De Rockets zijn thuis niet veel minder dan de Trailblazers en uit gelijkwaardig. Het thuisvoordeel voor Portland kan doorslaggevend zijn, maar hun onervarenheid kan ze op gaan breken. Met afstand de meest interessante confrontatie.

Mooie ontmoetingen voor de basketballiefhebbers, waarbij een aantal daarvan geen uitgemaakte zaak zijn. Ook verassingen zijn natuurlijk altijd mogelijk. Nog niet zo heel lang geleden werd Dallas als absoluut favoriet gezien maar in de eerste ronde uitgeschakeld door Golden State Warriors.

Ik hou je op de hoogte.

Scottie Rodman

[44] Play-offs in de NBA (1)

Niet alleen in ons koude kikkerlandje maar ook in de Verenigde Staten van Amerika neemt de play-off koorts toe. Hoewel in de NBA de meeste ploegen voor die post-season happening al bekend zijn, zijn er nog een aantal ploegen, zowel in het oosten als in het westen, die nog kansen hebben. Ook de strijd om een goede positie is nog hevig. Want net als in Nederland geven ook in de NBA de beste posities het meeste thuisvoordeel.

Een beetje struinen op het internet geeft een goed beeld van de stand van zaken. Eerst maar eens het oosten. Daar zijn vijf ploegen nog in de strijd voor twee play-off plaatsen, zijn er zes al geplaatst en hebben vier ploegen geen kans meer op een play-off plaats. Alle ploegen moeten nog vier of vijf wedstrijden spelen dus er kan nog wel wat veranderen, zeker omdat de onderlinge verschillen vanaf plaats 5 t/m 7 niet heel groot zijn.

Eerst maar eens de ploegen die nog strijden om een play-off plaats. Op dit moment (8 maart 2009) staan de Chicago Bulls en de Detroit Pistons op de plaatsen 7 en 8. Echter beide ploegen zijn nog niet zeker van een seizoensverlenging. De Bulls hebben een winstpercentage van 0.487% en met nog vier wedstrijden te gaan is de achterstand in gewonnen wedstrijden 2,5 op nummer 6 Philadelphia dat op 0.519% staat. Als de Bulls hun resterende allemaal wedstrijden winnen, dan komen ze uit op 0.512% winst. Als ze geen wedstrijden meer winnen dan komen ze uit op 0.463%. Waarschijnlijk zal het er ergens tussenin zitten en zullen de Bulls gewoon op plek zeven blijven staan.

Detroit Pistons heeft een winstpercentage van 0.481% en een halve winstwedstrijd achterstand op de Bulls. De Pistons hebben nog 5 wedstrijden te gaan en kunnen bij winst in alle wedstrijden ook op 0.512% uit. Verliest de ploeg alle wedstrijden dan zakt hun percentage naar 0.451%. De Pistons hebben een moeilijk seizoen en er valt weinig peil te trekken op hun prestaties. Duidelijk is, dat de ploeg meer verliest dan iedereen van ze gewend is. Gelukkig voor hen hebben ze een voorsprong van 2,5 winstpartijen op nummer 9.

Op die plek staan de Charlotte Bobcats. Met nog 5 partijen is er nog een kleine kans op een play-off plaats, maar dan moeten de Pistons er helemaal niets van bakken in hun laatste serie wedstrijden. Als dat gebeurt en de Bobcats winnen hun wedstrijden allemaal, dan verbetert hun percentage van 0.449% tot 0.475%.

Tot slot, ook de Indiana Pacers (10) en de New Jersey Nets (11) hebben nog een kleine kans om bij de laatste 8 te komen. Uitgeschakeld zijn de Milwaukee Bucks, de Toronto Raptors, de New York Knicks en de Washington Wizards. Geplaatst zijn inmiddels de Cleveland Cavaliers, Boston Celtics, Orlando Magic, Atlanta Hawks, Miami Heat en Philadelphia 76’ ers. Het speelschema in de NBA voor de play-offs is hetzelfde als in Nederland, alleen duurt iedere serie langer. Op basis van de stand nu ziet de eerste ronde in de Eastern Conference er als volgt uit:

Cavaliers - Pistons, Celtics - Bulls, Magic - 76’ers, Hawks – Heat.

In het de Western Conference is minder spanning. Daar gaan de Lakers aan kop en zij zijn op jacht naar het NBA record om zo ook in een eventuele final seven thuisvoordeel te halen. Op die plaats staan nu de Cavaliers met 1 wedstrijd minder verloren. Ook de Denver Nuggets, San Antonio Spurs, Houston Rockets, Portland Trailblazers, New Orleans Hornets en Utah Jazz zijn, zeker van de play-offs. Of dat in deze volgorde is, is nog niet duidelijk. Omdat ook hier zeer kleine onderlinge verschillen in winstpercentages te noteren zijn, kunnen de plaatsen 3 (Spurs) tot en met 6 (Hornets) nog wijzigen.

Dat betekent dat er nog 1 plek over is voor de play-offs. Daar staat nu Dallas Mavericks. De enig overgebleven concurrent voor de achtste plaats is Phoenix Suns, maar die hebben na de verliespartij van afgelopen weekend in Dallas vier wedstrijden achterstand op de Mavericks en dat lijkt met nog vijf wedstrijden te spelen te veel om nog in te halen. Uitgeschakeld voor de play-offs zijn: Golden State Warriors, Minnesota Timberwolves, Memphis Grizzlies, Oklahoma City Thunder, L.A. Clippers en Sacramento Kings.

Op basis van de huidige stand zou het speelschema in de eerste ronde play-offs in het westen er als volgt uit zien:

Lakers – Mavericks, Nuggets – Jazz, Spurs – Hornets en Rockets –Trailblazers.

In beide conferences lijken een aantal interessante confrontaties aanstaande te zijn. Zeker omdat een aantal ploegen de laatste periode in de goede flow zitten, maar ook omdat bij een aantal ploegen juist het omgekeerde het geval is. De kristallen bol blijft dan ook nog behoorlijk wazig. Want, eindigen de ploegen in de volgorde zoals hier of gaan daar nog wijzigingen optreden? Blijven de ploegen die in een goede flow zitten of is dat plotsklaps afgelopen en maken de favorieten hun rol waar of krijgen ze ineens de bibbers? Dat zou niet de eerste keer zijn.

Wie het weet mag het zeggen. Ik durf het in ieder geval nog niet aan.

Scottie Rodman

[43] Geachte heer Frese,

Naar aanleiding van uw artikel op de officiële website van EclipseJet MyGuide Amsterdam, wil ik graag reageren. Dat doe ik niet op de officiële website van Matrixx Magixx, maar door middel van deze column op de site van supportersvereniging DoubleXX. Dit om te voorkomen dat iemand gaat denken dat dit een officiële reactie is van de Matrixx Magixx organisatie, want daar is, voor alle duidelijkheid, geen sprake van!

Als je naar de feiten kijkt, zie je dat MyGuide failliet is, dat het er alle schijn van heeft dat dit bij EclipseJet ook aanstaande is en dat Victor Thomas het team verlaten heeft. Dat komt allemaal uit betrouwbare bronnen. Verder is er iets met de salarissen van de spelers gebeurd, zijn er problemen geweest met het betaalbaar stellen daarvan en zal het moeilijk worden om het budget voor volgend jaar op niveau van dit jaar te houden. Daaraan zijn in diverse dagbladen artikelen gewijd, waarin onder meer Amsterdam voorzitter de heer R. Pieper al dan niet letterlijk wordt aangehaald. In het laatste krantenartikel, in de Telegraaf, geeft hij zelfs aan dat hij, ondanks de financiële perikelen, kansen ziet om het gat met de Europese basketbaltop te dichten. Immers in heel Europa gaan de budgetten omlaag.

De geruchten als zouden er na Thomas nog meer spelers weggaan waren tijdlang zeer hardnekkig. Vanuit de Amsterdam organisatie werden deze geruchten met klem tegengesproken. Dat heeft resultaat gehad. De basketbalsite van Nederland heeft de mededeling waarin het aanstaande vertrek van Orien Green werd aangekondigd van de site gehaald. Op dat gebied is het nu dus rustig, maar dat kan natuurlijk zomaar veranderen. Dat geldt natuurlijk niet alleen voor Amsterdam, maar voor de hele basketbalwereld.

Nu schrijft u uw frustratie van u af in een artikel op de website van Amsterdam. Natuurlijk hebt u het recht om dat te doen. Ik zou ook gek worden van al die mededelingen uit betrouwbare bron. Echter, als je alle berichtgeving ontleedt dan valt het met de geruchten eigenlijk wel mee en zijn de bronnen betrouwbaarder dan u doet voorkomen. Immers dat uw club financiële problemen heeft is geen geheim. Dat dit gevolgen heeft voor de bedrijfsvoering kan een klein kind nagaan. Dat hierdoor onzekerheid bij alle op de loonlijst staande medewerkers ontstaat, is daar ook weer een logisch voortvloeisel uit. En als dan een van de boogde toppers weggaat, dan kun je op je klompen nagaan dat Jan en alleman daar (verdere) consequenties aan gaat verbinden.

Dit gebeurt als je onder een vergrootglas ligt. Dat is bij Amsterdam zeker het geval, vooral vanwege de sportieve prestaties dit seizoen. Ga maar na. Bijkans onverslaanbaar in de FEB, finalist in de NBB beker en, als icing-on-the-cake, een prachtig Europees avontuur dat gisteravond helaas tot een einde kwam in de kwartfinale van de EuroChallenge. Amsterdamse (sport)organisaties liggen wel vaker onder een vergrootglas, immers in Amsterdam is (vaak) alles beter. Tenminste, dat wordt zeer vaak gezegd door Amsterdammers zelf. Of het nou om Ajax, EclipseJet MyGuide of voor mijn part de Amsterdamse hockeyclub gaat, er is altijd wel iets te melden. Het lijkt soms wel of de Amsterdamse sportwereld de enige in Nederland is.

U neemt in uw reactie een loopje met de externe berichtgeving over het wel en wee van EJMG. Ik denk dat u dat beter niet had kunnen doen, want u scheert hierbij alles over een kam. U maakt geen onderscheid tussen feit en fictie en bereikt daarmee alleen maar dat het vergrootglas waarmee gekeken wordt nog groter zal zijn. Het lijkt mij dat u en uw organisatie dat op dit moment kunnen missen als kiespijn.

Ik heb al eerder geschreven dat de manier waarop u met al die feiten, halve waarheden en geruchten omgaat, niet erg professioneel overkomt. Dat is jammer, erg jammer. Omdat het Amsterdamse basketbal een van de vaandeldragers van het Nederlandse basketbal is en omdat Amsterdam een van de Traditionsvereine binnen het Nederlandse basketbal is. Dat u uiteindelijk doet wat u denkt dat u moet doen is aan u. Echter uw laatste opmerking in uw mailtje naar het DoubleXX gastenboek is ongepast om niet te zeggen kinderachtig. Ik denk oprecht dat er niet veel mensen zijn die hopen dat de stekker eruit gaat bij Amsterdam. Al is het alleen maar omdat er anders zo weinig te melden valt uit al die betrouwbare bronnen.

Met vriendelijke groet,

Scottie Rodman

[42] Arm Amsterdam

Wat al enige tijd gevreesd werd lijkt nu bewaarheid te worden. Het faillissement van de twee hoofdsponsors van basketbalclub Amsterdam laat zijn sporen na in de selectie van de landskampioen. Als je de berichten mag geloven is het geld (bijna) op en zijn  de spelerssalarissen gehalveerd. Het vertrek van de eerste van het als supertrio gepresenteerde Amerikanen, Victor Thomas, die naar de big-bucks in Korea gaat, is daar een gevolg van. Ook het vertrek van Orien Green, een van die anderen uit dat supertrio, lijkt aanstaande.

Hun spreekwoordelijke grote mond heeft de Amsterdammers weinig vrienden opgeleverd. Net als hun regelmatig arrogante houding. Er zal hier en daar dan ook vast en zeker stiekem gegniffeld of misschien wel hardop gelachen worden. Boontje komt om zijn loontje, nietwaar? Hoogmoed komt tenslotte voor de val. Ook zien veel fans hun team voor de resterende competitie en de play-offs ineens meer kansen voor hun eigen ploeg.

Toch kent deze gang van zaken alleen maar verliezers. Je kunt van Amsterdam zeggen wat je wilt, ze hebben wel de final-eight in de EuroChallenge gehaald en dat deden ze door met goede spelers goed te spelen. Ook in de competitie waren ze tot voor kort een klasse apart. De afgelopen weken hebben ze wel een aantal wedstrijden verloren, wat vooral veroorzaakt werd door het overvolle programma. Maar misschien ook wel voor een deel door alle zorgen die ze in de hoofdstad hebben. De spelers zullen daar ongetwijfeld ook door beïnvloed worden.

De kans is groot dat er na het vertrek van Thomas en het lijkende vertrek van Greene, meer spelers zijn die eieren voor hun geld kiezen. Immers het halveren van salarissen is geen sinecure. Op de keper beschouwd komt de organisatie haar verplichtingen niet meer na, en waarom zou je dat als speler dan wel doen. Afgezien daarvan zouden er natuurlijk ook motivatieproblemen kunnen ontstaan. Zeker bij de buitenlandse (lees USA) spelers, die in vrij korte tijd hun pensioenvoorziening bij elkaar moeten zien te spelen, kan ik me daar van alles bij voorstellen.

Al met al een slechte zaak voor het Nederlandse basketbal. Ik schreef in mijn vorige column ook al iets dergelijks naar aanleiding van de Amsterdamse reactie op het stuk van Igor Wijnker. Toen was dat uit boosheid over zoveel domheid. Dat is nu zeker niet het geval, hoewel enig onderzoek bij het aantrekken van EclipseJet en MyGuide als hoofdsponsors misschien wel wat meer duidelijkheid vooraf had verschaft. Aan de ander kant, misschien heeft er wel enig onderzoek plaatsgevonden en komen deze slechte tijdingen wel helemaal onverwacht. Wie het weet mag het zeggen.

Gedane zaken nemen echter geen keer en dus moet de landskampioen komend seizoen waarschijnlijk een forse stap terug doen. Voor het lopende seizoen denk ik dat ze wel degelijk nog een grote rol blijven spelen, al is het maar omdat een eventueel kampioenschap misschien wel weer geldschieters aan zal trekken. Of die nu groot of minder groot zijn is niet belangrijk. Voor het basketbal in Nederland is het belangrijk dat een Traditionsverein als Amsterdam op het hoogste niveau blijft spelen. Ik hoop dan ook oprecht (en wie had dat gedacht) dat het, letterlijk en figuurlijk, arme Amsterdam er volgend seizoen gewoon weer bij is.

 Scottie

[41] Slechte reclame

Het anders zo rustige basketbalwereldje schudde dit seizoen al meerdere malen, al dan niet hevig, op zijn grondvesten. Drugsgebruik door spelers, financiële malaise door de wereldwijde economische crisis, een nieuwe competitieopzet waar een aantal clubs toch weer moeite mee blijkt te hebben, fans die zich misdragen en, aan de positieve kant, Nederlands succes in Europa.

Ik wil me beperken tot drugs en drank. Er zijn dit seizoen een aantal spelers weggestuurd bij hun team vanwege het gebruik van (lichte) verdovende middelen. Het is allemaal erg duidelijk. Bij de meeste teams staat blijkbaar in de spelerscontracten, dat het gebruik van wat voor soort drugs dan ook einde arbeidsovereenkomst betekent. In de Nieuwe Revu staat onder de titel Drank, drugs en dunks, een voorpublicatie van het achtergrondverhaal dat journalist Igor Wijnker voor de nieuwste editie van het sportboek Achilles heeft geschreven. Dat gaat niet alleen over drugsgebruik maar ook over drankmisbruik en alles wat daarbij komt kijken.

Het artikel is niet erg onthullend. Insiders weten dat drugsgebruik door spelers niet iets heel nieuws is. Daar was al sprake van toen de eerste Amerikanen naar Nederland kwamen. Maar Wijnker heeft alles eens op een rijtje gezet en dat gepubliceerd. Ondanks dat het niet erg onthullend is, kan het voor veel mensen wel een schokkend verhaal zijn. Zeker in het licht van de voorbeeldrol die sporters hebben. In het artikel worden een aantal spelers uit verleden en heden met naam en toenaam genoemd. Een van die spelers is Amsterdam topper Orien Green, die met een slok op achter het stuur van zijn auto kroop, te hard reed en ook nog stopsignalen negeerde en een nachtje mocht logeren op een politiebureau.

Amsterdam heeft dit verhaal geprobeerd zoveel mogelijk binnenshuis te houden. Niet alleen dit verhaal overigens, want ook oud Amsterdam speler Roberts, die buiten het potje piste werd de hand boven het hoofd gehouden. Dat, in het laatste geval, de tuchtcommissie van de basketbalbond een schorsing oplegde die vervolgens tot aan de beroepscommissie van de bond werd aangevochten, is op coachbox te lezen.

Amsterdam houdt er dus een andere zienswijze op na bij het sanctioneren van spelers die uit de bocht vliegen. Dat is natuurlijk hun goed recht, hoewel je je af kunt vragen of deze handelswijze gezien de aanpak van andere clubs wel terecht is. Natuurlijk is het niet leuk dat een speler van jouw team de bocht uit vliegt, maar als je dat stil probeert te houden krijg je, vroeg of laat, de rekening gepresenteerd. Immers als er bij jouw club schijnbaar niets aan de hand is en er bij clubs spelers op staart worden gezet vanwege overtredingen, dan kun je er op wachten dat er een journalist gaat graven en onderzoekt of er echt niets aan de hand is.

Dat is nu gebeurd. Wijnker wijdt een flink stuk aan Green en zijn capriolen. Dat de Amsterdammers hier not-amused mee zijn kan ik me voorstellen, maar wat waar is blijft natuurlijk waar. Het is dan ook opmerkelijk dat er op de clubsite van Amsterdam een reactie is verschenen op de voorpublicatie in de Nieuwe Revu. Daarin wordt op een zeer badinerende manier geschreven over de journalist en het artikel. Het artikel deugt van geen kanten, zijn bronnen deugen niet en het artikel is gewoon drek, aldus de schrijver van de reactie.

Dat je reageert, kan ik nog begrijpen. Dat je dat doet op de clubsite vind ik al een stuk minder begrijpelijk. Maar de manier waarop, vind ik niet passen bij een professionele organisatie als Amsterdam. Als wilt reageren omdat er feiten niet kloppen of verdraaid zijn, doe dat dan op een professionele manier, maar ga niet iemand en plein publiek af zitten katten op je clubsite, dat is een nog slechtere reclame voor het basketbal dan het artikel al was.

Scottie

[40] Tussenbalans (3)

Ondanks dat er met grote regelmaat gesomberd wordt over de prestaties van onze lime-groene leeuwen, wijzen de statistieken uit dat er stabiel wordt gepresteerd. Natuurlijk, het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, want waar de Magixx fans de afgelopen jaren zijn verwend met bij tijd en wijle spectaculair run–and-gun basketbal, valt dáár dit seizoen (helaas) niet veel van te genieten. Wel blijkt de ploeg te beschikken over zeer veel vechtlust en ook dát is wel eens anders geweest. Met die vechtlust worden ook wedstrijden gewonnen en dus staat de ploeg op een keurige vierde plek in de ranglijst. 

Na mijn vorige tussenbalans, na 23 wedstrijden, hebben de Magixx er al weer acht wedstrijden op zitten en is de laatste fase van 10 wedstrijden in de reguliere competitie aangebroken. Van die acht wedstrijden werden er drie verloren. Dat was niet tegen de minste ploegen: Amsterdam, Den Bosch en Bergen op Zoom. Niet geheel toevallig zijn dat ploegen waar we dit seizoen nog niet van gewonnen hebben, hoewel er in alle drie de wedstrijden goede kansen lagen voor de Magixx.

Tegenover die drie nederlagen staan dus vijf zeges. Drie daarvan werden behaald in uitwedstrijden. Opvallend is dat er uit (9 op 16) bijna net zo veel wordt gewonnen als thuis (10 op 15) in de vertrouwde Horstacker. Dat impliceert dat de Horstacker niet meer zo onneembaar is als voorheen, maar ook dat de ploeg on–the-road beter dan voorheen. Zo heeft ieder nadeel zijn voordeel.

Even wat cijfers: Allereerst de teamgemiddelden over 31 wedstrijden: 2-pt: 50,68%, 3-pt: 34,81%, Ft: 67,26% en rebounds: 38,6 per wedstrijd waarvan 12,96 aanvallend en 25,6 verdedigend. Helaas is het de ploeg nog niet gelukt om het gemiddelde aantal turnovers omlaag te brengen. Dat aantal staat 19,8 gemiddeld per wedstrijd.

Er zijn vijf spelers die alle wedstrijden hebben gespeeld. Daarvan maken Ryan (bijna 31 minuten per wedstrijd), Gerrit (29) en Eric (bijna 27) de meeste minuten. De top vijf van het hoogste percentage 2-punters (100 of meer pogingen) wordt aangevoerd door Eric met 51,2% (106 op 207). Daarna volgen Gerrit met 49,3% (139 op 282), Darnell met 48,1% (178 op 370), Raoul met 42% (42 op 100) en Ryan met 40,7% (94 op 231). Bij de 3-punters (50 of meer pogingen) wordt de ranglijst aangevoerd door Ryan met 40,3% (71 op 176), daarachter Frank met 36,4% (48 op 131), Gerrit 36,6% (40 op 110), Darnell met 33,8% (25 op 74) en Nick met 32,9% (26 op 79).

Wat betekent dat nu allemaal voor de stand? Zoals gezegd staan de Magixx op de vierde stek. Het is natuurlijk nog lang niet zeker dat dit na 40 wedstrijden nog steeds zo is. Na Amsterdam staan er vijf ploegen te dringen voor die o zo belangrijke top vier. Een blik op de ranglijst leert het volgende: Plaats 2 is voor Den Bosch met 31 gespeeld, 21 gewonnen, 10 verloren en 42 punten. Groningen volgt op plaats 3 met 32 gespeeld, 20 gewonnen, 12 verloren en 40 punten. Plaats vier is voor de Magixx met 31 gespeeld, 19 gewonnen, 12 verloren en 38 punten. Op de vijfde plaatst staat Rotterdam met 32 gespeeld, 18 gewonnen, 14 verloren en 36 punten. Tot slot wil ook Bergen op Zoom hogerop. Die ploeg staat nu op 31 gespeeld, 17 gewonnen, 14 verloren en 34 punten.

Alles staat dus erg dicht bij elkaar. Met een goede eindsprint behoort zelfs een tweede plaats nog tot de mogelijkheden. Komt die eindsprint er niet, dan kan de ploeg zomaar terugzakken naar plaats zes. We krijgen alle concurrenten nog voor de kiezen. Dat begint deze week al met Rotterdam uit en Groningen thuis op het programma. Als je daarbij ook nog bedenkt dat de Magixx nog naar Amsterdam en Den Bosch moeten zou het zeer goed uitkomen dat er van deze twee wedstrijden minimaal één gewonnen wordt. (uiteraard is beide keren winnen beter)

Er breken dus spannende tijden aan voor Michael en zijn mannen, maar de laatste wedstrijd tegen Weert liet zien dat de ploeg in staat is om met een combinatie van teamspel, een goede defense en geduld, een puike prestatie neer te zetten. Als dit de opmaat is voor die goede eindsprint, dan kan die strijd om een top vier plaats nog wel eens heel erg interessant worden!

Scottie

[39] Specsavers

Ik ben, in de basis, niet iemand die na een verliespartij loopt te mopperen op alles en iedereen. Soms wordt het zelfs mij te veel en dat gebeurd de laatste tijd helaas wat te vaak. Ik mopper dan niet op alles en iedereen, dat niet. Waar ik me wel over opwindt is het niveau van de scheidsrechters die fluiten in Nederlands hoogste competitie. Op de mens(en) achter de scheidsrechter(s) kán ik natuurlijk niets aan te merken hebben. Ik ken ze niet persoonlijk en daarmee is de kous af.

Op de scheidsrechters als deelnemer aan een wedstrijd, heb ik echter heel veel aan te merken. Immers ze maken integraal onderdeel uit van die wedstrijd en zijn dan ook mede verantwoordelijk voor het kijkplezier dat ik, en met mij de andere toeschouwers en fans aan een wedstrijd beleven. Het is dan ook jammer dat ik me zo vaak zit te ergeren aan de scheidsrechters. Ik ga er van uit dat scheidsrechters nooit een wedstrijd ingaan met de gedachte om er eens een lekker potje van te maken. Misschien wordt het echter tijd om die gedachte maar eens los te laten, want wat maken ze er vaak een potje van!

Wat ik op de Nederlandse basketbalvelden zie, en wat ik regelmatig op diverse fora lees, lijkt bovenstaand standpunt te ondersteunen. Het is namelijk te vaak onder de maat wat daar door de mensen in het grijs wordt gepresteerd. Natuurlijk heeft iedereen recht op een bad-day, dus ook scheidsrechters. Ik krijg echter de indruk dat er een aantal scheidsrechters rondlopen die in een ander universum zijn tijdens de wedstrijd. Calls geven terwijl die niet gegeven moeten worden en aan de andere kant niet callen waanneer dat, volgens de regels, wel zou moeten.

Toch raar dat dit gebeurt. Zeker als je bedenkt dat de scheidsrechters een relatie hebben met Specsavers. De winkelketen die mensen die het even niet meer scherp zien, weer op scherp zet. Maar misschien ligt het daar helemaal niet aan. Dat kan best natuurlijk. Scheidsrechters zijn ook mensen van vlees en bloed en hebben net zoveel recht als jij en ik om fouten te maken. Het is alleen zo verdomd jammer dat die fouten invloed hebben op de wedstrijd en niet zelden ook op de afloop daarvan. Ik geloof mijn ogen dan ook vaak niet als ik zie dat er de scheidsrechters tijdens time-outs in een soort huddle bij elkaar staan en elkaar vertellen hoe goed ze het wel niet doen. Echt raar vind ik dat. Ze doen het, zoals al eerder gezegd, vaak helemaal niet goed.

Ik vraag me al lange tijd een heleboel dingen af: of en hoe scheidsrechters worden beoordeeld en of daar consequenties aan zitten; wat wordt er nou aan opleiding en training voor de scheidsrechters gedaan; wie daarvoor verantwoordelijk is, de FEB of de NBB: wat de rol is van de wedstrijdcommissaris en wat diens bevoegdheden tijdens een wedstrijd zijn: en zijn er, behalve de vaktechnische aspecten, ook nog andere aspecten waarop wordt gelet bij het aanstellen van scheidsrechters in de FEB?

Je ziet het. Nogal wat vragen waarop ik nog steeds niet het antwoord weet. Misschien weet een van de lezers dat wel en wil diegene ons daar deelgenoot van maken. (reageren kan via de redactie van de DXX website) Misschien verhelderen die antwoorden wel zoveel dat ik, en met mij misschien ook anderen, meer genuanceerd tegen de scheidsrechters aan gaan kijken. Wellicht kunnen we dan meer begrip opbrengen over hoe en waarom scheidsrechters tot bepaalde beslissingen komen. Misschien helpt het echt, misschien.

Zolang het echter gaat zoals nu, zal er met grote regelmaat gemopperd worden op de scheidsrechters. Is het niet door mij in een column, dan toch zeker verbaal langs het veld of middels woorden in diverse gastenboeken. Ik kan mij niet voorstellen dat scheidsrechters niet gevoelig zijn voor de vaak ongezouten kritiek. Als ik dat zou meemaken, zou ik er iets aan doen.

Scottie.

[38] NBA (2) Western Conference

Hoe gaat het met de teams in de sterke Western Conference?

De L.A. Lakers staan in het westen onbedreigd aan kop. De ploeg met superster Kobe Bryant in hun midden heeft 47 wedstrijden gespeeld en daarvan 9 verloren. (0.809% winst). Hun record over de laatste 10 wedstrijden is 7-3. Bryant is in zeer goede doen getuige zijn 61 punten in de laatste uitwedstrijd tegen de Knicks. Maar Bryant is niet alleen verantwoordelijk voor de goede resultaten van de Lakers. De support cast van Kobe mag er ook zijn met de Spaanse topper Pau Gasol als center en de ervaren Derek Fisher, die als point - guard het team prima neerzet. Verder talent zat, waarvan Andrew Bynum misschien wel het grootste potentieel heeft. Helaas is laatstgenoemde weer geblesseerd geraakt. Dit terwijl hij vorig seizoen ook al langdurig aan de kant zat. Evengoed ligt de ploeg van Phil Jackson helemaal op koers voor de play-offs.

De nummer 2 in het Westen is San Antonio Spurs. Met 15 verloren wedstrijden op een totaal van 48 gespeeld komt hun winstpercentage uit op 0.688. Het gat met de Lakers is dus groot en het is niet te verwachten dat de Spurs dat gat nog kunnen dichten. Maar de zeer ervaren ploeg van Gregg Popovic heeft met klasse spelers als Tim Duncan, Tony Parker en de ultieme 6^e man, Manu Ginobili genoeg in huis om de play-offs eenvoudig te halen. Van de laatste 10 wedstrijden verloren de Spurs er 2.

Op 3 staat Denver Nuggets. Van de 48 gespeelde wedstrijden werden er 16 verloren (0.667% winst) en daarmee volgen ze de Spurs op de voet. Hun record over de laatste 10 wedstrijden staat op 7-3. De Nuggets hebben met de van de Pistons overgekomen Chauncey Billups de missing link binnen gehaald. Billups is de floorleader, die de naar Detroit vertrokken Allen Iverson niet is en dat is te merken aan hun spel. De hele ploeg is er beter van geworden, vooral verdedigend. Kortom de Nuggets zullen het wel redden, die goede play-off plaats.

De jonge maar zeer talentvolle Portland Trailblazers staan op een keurige 4^e plaats in het Westen. Een prestatie van formaat die de ploeg helemaal op eigen kracht heeft bereikt. Met 30 van de 47 gespeelde wedstrijden gewonnen is hun winstpercentage 0.638 en hun laatste 10 wedstrijden laten een 7-3 record zien. Deze ploeg heeft het, als ze bij elkaar kan worden gehouden, in zich om in de nabije toekomst een een van de smaakmakers in de NBA.  Met Brandon Roy, LaMarcus Aldridge, Greg Oden, Rudy Fernandez en Sergio Rodriguez hebben ze spelers die barsten van het talent. Omdat de ploeg nog erg jong is (er staan maar liefst 4 rookies op het roster), zal ze nog even moeten rijpen om uit te groeien tot een nog grotere smaakmaker dan ze nu al is. De play-offs zal de ploeg in tegenstelling tot vorig seizoen dit seizoen wél halen.

New Orleans Hornets volgt de ploeg uit Portland met een 5^e plaats op de voet. Ze hebben 2 wedstrijden minder gespeeld dan de Blazers en ook 17 verloren (0.622% winst). Hun record over de laatste 10 wedstrijden is met 5-5 in evenwicht. De Hornets hebben de beste guard in de league in de persoon van Chris Paul, maar zullen juist hem in deze cruciale fase van de competitie enige tijd moeten missen. Hij raakte 2 februari jl. flink geblesseerd. Zoals het er nu naar uitziet zal hij tot eind februari niet inzetbaar zijn. Dat is een ernstige tegenvaller voor de Hornets. De play-offs zijn binnen bereik, maar of dat op een gunstige positie zal zijn valt te betwijfelen.

Te meer omdat de Hornets in de nek worden gehijgd door nummer 6, Houston Rockets. Met een winstpercentage van 0.612% doen ze volop mee voor een play-off plaats. Hun record over de afgelopen 10 wedstrijden is 6-4. De Rockets hebben een goede ploeg met als, letterlijke, blikvanger de Chinese reus Yao Ming die gemiddeld bijna een double – double haalt in punten en rebounds. Maar hij is niet de enige. Ook Tracy McGrady en de Argentijn Luis Scola maken deel uit van het Rockets roster. Opvallend is dat de Rockets zich dit jaar verzekerd hebben van de diensten van de 43(!) jarige Dikembe Mutombo als back up voor Ming. De Rockets zouden eigenlijk nog wel een graadje beter kunnen en ook moeten om een goede positie te bereiken in de play-offs.

Kort na de Rockets staan de Dallas Mavericks op plaats 7 met 28 winstpartijen uit 47 wedstrijden (0.596% winst). De Mavs, met hun superster in de persoon van Duits international Dirk Nowitzki, wonnen 6 van hun laatste 10 partijen. Naast “der Dirk” speelt ook meervoudig all star guard Jason Kidd bij de Mavericks. De Texaanse ploeg speelt een beetje wisselvallig en staan lager dan je op grond van hun roster mag verwachten. Ze zullen dan ook flink bij moeten schakelen om de play-offs te bereiken. Aan Nowitzki zal het niet liggen. Met ruim 25 punten en ruim 8 rebounds per wedstrijd is hij de stabiele factor van de ploeg. Probleem is dat een aantal van de dragende spelers op leeftijd begint te raken en hoewel dat betekent dat de ervaringsgraad hoog is, gaan ook de lichamelijke ongemakken die horen bij jarenlang basketball op NBA niveau mee tellen. Als de Mavericks nog iets moois willen bereiken zal dat dit seizoen moeten gebeuren.

De laatste ploeg die op een play-off plaats staat is Phoenix Suns. Ook hier begint leeftijd een rol te spelen. Het vroegere run and gun basketball van de Suns zie je tegenwoordig nog maar weinig. Dat is niet alleen te wijten aan de leeftijd van de ploeg maar ook aan de komst van Shaquille O’Neal, die overigens aan zijn laatste NBA jaar bezig is. Zijn komst betekent ook een andere speelwijze als hij in het veld staat. Overigens doet O’ Neal het goed dit jaar. De Suns hebben nu een winstpercentage van 0.565%, door 26 van de 46 wedstrijden te winnen. Hun record van de laatste 10 wedstrijden is niet goed met 4-6. Dat kan echter zomaar veranderen als de Suns het toevallig weer eens op hun heupen krijgen. Onder leiding van Steve Nash zullen de Suns er in ieder geval hard voor moeten knokken om de play-offs te halen.

De laatste ploeg die nog een goede kans heeft op de play-offs is Utah Jazz, die de Suns op de hielen zitten. Normaal gesproken zijn de andere ploegen in het westen kansloos voor een play-off plek. Het gaat hierbij om Minnesota Timberwolves, Golden State Warriors, Memphis Grizzlies, Oklahoma City Thunder, Sacramento Kings en de L.A. Clippers.

[37] NBA (1)  Eastern Conference

Zo kort voor het NBA All Star weekend is het aardig om eens te kijken hoe het ervoor staat in de machtigste basketball competitie ter wereld. Die van de NBA. Welke teams liggen op koers voor de play-offs, welke teams verrassen, welke teams stellen teleur en welke spelers geven kleur aan de competitie. Er zijn dus heel veel vragen die beantwoord kunnen worden en dat kan niet in één column. Er zullen na deze column dus nog een aantal andere volgen. Zoals je wellicht weet is de NBA in twee conferences opgedeeld. Een Eastern en een Western conference. Eerst maar eens het oosten, wie staan er na ongeveer 50 wedstrijden gespeeld, het beste voor?

Natuurlijk is de huidige NBA kampioen Boston Celtics een zekerheidje, gezegend met de grote drie, Kevin Garnett, Paul Pierce en Ray Allen. Maar zij kunnen het natuurlijk niet alleen. Daarom heeft het management van de Celtics een uitstekende support cast voor de grote drie bij elkaar gezocht en gekregen. Celtics coach Doc Rivers heeft er een goed samenhangende ploeg van gemaakt en daarmee staan de Celtics op de eerste plaats in het westen. Ze hebben de laatste 10 wedstrijden allemaal gewonnen en hebben in totaal slechts 9 verliespartijen op 49 gespeelde wedstrijden (0.816% winst). Daarmee gaat de ploeg volle kracht richting play-offs.

Op plaats twee in het oosten staan de Cleveland Cavaliers ook met 9 verloren wedstrijden maar met 46 gespeeld (0.804% winst). Grote man bij de Cavs is natuurlijk LeBron James (pas 24 jaar!) die de Cavs aanvallend altijd en verdedigend als hij dat wil, een extra dimensie geeft. Vorig jaar waren de Cavs te veel afhankelijk van James en dat wreekte zich in de play-offs. Dit jaar is de support cast een stuk sterker en dat uit zich in de goede record van de Cavs op dit moment. Met een 7-3 record over de laatste 10 wedstrijden én met een 22-0 thuisrecord lijken ook de Cavaliers absoluut zeker voor de play-offs.

Op plaats drie staat Orlando Magic. Van de top drie hebben zij het minst aantal wedstrijden gespeeld namelijk 45, daarvan zijn er 11 verloren (0.766 winst). De Magic hebben ook al zo’n groot talent in huis. Zijn naam is Dwight Howard (23 jr.) die vorig jaar op onvergetelijke wijze de dunk-contest tijdens het All Star weekend won. De ploeg uit Disney stad doet het dus prima in het oosten. Ze spelen uit bijna net zo goed als thuis en dat is een kwaliteit. Met 70% winst in de laatste 10 wedstrijden ligt ook Orlando keurig op play-off koers.

Plaats vier is voor de Atlanta Hawks. Aangevoerd door de oude rot Mike Bibby doen ze het met die vierde plaats verassend goed. Met 27 gewonnen wedstrijden op een totaal van 47 gespeelde (0.574% winst) voeren ze een grote groep teams aan die allemaal spelen om de vijf overgebleven play-off plaatsen. Thuis blijkt de ploeg een lastig te nemen horde te zijn getuige hun 18-5 record. Uit gaat het een stuk moeizamer: 9-15. Hun laatste 10 wedstrijden leverden vijf gewonnen en vijf verloren wedstrijden op. Als de ploeg minimaal het huidige niveau weet te handhaven en wat meer uitwedstrijden weet te winnen, sluipen ze richting play-offs.

Na het desastreuze seizoen 2007-2008, waarin de ploeg troosteloos onderaan bengelde, staat Miami Heat dit seizoen op een keurige vijfde plaats. Van de 47 wedstrijden werden er 26 gewonnen (0.553% winst). Dat is onder andere te danken aan een weer fitte Dwayne Wade, die er gemiddeld 28,5 punt per wedstrijd in gooit, maar die ook nog eens gemiddeld 5 rebounds en 7 assists per wedstrijd produceert. Daarmee neemt hij de ploeg op sleeptouw en hebben ze 6 van de laatste 10 wedstrijden gewonnen. De Heat lijken telkens een stukje beter te worden en hebben als die trend zich doorzet goede vooruitzichten op een play-off plaats.

De Detroit Pistons hebben het lastig dit seizoen. Ze staan slechts zesde en dat is beneden hun stand. De komst van Allen Iverson in ruil voor Chauncy Billups heeft voor problemen op de point gezorgd. Aangezien Iverson een shooting guard is, moeten de Pistons het doen met de onervaren rookie Rodney Stuckey. Hoewel hij zeker talent heeft is hij nog niet in staat het team naar zijn hand te zetten. Dat alles zorgt voor (te) veel verliespartijen voor de Motown formatie. Van de 46 gespeelde wedstrijden zijn er 21 door de Pistons verloren (0.543% winst). Dat is te veel voor wat ooit een van de best verdedigende ploegen in de league was. Waarschijnlijk worden de play-offs wel gehaald, maar het zal een stuk beter moeten om dat op een goede plaats te doen. Een record van 3-7 in de laatste 10 wedstrijden helpt daarbij niet echt.

Plaats nummer 7 is nu voor de Philadelphia 76’ers. Een beetje vlees noch vis met evenveel wedstrijden gewonnen als verloren: 23 om 23 (0.500% winst).  Alles aan deze ploeg is gemiddeld en met gemiddelden wordt je nooit kampioen. Wat vertrouwen kan geven aan de 76‘ers is hun 7-3 record over de laatste 10 wedstrijden. Ze zullen echter nog hard moeten werken om de play-offs te halen want er liggen zijn nog een aantal kapers op de kust.

Een daarvan is de Milwaukee Bucks. De ploeg met de Nederlandse inbreng staat op de laatste play-off plaats (8) in het oosten. Ze hebben meer wedstrijden verloren dan gewonnen: 51 gespeeld, 27 verloren (0.471%). Dan Gadzuric en Fransisco Elson krijgen normaal gesproken achter startende center Andrew Bogut niet zo gek veel speeltijd. Toch doen de Bucks het helemaal niet zo slecht. De ploeg is eigenlijk een van de lelijke eendjes in het oosten, maar ze handhaven zich nu rondom die achtste plaats en spelen dus echt ergens om. Ongunstig is dat hun 3-punt specialist Michael Redd de rest van het seizoen is uitgeschakeld. Hun record van de laatste 10 wedstrijden is in evenwicht met 5-5.

Achter deze ploegen staan er nog een aantal van naam en faam: New York Knicks (0.447% winst), Chicago Bulls (0.438% winst), New Jersey Nets (0.438% winst) zijn ploegen die achter de Bucks op het vinkentouw zitten. Er zal nog hard genoeg gevochten worden om de plaatsen 6 tot en met 8.

Toronto Raptors, Indiana Pacers, Charlotte Bobcats en Washington Wizards, de overige ploegen in het oosten, lijken gezien de lage winstpercentages uitgeschakeld voor een plek bij de eerste 8.

Volgende keer is het Westen aan de beurt.

[36] De tussenbalans na 23 wedstrijden Matrixx Magixx

Meer dan de helft van de competitie zit erop. 13 wedstrijden geleden peilde ik de tussenbalans na 10 wedstrijden en omdat belofte schuld maakt doe ik dat bij deze weer. Nu is er sinds die eerste keer wél het nodige veranderd. We hebben sinds eind december te maken met een hevige aanval van het blessurespook. Daardoor zitten Frank, Raoul en Darnell zich al enige tijd te verbijten op de bank.  Spelers die, zonder de anderen tekort te willen doen, die iets extra’s kunnen brengen als de situatie daarom vraagt. Hierdoor mist de ploeg een extra kwaliteit die normaal gesproken wel aanwezig is.

Het management heeft daarop gereageerd en in de tussentijd Antoine Jordan tijdelijk aangetrokken, en Angelo Flanders voor langere tijd. Dit om de wel fitte spelers niet overmatig te belasten. Helaas was er veel gedoe over de werkvergunning voor Antoine, zodat hij pas sinds kort aan spelen toekomt en er op de 3-positie onnodig veel en lang geschipperd moest worden. Ondanks al deze ellende blijft de balans overwegend positief. De wel fitte spelers en zeker de Nederlandse, hebben zich  goed aan de situatie aangepast en vervullen hun rol op een prima manier. De twee nieuwe spelers missen het nodige wedstrijdritme maar werken hard om die achterstand snel in te lopen. De geblesseerde spelers zitten volop in de revalidatie en zijn op de weg terug.

Van de eerste 10 wedstrijden werden er 6 gewonnen en 4 verloren. Na 23 wedstrijden zijn er 14 gewonnen en 9 verloren. In percentages winst en verlies ontloopt dat elkaar erg weinig. Met enige voorzichtigheid zou je kunnen zeggen dat er sprake is van stabiel presteren door de ploeg. Natuurlijk loopt de ploeg tegen zeperds aan (Seals uit bijvoorbeeld), maar ook zijn er verassende prestaties (Amsterdam uit). Die stabiliteit blijkt ook als je kijkt naar de belangrijkste percentages in de statistieken. Daar zijn de verschillen in 2-punters, vrije worpen, 3-punters en rebounds, net als bij de winst – verlies procenten, marginaal ten opzichte van de stats na 10 wedstrijden. Het enige wat zorgen baart is de toename van het aantal turnovers per wedstrijd naar bijna 20.

Kijken we naar de individuele stats dan zie je het volgende:

• Vrije worpen (meer dan 20 pogingen): Thijs 80,8%, Ryan 78,9% en Frank 75,3%.

• 2-punters (meer dan 50 pogingen):Eric 51,8%, Darnell 49,8%, Gerrit 49,6%.

• 3-punters (meer dan 20 pogingen): Ryan 41%, Frank 39,8%, Gerrit 38,1%. Overigens schieten 7 van de 12 Magixx spelers hun 3-punters tegen een hoger percentage dan 30%.

Met dit alles staan we nog steeds op de vierde plaats, waarbij aangetekend moet worden dat er 5 teams zijn die erg dicht bij elkaar staan, waardoor er veelvuldig van plaats wordt gewisseld. De komende periode zal weer zwaar zijn. Na de thuiswedstrijd van a.s. zaterdag tegen Amsterdam, komen er 3 uitwedstrijden op rij tegen Leeuwarden, Leiden en Bergen op Zoom. Wedstrijden die je niet op voorhand gewonnen hebt. De ploeg zal zich hier doorheen moeten slaan met de spelers die fit zijn. Het contract met Antoine loopt ergens in week 2 van februari af en of het verlengd zal worden hangt af van het oordeel van de technische staf én van de financiële middelen. Verder is het te hopen dat er 1 of meer van de nu nog geblesseerde spelers weer fit genoeg is om te spelen.

Natuurlijk is het vertoonde spel is nog steeds niet spectaculair maar, noodgedwongen, gedegen en sober. Ik heb daar echter totaal geen moeite mee. Winnen is winnen in deze belangrijke fase van de competitie en hoe, dat vind ik nu, gezien de situatie, niet zo heel belangrijk hoewel ik zeker een liefhebber van spectaculair basketbal ben. Als iedereen weer fit is zal het spel langzaamaan wel meer spektakel laten zien. Voorlopig moeten we roeien met de riemen die we hebben, en daarmee liggen we met plaats 4 nog steeds op koers. Net als 13 wedstrijden geleden.

Scottie

[35] Te veel van het goede

Net als vorig seizoen spelen de teams in de FEB ook dit seizoen een dubbele competitie. Ik vond dat vorig jaar al niks, maar heb toen gemeend daar nog maar even niets over neer te pennen. Immers, alle initiatieven om onze mooie sport op te stoten in de vaart der volkeren zijn wat mij betreft van harte welkom. Die dubbele competitie lijkt leuk, want er worden veel wedstrijden gespeeld en dus heb je als basketbalfan de gelegenheid om vaak te kijken naar je favoriete team(s). Tel daarbij ook nog eens de strijd om de NBB beker en de Europese wedstrijden van de teams die deze spelen, de pre-season oefenwedstrijden en je komt toch al aan een wedstrijd of 45-50 per seizoen.

Dat is te veel van het goede en je merkt nu dan ook dat dit grote aantal wedstrijden zijn tol begint te eisen. Teams en fans worden overvoerd met wedstrijden, soms wel 3 in een week of vijf in 11 dagen. Als fan of liefhebber (hoe groot ook) heb je niet altijd zin om elke twee dagen weer naar de arena van je keuze te verkassen om weer een wedstrijd te bekijken. Een ander, volgens mij nog kwalijker, gevolg is dat de vermoeidheid genadeloos toeslaat bij de spelers.

Dat heeft een aantal consequenties. De kwaliteit van het geboden kijkspel gaat achteruit en de kans is groot dat spelers sneller geblesseerd raken met alle gevolgen van dien. Tel daarbij op dat er een oneven aantal ploegen in de FEB speelt en er daardoor teams zijn die soms wel heel vaak en kort achter elkaar moeten spelen en andere teams soms wel twee weken “rust” hebben en je kunt op je klompen aanvoelen dat er op zijn minst sprake is van voordelen en nadelen ten gevolge van het niet gebalanceerde speelschema.

Startende spelers raken geblesseerd of uit vorm en komen slechts langzaam weer terug. Het kan niet anders dan dat deze gang van zaken zijn weerslag heeft op de prestaties van het team. Nou kunnen de teams met een brede en diepe bank dat wat makkelijker opvangen dan de teams die elk dubbeltje eerst een paar keer om moeten draaien, maar voor beide categorieën teams geldt dat er aan die rek vroeg of laat een einde komt. Een goede en veelbelovende seizoensstart kan zomaar gevolg worden door een dramatisch vervolg en het missen van de play-offs. (andersom kan overigens ook)

Je ziet dit ook enigszins terug als je naar de NBA kijkt. Hoewel daar veel geld in omgaat en de ploegen grotere rosters hebben dan in Nederland (hoewel er maar 12 spelers aan de wedstrijd mee mogen doen) spelen de teams in het seizoen minimaal 82 wedstrijden en dan laat ik de play-offs en demonstratiewedstrijden buiten beschouwing Ook daar slaat de vermoeidheid toe. Zeker omdat er ook veel gereisd moet worden over grote afstanden. Je merkt het aan de kwaliteit van de wedstrijden. Vaak zijn, als het seizoen vordert, alleen de wedstrijden waarbij één van de topploegen betrokken is de moeite van het bekijken waard. Je kunt je afvragen of je dat wel wilt.

Terug naar het nationale basketbal. Als je de wedstrijdverslagen, commentaren, quotes en dergelijke leest, dan valt op dat er steeds meer gepraat wordt over de zware belasting van spelers. Ze voelen steeds meer pijntjes, ze zijn moe en wat al niet meer. Ik kan me daar van alles bij voorstellen gezien het competitieprogramma. Ik zou de FEB clubs dan ook willen vragen eens kritisch na te denken over die dubbele competitie. Misschien is een normale competitie wel verstandiger en zou je, net als een aantal jaren geleden een elite A en een elite B poule kunnen samenstellen met daarin de top 6 en de bottom vijf teams. Die top zes speelt dan een halve competitie om het thuisvoordeel in de play-offs. De laatste vijf spelen dan om de laatste twee play-off plaatsen. Zo blijft het ook spannend en is er wat minder belasting voor de spelers. Maak vervolgens van de eerste ronde play-offs een best of five en je hebt met minder wedstrijden toch een spannend verloop.

Ik ben natuurlijk maar een simpele liefhebber van het spelletje in het algemeen en van Matrixx Magixx in het bijzonder en natuurlijk kijk ik met een gekleurde bril en is bovenstaande suggestie al uit en te na uitgekauwd en als niet werkbaar dan wel onbevredigend afgeschoten. Prima, geen probleem, maar die dubbele competitie moet volgens mijn bescheiden mening overboord. Er zijn vast wel andere manieren te bedenken om onze sport nog meer te promoten, zonder dat dit ten koste gaat van de kwaliteit van het spel en de gezondheid van de spelers.

Scottie

[34] Verwachtingspatronen

Met enige regelmaat zie je dat ploegen spelers terughalen voor een tweede ronde in Nederland. Soms hebben spelers in de eerste ronde al bij dezelfde ploeg gespeeld en soms komen spelers terug bij een andere FEB ploeg. Een aantal recente voorbeelden van het eerste zijn Ryan Sears die dit seizoen terugkeerde bij de Magixx, Daniel Novak die terugkwam bij Groningen en Teddy Gipson die, vorig jaar, weer terugkeerde bij Amsterdam. Van het tweede geval zijn Rans Brempong die zijn tweede ronde bij Groningen volbrengt en Eric Nelson die datzelfde bij de Magixx doet recente voorbeelden. Vaak worden deze “returns” met veel enthousiasme begroet door de fans. Immers, spelers worden niet voor niets teruggehaald. Dat gebeurt omdat ze het in hun eerste ronde een prima hebben gedaan. Ook door de basketbalorganisaties zelf wordt veel verwacht van de oude bekenden, daarom worden ze namelijk teruggehaald. De vraag is of dat hoge verwachtingspatroon altijd gerechtvaardigd is.

Al die oude bekenden kunnen prima basketballen. Dat hebben ze immers bewezen in hun eerste ronde. Vaak brachten ze toen iets extra’s of waren ze het cement in het team, waardoor dat beter werd. In hun tweede ronde echter komen deze spelers terecht in een andere situatie. Doordat er bijvoorbeeld een nieuwe coach bij het oude team is gekomen, en er dus anders gespeeld wordt. Vaak ook doordat er veel nieuwe spelers bij het oude team zijn gekomen en als spelers bij een nieuw team terecht komen geldt dit dubbel. Natuurlijk zijn deze spelers ook zelf veranderd. Ouder worden betekent immers meer ervaring, maar ook fysieke aspecten kunnen een rol gaan spelen. Kortom, de parameters zijn behoorlijk gewijzigd en het is dan ook niet zo dat een succesvolle eerste ronde automatisch gevolgd wordt door een net zo succesvolle tweede.

Een goed voorbeeld daarvan is de tweede ‘stint’ van Alhaji Mohammed vorig jaar bij de Magixx. Zijn eerste was er een van hoge kwaliteit in een team waarin alles klopte. De Magixx speelden in het seizoen 2006-2007 regelmatig de pannen van het dak. Ze wonnen dat seizoen de NBB beker en haalden de finale van de play-offs. Bij zijn terugkeer halverwege het seizoen 2007-2008 waren de verwachtingen dan ook hoog gespannen. Te hoog, kun je achteraf concluderen. Hij kwam in een team terecht met allemaal nieuwe spelers waar hij misschien wel eens tégen had gespeeld in zijn college periode, maar waar hij nog niet mee sámen had gespeeld. Veel tijd om zich aan te passen aan zijn nieuwe ploeggenoten had hij niet, en dat was te zien aan zijn prestaties. Ook zijn innerlijke drive om zichzelf waar te maken, zat hem zeer regelmatig in de weg. Was hij in zijn eerste ronde de go-to-guy van de Magixx, in zijn tweede was hij gewoon één van de spelers en aan het eind van het seizoen overheerste de teleurstelling. Bij alle partijen inclusief ‘Mo’ zelf.

Het verhaal van Mo staat niet op zichzelf. Ook Ryan Sears lijkt problemen te ondervinden in zijn tweede ronde bij de Magixx. Logisch natuurlijk. Een ander team met andere spelers en dus andere persoonlijkheden en talenten. Een hoog verwachtingspatroon bij de fans én de organisatie. De andere teams in de FEB kennen zijn kwaliteiten en stellen zich daarop in. Het gaat dus allemaal niet meer zo vanzelfsprekend als voorheen. Dat lijkt mij frustrerend. Voor de fans, waarvan je regelmatig hoort dat Ryan niet meer de “oude” Ryan van vroeger is. Maar ik kan me goed voorstellen dat dit zeker ook voor Ryan zelf geldt. Die had zich misschien ook meer van voorgesteld van zijn tweede ronde. Gelukkig blijft Ryan wél zichzelf. Ook in netelige situaties. Dát is natuurlijk een geweldige kwaliteit. Hij werkt er hard aan om het team in het veld goed aan te sturen. Is in het veld het verlengstuk van coach Schuurs en verzaakt daar niet. Objectief gezien is het dan ook helemaal niet slecht wat Ryan laat zien. Kijk maar naar de kille stats: in gemiddeld 28.9 minuut per wedstrijd schiet hij 27.3% 2-punters, 41.9% 3-punters, 82.5% vrije worpen en pakt hij 3 rebounds, 2,7 steals en geeft hij 3.3 assists per wedstrijd. Daartegenover staan 2.6 persoonlijke fouten en 1.8 turnovers per wedstrijd.

Ik ben dan ook niet bang dat Ryan “verzuipt” in de (te) hoge verwachtingspatronen. Het zou wel eerlijk zijn, ten opzichte van Ryan maar ook ten opzichte van het hele team om die verwachtingen bij te stellen. Realiteitszin heeft tenslotte nog nooit iemand kwaad gedaan.  Het team groeit, met hier en daar een groeistuip, nog steeds. Het kan altijd beter, zeker, maar dat zal ongetwijfeld gaan gebeuren. Ryan zal in dat proces een grote rol gaan spelen. Met zijn basketbalslimheid, met zijn ervaring, met zijn vaardigheden en met hulp van boven. Mark my words!

Ik wens alle lezers een mooi basketbaljaar 2009!

Scottie Rodman

[33] Scheidsrechters

Het is de laatste tijd tóch weer behoorlijk mis met de scheidsrechters. Als je de diverse gastenboeken erop naleest, lijkt het erop dat ze er met grote regelmaat een potje van maken. Frases als:”de scheidsrechters waren 5 minuten heel slecht en de rest van de wedstrijd gewoon slecht”, spreken wat dat betreft voor zich. Natuurlijk, fans kijken met een, in min of meerdere mate, gekleurde bril naar een wedstrijd. Als er zaken op het parket gebeuren die je als fan niet aanstaan, reageer je dan ook meestal vanuit je gevoel. Of het objectief gezien dus allemaal waardeloos is wat de grijze brigade presteert valt dan ook te bezien. Maar ergerlijk is het vaak wel.

Met die laatste zinnen in mijn achterhoofd probeer ik dan ook deze column over het fluiten van de Nederlandse basketbalscheidsrechters met enige nuance te formuleren. Natuurlijk, het fluiten van een basketbalwedstrijd is bepaald niet makkelijk. Zelfs niet als trio. Dat er dan ook fouten worden gemaakt is (bijna) vanzelfsprekend. Ik denk dat geen enkele fan, supporter, speler of wie dan ook dáár een probleem van maakt. Waar zit dan wél de kneep? Voor mij zijn er twee knepen waar het ‘m in zit.

Om te beginnen bij de mate van consequentheid in de gegeven calls, of liever het gebrek daaraan. Voorbeeld: als je voor een overtreding van de drie seconderegel fluit, blijf dat dan doen. Doe dat niet 1 keer, maar doe dat dan de hele wedstrijd. Nog eentje: als je de ene bank een technische fout geeft voor aanmerkingen op de leiding, doe dat dan ook als de andere bank aan het mekkeren is. Zo zijn er legio voorbeelden die onder de noemer inconsequent fluiten vallen. Nogmaals, scheidsrechters zien niet alles, maar als je eenmaal voor iets gefloten hebt doe dat dan de volgende keer (als je hetzelfde ziet) ook!

Een ander hekel punt is dat je vaak ziet dat er compenserend wordt gefloten. In de eerste helft worden veel calls gegeven ten nadele van ploeg A. Dan breekt de rust aan en de scheidsrechters bespreken de eerste helft met elkaar, (tenminste, dat stel ik me zo voor) en zien het verschil in persoonlijke fouten en hebben zelf misschien wel het gevoel dat ploeg A toch wel erg veel beslissingen tegen heeft gehad. Wat er dan gebeurt, is dat ploeg A in de tweede helft meer lijkt te mogen dan in de eerste en dat ploeg B zeer kort gehouden wordt. Welk mechanisme hieraan ten grondslag ligt weet ik niet, maar dat dit fnuikend is voor de kwaliteit van de wedstrijd, is logisch.

Immers spelers weten niet waar ze aan toe zijn en worden voorzichtiger of juist overmoediger. Coaches en publiek worden verward, want waarom wordt het ene geval wel afgefloten en het andere, gelijksoortige, geval niet. Is iedereen gelijk, maar zijn sommige meer gelijk dan anderen? Wie het weet mag het zeggen, want ik weet het niet. Ik word in ieder geval knettergek van dat compenserende gefluit. Niet doen, beste scheidsrechters. Fout is fout en goed is goed, maar dan wel consequent.

Nog niet zo lang geleden werd er in de Horstacker een wedstrijd gespeeld tussen Matrixx Magixx en Hanzevast Capitals. Misschien wel de wedstrijd waarin de meeste persoonlijke fouten werden gefloten, die ooit gespeeld is in de FEB. Ook een wedstrijd waarin 10 spelers (verdeeld over beide ploegen) naar de kant moesten met 5 fouten. Op het eerste gezicht zijn dat onthutsende cijfers. Maar ik had er, ondanks mijn eigen vraagtekens, tóch vrede mee. Van compenserend fluiten was objectief bekeken namelijk geen sprake. Alles werd vanaf het begin gewoon afgefloten. Beide teams hadden er evenveel last of gemak van en de invloed van de scheidsrechters was voor beide teams even groot. (hoewel de Groninger supporters het wellicht niet met mij eens zullen zijn). Dat er veel gefloten werd is natuurlijk niet leuk, maar het was wél de eerste wedstrijd sinds lange tijd waarin consequent en niet compenserend werd gefloten, zoals het hoort.

Ik heb door schade en schande geleerd dat kwaliteit een eeuwigdurende zoektocht is. De scheidsrechters in de FEB lijken daarin helaas te vaak de weg kwijt. Heus, er zullen vast en zeker ook prima scheidsrechters in de FEB zijn, net zoals ik ervan overtuigd ben dat alle scheidsrechters een wedstrijd beginnen met de beste intenties en niet om er een potje van te maken. Maar mag ik u vragen om ook eens een keer in de spiegel te kijken en uzelf af te vragen: wat ging er goed vandaag, maar vooral, wat moet er beter? Hebt u het antwoord daarop gevonden, handel er dan naar. Dát is weer een stapje verder tijdens de eeuwigdurende zoektocht naar kwaliteit.

Scottie Rodman

[32] De oude krijger

Hij is van 10 maart 1976 en daarmee de oudste speler in het team. Heeft veel ervaring in het Nederlandse basketbal. Speelde eerst bij het inmiddels ter ziele zijnde Omniworld Almere, later bij EiffelTowers, eerst in Nijmegen en daarna nog twee jaar in Den Bosch. Vorig seizoen was hij weer thuis in Vermont en speelde daar bij de Vermont Frost Heaves een team dat uitkomt in de ABA. Daarmee werd hij afgelopen seizoen kampioen van diezelfde ABA.

Toch kon hij Nederland niet missen. Het bleef kriebelen en samen met zijn vrouw Priscilla en zijn drie dochters wilde hij weer terug naar Nederland. Als het even kon weer naar Nijmegen. De plaats met vele mooie herinneringen. Een (of meer) goed(e) gesprek(ken) met het management van Matrixx Magixx later was het zover. Op een regenachtige vrijdagavond werd het nieuws de basketbalwereld ingeslingerd. Eric Nelson komt terug naar Nederland! Bij de Magixx!

Voor een aantal oudgedienden (waarvan ik er één ben) was dat een onverwachte maar zeer plezierige tijding. In zijn eerste Nijmeegse periode bij EiffelTowers heb ik Eric veel zien spelen in de Horstacker. Ondanks zijn gebrek aan echte lengte, dat gebrek door slimheid en soberheid compenserend, toch spelend als center. Zo’n speler waar iedere coach er wel minstens één van in zijn team wil hebben. Een speler die door zijn constantheid praktisch nooit een onvoldoende scoort in een wedstrijd. Een speler die als hij een fout maakt, een nuttige fout maakt en een speler die mentale hardheid koppelt aan fysieke hardheid. Zo’n speler dus.

Dit seizoen ook weer. Met 16 gespeelde wedstrijden bewijst hij wekelijks zijn waarde. Knapt veel vuil werk op. Neemt en passant de nodige rebounds, hij pakt meestal het grootste aantal, voor zijn rekening en maakt het de meestal grotere centers van de tegenstanders knap lastig. Nee, hij valt eigenlijk niet op in een wedstrijd. Laat wel eens een vrije worp liggen en is niet ingehuurd voor spektakel. Hij vindt dat anderen dat maar moeten doen. Ieder zijn werk tenslotte.

Ik ben blij met de terugkeer van Eric Nelson. Het team vaart er wel bij. Door zijn manier van spelen kunnen anderen excelleren. Hij zorgt er mede voor dat het team een team is. Met zijn ervaring, slimheid, inzicht en vooral zijn mentaliteit draagt hij een flinke steen bij aan het huidige succes van de toch tamelijk jonge ploeg van Michael Schuurs. Natuurlijk hoor je om je heen wel eens een kritische noot. Die vrije worpen moeten toch beter kunnen voor een speler van zijn kaliber. Ook zou hij best wat meer kunnen scoren.

Zal allemaal best waar zijn, maar scoren is natuurlijk één aspect van het spelletje. Verdedigen is dat andere aspect en daar liggen vooral zijn kwaliteiten. Nooit versagend, soms de klootzak en altijd met het doel het team team te laten zijn.

Zijn reputatie is hem overigens wel vooruit gesneld. In de voorbereiding sprak ik een van de scheidsrechters en vertelde over de terugkeer van de “oude krijger” Eric Nelson. De reactie kwam onmiddellijk: “dan zullen we dit seizoen nog beter op moeten letten.”

Dát zullen de scheidsrechters vast en zeker hebben gedaan, maar desondanks zie je Eric niet vaak met vijf fouten naar de kant gaan. Dat is veelzeggend, of niet soms? 

Scottie Rodman

[31] Meten met verschillende maten

In Bergen op Zoom hebben de Giants gisteren Brandon Griffin ontslagen. De center van de Giants had tijdens een dopingcontrole positief gereageerd en bleek cannabis te hebben gebruikt. Omdat dit middel op de dopinglijst staat én omdat in zijn contract stond dat dopinggebruik bestraft wordt met ontslag op staande voet is deze stap van het Giants bestuur uitermate logisch en zeer goed te begrijpen.

Vorige week is, ook bij de Giants, in zoals dat heet “goed onderling overleg” het contract van Durelle Brown had ontbonden. Brown gaf aan niet tevreden te zijn over zijn prestaties bij de Giants en kon zich blijkbaar niet motiveren om er een schepje bovenop te doen. Dat er op de achtergrond nog een aantal zaken (b)leken mee te spelen kwam later aan het licht. Een auto ongeluk en een mogelijke overgang naar een ander club, ergens in Zuid-Amerika, werden er al snel bij gehaald. Toch stond er, na het uit elkaar gaan van Brown en de Giants, in de regionale krant een interview waarin Brown aangaf erg veel spijt van de “impulsieve” beslissing te hebben. Maar dat berouw kwam te laat. De Giants hadden al een opvolger aangetrokken. Die is echter ook alweer weg. Een proefperiode van één week met daarin 14 speelminuten was genoeg voor de Giants om hem af te serveren. Al met al veel minder duidelijk wat hier aan de hand was dan bij het geval Griffin.

Twee spelers weg dus, waarbij het bij de een absoluut duidelijk waarom en waarbij het bij de ander veel waziger is. Niettemin blijft de boodschap hetzelfde. Als speler bij de West-Brabant Giants heb je een voorbeeldfunctie. Daar dien je naar te handelen en als je dat niet kunt of wilt dan is het afscheid nemen geblazen. Klaar uit!

Ook bij de huidige landskampioen is een van de spelers, figuurlijk, uit de bocht gevlogen. Hun ster Orien Greene is met te veel drank op aangehouden toen hij in zijn (door de club beschikbaar gestelde!) auto reed. Dát is een feit. Wat er daaromheen allemaal nog meer gebeurd is weet ik niet en dat is ook niet zo belangrijk. Met een te hoog alcoholpercentage achter het stuur kruipen is al sinds jaar en dag niet toegestaan in heel veel landen. Duidelijke zaak, zou je dus denken.

Dát is niet zo in Amsterdam. De voorzitter en grote geldschieter Roel Pieper vond blijkbaar dat Greene buiten zijn boekje was gegaan en dat daarop maar één reactie mogelijk is. Weg met die gast. De hoofdcoach van Amsterdam Arik Shivek, door mij zeer gerespecteerd als een vakman op basketbalgebied, was het met die zienswijze niet eens. Wat daar de reden van is weet ik niet, dat zou ik hem moeten vragen. Wat ik wel weet is dat Shivek hiermee een precedent schept en dat vind ik een hele slechte zaak. Hoe goed een speler ook is of hoe hard een team of coach hem ook nodig heeft, dit soort gedrag kan dus niet. Ook hier weer de voorbeeldfunctie van een speler. Zeker in het geval van Greene, die als een echte NBA speler is binnengehaald en zeer veel exposure heeft gehad in de media.

In Amsterdam wordt dus met een ander maat gemeten dan in Bergen op Zoom. Dat is vreemd. Als een speler over de schreef gaat zit hij fout. Dat geldt zowel binnen het veld als daarbuiten. En of dat nou het gebruik van dope of met alcohol op achter het stuur kruipen is, is daarbij niet relevant. Een speler heeft nou eenmaal een voorbeeldfunctie, zeker richting de jeugd. Het is dan ook zeer spijtig als blijkt dat er binnen de FEB blijkbaar geen eenduidig beleid is voor dit soort incidenten. Het lijkt mij toch niet al te moeilijk om hierover gezamenlijk duidelijke afspraken te maken. Immers niet alleen de desbetreffende club wordt in diskrediet gebracht. Ook het Nederlandse basketbal en dát kan onze sport missen als kiespijn.

Scottie Rodman

[30] 10 wedstrijden Matrixx Magixx

Met een kwart van de competitie achter de kiezen kan een eerste tussenbalans worden opgemaakt van de ploeg. Met zes gewonnen en vier verloren wedstrijden staan we op een gedeelde vierde plaats. Daar stond de ploeg aan het einde van vorig seizoen alleen. Je zou zeggen weinig nieuws onder de zon. De manier waarop tot nu toe wordt gespeeld door de Magixx is wel anders dan vorige jaren. Waren er toen aan aantal zeer goede Amerikanen die het leeuwendeel van de minuten maakten en daarmee hun stempel op de ploeg drukten, nu zie je nog steeds goede Amerikanen maar ook een bredere en betere bank, die het in het veld zijn partij zeer stevig meeblaast.

De start van het seizoen was gewoon goed met drie gewonnen wedstrijden op rij. Daarna kwam de onvermijdelijke dip van een ploeg in opbouw, met drie keer verlies op rij. Tijdens deze wedstrijden bleek dat de ploeg niet kan freewheelen, maar dat focus en intensiteit absoluut noodzakelijk om wedstrijden winnend af te sluiten. Slap beginnen kost (te)veel kracht waardoor wedstrijden in money-time verloren gaan. Van de laatste vier wedstrijden werd er nog één verloren terwijl daar drie zeges tegenover staan. Een opgaande lijn dus.

Dat er echt een team speelt wordt uit de cijfers duidelijk. Ik heb een en ander voor jullie nagezocht, uitgeplozen, opgeteld en gedeeld, en daaruit blijkt, gemiddeld over de 10 gespeelde wedstrijden genomen, het volgende:

Fieldgoals (2pt):       49,75%

Fieldgoals (3pt):       35,9%

Vrije worpen    :      68,1%

Rebounds        :      38,5 per wedstrijd waarvan 13,1 aanvallend en 25,4 verdedigend

Turnovers       :      17,5 per wedstrijd

Dat resulteert in de volgende totalen:

Aantal gescoorde punten voor: 784 waarvan thuis 403 en uit 381.

Aantal punten tegen: 769, waarvan thuis 381 en uit 388.

Verder staat er geen enkele speler in de top 4 van een individueel klassement en ook het team is in geen enkele top 4 te vinden.

In deze 10 wedstrijden, waren zowel Frank (19,3 gemiddeld over deze drie games) als Darnell (17,6 gemiddeld over deze drie games) drie maal topscorer. Raoul was dat twee keer (14,5 gemiddeld over deze drie games) en Erik (17) en Gerrit (29) completeren deze lijst.

Een team zonder uitschieters dus. Nog niet spectaculair. Nog niet oogstrelend. Dat hoor ik ook vaak in de pauzes van wedstrijden en het is allemaal waar. De vraag voor alle lime-groenen is dan ook óf dat spektakel er nog wel komt. Ik weet dat natuurlijk ook niet. Hopen mag je echter altijd. De spelers hebben zowel de mentale als basketbaltechnische kwaliteiten om dat voor elkaar te krijgen. Maar dan moet wel het team ervoor klaar zijn en zolang dat nog niet het geval is, zie ik liever wedstrijden op een degelijke manier gewonnen, dan op een spectaculaire manier verloren. Spektakel is hartstikke leuk, maar daar moet wel ruimte voor zijn.

Ik weet dat het team beter kan en ook wil. Dat zie je terug in de manier waarop er getraind wordt. Dat zie je in de wedstrijden waarin met veel passie en overgave gespeeld wordt. Er zitten veel (nieuwe) jonge spelers in de ploeg, zij moeten wennen aan elkaar en het team. Zij missen nu nog een stuk ervaring, maar ook hier geldt: Meer spelen is meer ervaring. Ik ben dan ook erg benieuwd wat de volgende tussenbalans na 20 wedstrijden te zien zal geven. Voorlopig staan we, ondanks alle verbeterpunten, wel daar waar we vorig jaar geëindigd zijn. Op plaats 4, zoals het hoort.

Scottie Rodman

[29] Topploegen

Nederland is dit jaar met twee teams vertegenwoordigd in Europees bekerverband. Landskampioen EclipseJet MyGuide Amsterdam moest om een plek in de Eurocup (voorheen Uleb cup) voorrondes spelen. EiffelTowers Den Bosch moet datzelfde doen om in de EuroChallenge deel te kunnen nemen. Voor beide teams twee voorrondes om toegelaten te worden tot de groepsfase van de respectievelijke cuptoernooien.

Beide clubs hebben zich voor aanvang van het seizoen duchtig versterkt. De Amsterdamse landskampioen trok de beurs voor een ex-NBA speler en twee andere Amerikaanse klasbakken, terwijl de rest van het team dat afgelopen jaar landskampioen werd, grotendeels bij elkaar werd gehouden. De optelsom van dit alles zou goede mogelijkheden moeten bieden om de groepsfase van de Eurocup te bereiken.

We weten nu, 22 oktober, dat het de Amsterdammers niet gelukt is. De talentenploeg van FMP uit Servië was in Belgrado veel te sterk voor de Amsterdammers. Geen tweede voorronde dus, wel een gegarandeerde pouleplaats in de EuroChallenge. Het lijkt mij dat dit toch een tegenvaller is voor Arik Shivek en zijn mannen. Vooral omdat er, voor Nederlandse begrippen, veel geld in de ploeg is gepompt. Volgens de berichten gaven te veel Amsterdamse spelers niet thuis in Belgrado. Het oude adagium dat je wel goede spelers kunt kopen maar dat je daarmee niet per se een goed team hebt, lijkt hier van toepassing. In de nationale competitie kom je hier nog mee weg, maar internationaal dus niet. Hopelijk, voor het Nederlandse basketbal in het algemeen én voor henzelf in het bijzonder, lukt het ze om in de EuroChallenge een goed figuur te slaan.

EiffelTowers deed in de eerste voorronde van de EuroChallenge wat het moest doen. Winnen van Kormend uit Hongarije. Na de winst in de uitwedstrijd, deden de Bosschenaren aan klantenbinding in de thuishal. Beide wedstrijden dik gewonnen en dus door naar de tweede voorronde. De tegenstander komt uit Macedonië en zal een aanzienlijk zwaardere kluif worden voor de equipe van Randy Wiel. Het bereiken van de groepsfase is geen zekerheidje, hoewel de kansen er natuurlijk wel zijn. Ook in de Brabantse hoofdstad wordt de lat hoog gelegd. Er is ook daar behoorlijk geïnvesteerd in het vasthouden van de sleutelspelers én het aantrekken van goede passende nieuwe spelers. Tot nu toe lijkt dat beter gelukt te zijn dan in Amsterdam.

Waarom ik dat schrijf? EiffelTowers heeft geleerd van het afgelopen seizoen. Toen hadden ze goede spelers maar absoluut geen ploeg. Tijdens het seizoen moesten er spelers worden weggestuurd. De sfeer in de spelersgroep was vorig jaar, to put it mildly, niet optimaal. Volgens de uitspraken van een aantal Bossche spelers is dat dit jaar helemaal anders. Er staat een ploeg die voor elkaar wil werken en dat loont.

De verwachte strijd om het kampioenschap lijkt er dus een te worden van Bosch teamwork en Amsterdamse klasse. Ik stel dit nu al zo, omdat ik mij niet kan voorstellen dat, onder normale omstandigheden, er een andere best of seven gespeeld gaat worden. Beide teams zullen dit seizoen echt wel één of meerdere wedstrijden verliezen (bij voorkeur van onze eigen mannen) maar zij zijn overall wél de sterkste teams in de FEB. Niets om je erg druk over te maken. Dat is een kwestie van budgetten. Deze situatie is echter niet eeuwigdurend. Je ziet nu al dat de ploegen daaronder veel dichter bij elkaar staan dan afgelopen seizoen. Een interessante ontwikkeling. Als deze tendens zich doorzet, dan kan het bijna niet anders of MyGuide en de Towers zullen binnen nu en twee a drie jaar achterhaald zijn.

Dán wordt het pas echt spannend in de competitie.

Scottie Rodman

[28] Op herhaling

Gisteren werd bekend dat ook Seamus Boxley terugkeert in de Nederlandse competitie. Na een jaar in Duitsland te hebben gespeeld, heeft ZZ Leiden hem aangetrokken voor de positie van powerforward. Boxley is de vierde oud Matrixx Magixx speler die na het succesjaar 2006-2007 terugkeert naar Nederland. Eerder gingen Alhaji Mohammed (de tweede helft van het vorige seizoen bij de Magixx), Rans Brempong (nu Hanzevast Capitals) en Ryan Sears (terug bij MM) hem voor.

Toch wel opvallend. Uitstekende spelers, die samen een prachtig seizoen in Nijmegen hadden en zich zo in de Europese kijker speelden. Daarna uitwaaieren naar sterke Europese competities waar de salarissen behoorlijk veel hoger zijn dan in Nederland, en dan weer terugkeren naar onze “kleine” FEB.

Zou onze competitie dan toch steeds aantrekkelijker worden? Immers er zijn meerdere spelers van hoog niveau, die in het verleden in de FEB hebben gespeeld en weer terugkomen. Denk bijvoorbeeld aan Daniel Novak van Hanzevast, Taron Downey bij EiffelTowers en vorig seizoen al Sergerio Gipson bij MyGuide. Zou Arik Shivek, de Amsterdamse coach, dan tóch een punt hebben? Hij zei afgelopen maandag immers voor de camera van Studio Sport dat er meer respect moest zijn voor de Nederlandse Basketbalcompetitie. Deze wordt volgens hem steeds sterker. Hij lijkt voor wat betreft de spelers die dit seizoen bij de diverse teams, en niet in de laatste plaats zijn eigen, te zien zijn, gelijk te hebben.

Ik juich deze ontwikkeling van harte toe. Goede, gretige en hardwerkende buitenlandse spelers, Amerikaans of van elders komend, zijn een verrijking voor onze competitie. De jonge Nederlandse spelers die meedraaien tijdens de trainingen en die als elfde of twaalfde man aan de selecties zijn toegevoegd, kunnen veel leren van deze mannen. Dat ze door de aanwezigheid van deze spelers weinig kans op speeltijd hebben tijdens de wedstrijden is dan wel de andere kant van de medaille, maar geduld is ook een schone zaak. De tijd dat er meer Nederlanders in een team moeten zitten, en als gevolg daarvan onvermijdelijk op het veld zullen staan, is aanstaande gezien de afspraken binnen de FEB.

Dat er weer een aantal voormalige Matrixx Magixx spelers in het Nederlandse basketbal te bewonderen zijn geeft aan dat de technische staf van de Magixx het destijds goed gezien heeft. Het geeft ook aan dat deze spelers het naar de zin hadden in Nederland in het algemeen en in Nijmegen in het bijzonder. Ik praat regelmatig met spelers over hun verblijf in Nederland/Nijmegen en afgezien van de ongetwijfeld professionele uitspraken van deze mannen, merk je toch ook enthousiasme voor Nederland als je met ze praat. Mooi voorbeeld hiervan is Eric Nelson die het, zeker in Nijmegen, geweldig naar zijn zin heeft gehad en nu weer heeft.

Het zal voor de meeste spelers ongetwijfeld de som van alle delen zijn die hun (basketbal)verblijf in Nederland zó aantrekkelijk maakt, dat een herhaald optreden in de FEB een reële optie voor hen is. Nu dus benadrukt door de terugkeer van Seamus Boxley in Leiden. Zo is bijna het hele team van de bekerwinnaar én de finalist in de play-offs van 2006-2007 weer op herhaling (of geweest). Leuk voor de fans van de Magixx en natuurlijk ook voor de fans van de teams waarvoor ze nu spelen. Er ontbreekt overigens nog een oud Magixx speler op dat lijstje. Hij maakt volgens de laatste berichten deel uit van de coaching-staff van de Blue Devils uit Duke, maar is zeker nog jong genoeg om in de FEB nog een seizoen als topper mee te draaien. Does the name Chris Carrawell ring a bell?

Scottie Rodman

[27] Voorspellingen

Zo bij de start van een seizoen vliegen de voorspellingen je van alle kanten om de oren. Of het nu om voetbal, handbal, biljarten of weet ik wat nog voor andere sport gaat,er wordt volop voorspeld. Deze voorspellingen worden gedaan door kenners, fans en lieden die niet gehinderd worden door enige kennis van zaken. Deze laatsten zijn toevalligerwijs wel degenen die de plank het minst vaak mis slaan. Hoe dat komt weet ik niet, maar mij lijkt het dat dit juist gebeurt omdat hun voorspellingen niet gehinderd worden door enige kennis van zaken.

Ook aan de vooravond van het basketbalseizoen, dat komend weekend begint, duiken er op diverse fora voorspellingen op. Op de site van EclipseJet MyGuide Amsterdam, wordt door een van de redacteuren voorspeld dat de Amsterdammers dit jaar weer als eerste zullen eindigen. Dit omdat zij hun kern behouden hebben en deze is aangevuld met drie Amerikaanse klasbakken. Daarna volgt er een lijst met als tweede EiffelTowers Den Bosch, als derde Matrixx Magixx en daarna de andere teams met een korte toelichting.

Uiteraard roept dit in den lande de nodige reacties op. Op de site van onze Donar vrienden worden moeiteloos rijtjes neergezet. De Amsterdammers zijn ook daar favoriet met daarachter de Bosschenaren. Onze eigen Magixx bivakkeren in die lijstjes meestal in de top vijf en regelmatig op plaats drie. Dit wordt volgens mij mede ingegeven door de resultaten van de vorige seizoenen, maar ik denk echter dat ook de uitspraak van enkele weken geleden, dat de Magixx aan het eind van het seizoen op het bordes van het Nijmeegse stadhuis zullen staan door de basketbalfans in het hele land zeer serieus worden genomen.

Ik vind deze laatste voorspelling nogal kras. Alle teams in de FEB hebben tenslotte naar vermogen en goed ingekocht. Natuurlijk staat er dit jaar weer een goede ploeg in de Horstacker. Natuurlijk hebben we een veel bredere en diepere bank. Natuurlijk hebben we de topscorer van vorig seizoen binnengehengeld, maar we hebben ook allemaal kunnen zien in de oefenwedstrijden dat het nog lang geen gesmeerde machine is. Potentie genoeg, maar het moet allemaal wel waargemaakt worden op het veld en soms wringt juist daar de schoen. Kijk maar eens naar de afgelopen competitie waar topteams als Groningen en EiffelTowers, die goede tot zeer goede spelers hadden gecontracteerd, de nodige problemen hebben gehad om tot goede resultaten te komen.

Als professionele organisatie moet je natuurlijk ambities hebben en dat je de lat hoogt legt hoort daar natuurlijk bij. Basketbalkampioen van Nederland worden is een prachtig streven. Maar is deze hardop uitgesproken ambitie wel waar te maken? Worden de verwachtingen bij de fans hierdoor niet te hooggespannen? Zal de druk op Michael en zijn mannen niet verlammend werken?

Ik hoop als rechtgeaarde Magixx fan natuurlijk dat het team alles waar kan maken. Dat de druk niet verlammend werkt en dat de verwachtingen van de fans uit zullen komen en dat we uiteindelijk op het bordes staan. Toch zegt een heel klein duiveltje in mijn achterhoofd dat er zomaar eens te hard van de toren kan zijn geblazen. Natuurlijk hebben we een team van goede ervaren, ambitieuze spelers en onervaren en ambitieuze jonge spelers. Aan die mix zal het niet liggen. Aan de inzet zeker ook niet. Maar er spelen zoveel andere zaken mee in een seizoen. Belangrijke spelers bijvoorbeeld, kunnen langdurig geblesseerd zijn, tegenstanders kunnen net iets beter ingekocht hebben of dat greintje geluk kan je zomaar in de steek laten.

Ik waag me dus niet aan voorspellingen, ben het voor wat de favorieten wel eens met de meesten, maar vanaf plaats drie tot en met elf kun je helemaal niets voorspellen. Dát wordt volgens mij een aardige tombola. De meeste teams zitten per slot van rekening zeer dicht bij elkaar. Ik hoop voorlopig alleen maar mooie wedstrijden te zien van onze ploeg en als, met de nadruk op als, dat leidt tot een toppositie en een opmars in de play-offs,  ben ik helemaal blij.

Laten we maar snel beginnen zaterdag aanstaande.

Scottie Rodman

[26] Project

Binnengehaald als project. Een speler die vier jaar in een wat obscure NCAA I conference heeft gespeeld. Wél eentje met talent en potentie die door een aantal NBA teams werd/wordt gevolgd. Heeft een tweejarig contract afgesloten bij Matrixx Magixx. Werd door een NBA volger omschreven als een ongelooflijk dunne bonenstaak met geweldig lange armen. Hij kan goed verdedigen, maar laat zijn teamgenoten regelmatig zonder hem ten aanval trekken. Een 2.11 meter lange lichtgewicht die van de zich de edele kunst van het blokken van schoten zéér eigen heeft gemaakt. Maar conditioneel en atletisch zou het een stuk beter moeten om verder te komen in deze grote boze basketbalwereld.

Dat is in een notendop hoe een Amerikaanse volger tegen hem aankijkt. Lijkt dus een apart geval en toen ik de Magixx voor de eerste keer zag trainen moest ik ook wel even slikken. NA iedere oefening uitpuffend met de handen op de knieën. Verbaasd om zich heen kijkend hoe het kwam dat al die ploeggenoten zo verschrikkelijk fit leken. Luisterend naar zijn coach, die er nog maar eens een flinke schep bovenop deed. En dat allemaal in een kleine, lege sporthal in Nijmegen.

Het zal die eerste weken niet zijn meegevallen voor Mickell Gladness. Voor het eerst vanuit het zuidelijke en warme Alabama naar dat koude kikkerland aan de Noordzee.

Hij zal zich vast wel eens terug in “Sweet home Alabama” gewenst hebben. Maar de wil om van zijn overzeese avontuur een succes te maken is gelukkig groter dan zijn nostalgische gedachten. Toen ook mevrouw Gladness de oversteek naar de Waalstad had gemaakt, werd hij nog vastbeslotener.

Langzaamaan werd zijn conditie beter, het heilige vuur nam steeds meer bezit van Mickell. Hij kon in practice steeds beter gelijke tred houden met zijn ploeggenoten. In de oefenwedstrijden kon hij aan de bak. Hij kreeg van Michael Schuurs speeltijd en dat was voor hem belangrijk. Spelen maakt je beter. Spelen in een andere competitie maakt je er bewust van dat je slechte basketbalgewoontes hebt aangeleerd op college en in je conference. Van goed luisteren naar je coach en je ervaren teamgenoten steek je écht iets op. Dat kun je dan allemaal in de praktijk brengen.

Het is prachtig om te zien hoe snel een speler kan groeien. In de eerste oefenwedstrijd liep hij er zeker in de eerste helft nog wat verloren bij. Moest duidelijk erg wennen. De tweede helft van die wedstrijd liet zien hoe snel Mickell de smaak te pakken kreeg. Die opgaande lijn houdt hij tot nu toe prima vast ondanks zijn gebrek aan “frame” weet hij zich verdedigend goed staande te houden. In de wedstrijd tegen Okapi Aalst zag je dat de tegenstanders aarzelden om een schot te nemen als hij in de buurt stond. (dat doet me trouwens ook aan een ex-Magixx speler denken) Aanvallend blijkt hij een behoorlijk goede vrije worpen schutter te zijn en heeft hij een keurig “midrange jumpshot”. Dat hij tenslotte ook nog eens verwoestend hard kan dunken hebben we natuurlijk allemaal al lang gezien.

Natuurlijk, als je veel moet leren leer je ook veel. De laatste 15% van je leercurve zijn het moeilijkst. Daar onderscheiden de zeer goeden zich van de goeden. Met zijn mentaliteit lijkt het wel snor te zitten. Met zijn basketballend vermogen ook. Er valt nog veel te doen voor zichzelf en voor Michael, maar de voortekenen zijn veelbelovend. Hij is nog steeds een project, maar iets zegt me dat dát niet zo heel lang meer zal duren. Ik denk dat het team en de fans over niet al te lange tijd nog meer plezier aan Mickell zullen beleven dan we nu al doen!

Scottie Rodman

[25] Fans en gastenboeken

Fans zijn er in alle soorten en maten. Ook in de basketbalwereld heeft ieder team zijn eigen fanschare. Soms is die schare groot en soms iets minder groot. In die grote en minder grote scharen heb je allerlei soorten fans. Je hebt er die verstand van het spelletje hebben. Maar ook die dat denken en het dus niet hebben. Je hebt ook fans die helemaal idolaat zijn van een bepaalde speler en de rest van het team amper zien én er zijn er fans die nu al zeker weten wie de aanstaande landskampioen is. Tot slot heb je de, ik noem ze maar zo,  zeurfans, waarvan je jezelf afvraagt of dat wel échte fans zijn. Het lijkt er namelijk sterk op dat ze alleen maar zeuren om het zeuren en verder berijden ze hun eigen stokpaardje(s). Deze fans kom je met enige regelmaat tegen op gastenboeken en stralen daar een negatieve houding uit.

Gatenboeken zijn, uiteraard met inachtneming van de spelregels, vrij toegankelijk voor iedereen die iets te melden heeft. Dat betekent ook dat er fans van andere teams op het gastenboek van jouw cluppie kunnen schrijven. Meestal gaat dat gemoedelijk. Soms met een klein toontje. Steeds vaker zie ik dat dat toontje jammer genoeg onprettig begint te worden. Respect voor elkaars mening is dan geen uitgangspunt meer en cynisme steekt de kop op. Nou is niet iedereen hetzelfde, dat weet ik heus wel en met gezond cynisme is op zich niks mis. Dát geeft echter niemand het recht om een ander zonder respect te behandelen. Maar niet alleen naar elkaar toe, ook als fans van hetzelfde team zie je deze tendens. Ik vind dat een slechte zaak. Respect voor elkaars mening, die iedereen in Nederland vrij mag uiten, is toch wel het minste wat je mag verwachten.

Wat je op gastenboeken ook vaak leest is de niet aflatende kritiek op het eigen team, de coach(es), de FEB en weet ik veel wat nog meer. Vaak geschreven onder een schuilnaam wordt vooral het “eigen” team onder vuur genomen. Zeker als de resultaten of prestaties even niet om over naar huis te schrijven zijn. Deze lieden doen dat dan maar op het eigen gastenboek. Wat je daar lest is vaak weinig verheffend. De coach moet opzouten, want zijn wisselbeleid is waardeloos. De technisch manager moet op hoepelen want hij heeft waardeloze spelers aangetrokken. Spelers zijn het salaris niet waard waarvoor ze spelen, dus weg ermee! Kortom, veel ongefundeerd geschreeuw en gebrul, waar niemand iets mee kan. 

Als deze lieden hun kritiek, opmerkingen en cynisme nou eens niet op het gastenboek deponeren, maar op de plaats waar die thuishoort, dan komt het commentaar op de juiste plaats en kan daar gelijk op gereageerd worden. Dat je dan later in het gastenboek zet, wat je gedaan hebt is prima en getuigt van klasse. Helaas komt dát dus bijna niet voor en dat is jammer. Men blijft liever anoniem op een gastenboek brullen, dan als een echte fan naar voren te treden en je kritiek of opmerkingen aan de juiste mens(en) te richten.

De fans van de Magixx hebben over het algemeen een “positieve grondhouding”, ze zijn realistisch en aan de rand van het veld zeer luidruchtig aanwezig. Dat laatste werkt natuurlijk sfeerverhogend in de zaal en stimulerend voor het hele team. Gelukkig nemen de Magixx fans niet alles voor lief. Zo nu en dan wordt er ook een kritische noot geplaatst bij het spel of iets anders dat met de Magixx te maken heeft. Dat mag, nee dat móet zelfs. Hierdoor blijft iedereen scherp binnen de organisatie en dát kan uiteindelijk alleen maar positief werken op de ontwikkeling binnen de organisatie. Zeker als de kritische noot onderbouwd en met respect voor de ontvangende partij wordt geuit.

Een mooi voorbeeld van oprecht commentaar, was de roep om de terugkeer van Nick Domhof. Ik kan mij zeer wel voorstellen dat de gastenboekberichten van de fans een (kleine) bijdrage hebben geleverd aan het wagen van een ultieme poging om toch nog tot elkaar te komen. Het resultaat daarvan is inmiddels bekend. Zo kan het dus ook. Gelukkig maar!

Scottie Rodman

[24] Kanshebbers

Alle FEB teams zitten volop in de voorbereiding op een nieuwe seizoen. Zoals altijd wordt er overal volop gespeculeerd over de kansen van de teams. Ik ben normaal gesproken niet zo’n speculant, maar in deze column doe ik er toch maar eens aan mee en wil hier vooruit kijken naar de volgens mij grootste kanshebbers op een plaats in de top vier.

Kanshebber nummer één is landskampioen ABC EclipseJet-MyGuide Amsterdam (een hele mond vol) heeft de afgelopen week flink uitgepakt. Na het zoveel mogelijk bij elkaar houden van de spelersgroep van vorig jaar, zijn op 26 augustus drie nieuwe spelers gepresenteerd. Met Victor Thomas, CC Harrison en Orien Greene zijn drie klasbakken in huis gehaald. Vorig jaar waren de Amsterdammers vooral een vechtteam met een harde, solide defense. Aanvallend was de ploeg degelijk en met weinig spektakel. Met de komst van de drie zou dát wel eens anders kunne worden dit seizoen. Hoewel zeker Harrison en Greene ook bekend staan om hun verdedigende kwaliteiten, laten de doorgedruppelde internetbeelden zien dat ze ook aanvallend hun mannetje staan. Van Victor Thomas weten we dat al. De selectie van de hoofdstedelingen is groot en dat lijkt hard nodig omdat er ook Europees gespeeld gaat worden. Als de technische staf van de landskampioen erin slaagt om de drie Amerikanen goed in te passen, en waarom zou dat niet lukken, dan is de kans zeer groot dat ook dit jaar de titel binnengehaald gaat worden. Het zou erg fijn zijn voor de landskampioen als ze daarbij meer fans de SHZ in kunnen lokken.

EiffelTowers Den Bosch had een onrustig laatste seizoen met veel wisselingen in het team. Toch is de organisatie erin geslaagd om de key-players vast te houden. Ze hebben daar in Den Bosch verder goede zaken gedaan bij het aantrekken van goede spelers die in de FEB actief zijn of waren. De selectie bestaat nu uit zes Nederlandse en zes Amerikaanse spelers. Van de laatste groep zijn er twee helemaal nieuw. Het lijkt erop dat er een keuze is gemaakt voor spelers die weten hoe het er in de FEB competitie aan toe gaat. Maar bij EiffelTowers is nog meer gebeurd. Er zijn met het oog op de toekomst een aantal jonge veelbelovende spelers aangetrokken. Zij worden in het kader van het samenwerkingsverband met Aris Friesland in de Friese hoofdstad gedetacheerd om ervaring op te doen en te rijpen. Datzelfde geldt voor een aantal jeugdige Bossche talenten. Een slimme en verstandige handelswijze om te bouwen aan je toekomst. EiffelTowers is voor mij niet de favoriet voor de landstitel, en misschien is dat maar goed ook. Zonder die eeuwige druk op je schouders speel je toch wat makkelijker met alle voordelen van dien. Hopelijk denken de Bossche fans er ook zo over.

Hanzevast Capitals oftewel Donar, zoals de fans de club nog steeds het liefst noemen, heeft een turbulente zomer achter de rug. Er was een grote leegloop van spelers, de coach vertrok, er trad een nieuw bestuur aan en de financiën moesten worden gered. Het nieuwe team is bijna onherkenbaar veranderd. Met maar liefst acht nieuwe spelers, waaronder wel een paar oude bekenden, en een nieuwe coach gaan de Groningers de nieuwe competitie in. Marco van den Berg zal een flinke kluif hebben aan het aaneensmeden van al die spelers, die op basketbalgebied nogal verschillend zijn opgevoed. Opvallend is dat er in de ploeg slechts vier Nederlandse spelers zitten die in min of meerdere mate kunnen rekenen op speeltijd. Dat terwijl van den Berg dé verkondiger van het “meer Nederlanders in de ploeg evangelie”. Of de Grote Markt er dit jaar inzit voor de Groningers zullen we af moeten wachten, maar ze zullen wel meespelen om de bovenste vier plaatsen. Het is voor de hondstrouwe aanhang te hopen dat er in de Martiniplaza dit seizoen meer te genieten valt dan de afgelopen twee jaar. 

Tot slot Matrixx Magixx. Nadat het vorige seizoen ietwat teleurstellend eindigde, is er weer veel gebeurd in en rondom de Horstacker. Net als in Amsterdam en in Den Bosch is de organisatie erin geslaagd om de kern van Nederlandse spelers vast te houden. Van de buitenlandse spelers keerde er niemand terug, maar daarvoor in de plaats zijn er een aantal opmerkelijke “transfers” te noteren. De terugkeer van Ryan Sears, de komst van Darnell Wilson en Erik Nelson die weer naar Nijmegen komt, nadat hij daar met EiffelTowers al eerder succesvol was. Het team is nu een mix van ervaring en jeugdig talent. De speelwijze is voor Magixx coach Michael Schuurs géén vraagteken. Snelheid en spektakel, dat is wat hij én de fans weer willen zien in de Horstacker. Dat zou zo maar eens kunnen lukken. Er is echter nog meer nodig om in de top mee te draaien, een goede defense bijvoorbeeld. Ook daarmee lijkt het wel goed te zitten met de combinatie van stealers en big guys. Potentie is er absoluut zeker en vroeg of laat zal die er zeker uitkomen. Gelukkig hebben we nog een flink stuk voorbereiding te gaan voor de eerste wedstrijd, zodat het aaneen smeden van de spelers tot een (h)echt team op een goede manier kan gebeuren. Voor de trouwe lime-groene fans wordt het nog een kleine maand nagelbijten en geduld oefenen. Zaterdag 4 oktober gaan we weer van start. Tegen Upstairs Weert.

 Natuurlijk zullen we bij álle teams in de FEB af moeten wachten hoe de zaken zich ontwikkelen. Er heeft geen enkel team stilgezeten de afgelopen tijd. Het lijkt er sterk op dat de teams aan kwaliteit gewonnen hebben ten opzichte van vorig jaar. Dat is een goede zaak voor het Nederlandse basketbal, te meer daar je bij een groot aantal teams ziet, dat er met het oog op de toekomst ook Nederlands talent is aangetrokken.

Scottie Rodman

[23] Het team

Sinds gisteren is het team compleet. Met Frank Tolbert lijkt het erop dat de Magixx een speler hebben gehaald die goed past binnen het Magixx concept. Het is nu aan Michael en Lukas om van de groep een hecht geheel te maken. Op het DoubleXX gastenboek wordt de laatste tijd nogal wat geschreven over de toegenomen “zakelijkheid” binnen een team dat in de afgelopen seizoenen als “vriendenteam” wordt omschreven. Deze zogenaamde zakelijkheid wordt door de desbetreffende schrijvers als ongewenst beschreven en zou een belemmering voor de prestaties van het team komend seizoen kunnen zijn. Verder is een aantal schrijvers van mening dat wij niet zo sterk zijn als vorig jaar.

Ik ben het niet eens met deze schrijvers. Om met het laatste te beginnen: Je kunt na één week training en één oefenwedstrijd misschien wel iets zeggen over de individuele kwaliteiten van de spelers, maar niet over de kwaliteiten van het team als team. Een team bouwen kost nou eenmaal tijd en het is een illusie om te denken dat alle puzzelstukjes gelijk geweldig in elkaar passen. Het management van de Magixx heeft de afgelopen jaren bewezen dat ze een fijne neus hebben om de juiste spelers voor het team te contracteren én dat Michael en Lukas die juiste spelers als team optimaal kunnen laten functioneren. De spelers moeten het kunnen, anders zaten ze niet bij de selectie. Dat het bij de een wat langer duurt dan bij de ander is nou eenmaal niet anders. Ik zou aan alle zwartkijkers vragen of ze wat geduld zouden kunnen oefenen.

Dat de grotere zakelijkheid een belemmering zou kunnen zijn binnen het team waag ik ook al te betwijfelen. Het is natuurlijk geweldig als alle spelers vrienden van elkaar zijn, maar dat is niet noodzakelijk om als team perfect te kunnen functioneren. Uiteraard moet respect voor elkaar wel tot de bagage van de spelers behoren, maar ze hoeven echt niet van elkaar te houden. Ryan, Erik en Raoul zijn ervaren spelers die weten wat er nodig is om te winnen. Ze zijn aangetrokken om zeker ook die kennis aan de jongere garde over te dragen. Als dat onder het motto van gezelligheid en vriendschap kan, is dat prima. Als dat op een meer zakelijke basis gaat, is dat net zo prima.

Ik kan mij herinneren dat het team in het eerste seizoen ook niet echt een vriendenteam was. Er zaten nogal wat ego’s in die ploeg, die niet echt warm qua persoonlijkheid waren. Toch heeft dat team in het eerste seizoen de play-offs gehaald en werd het slechts ternauwernood uitgeschakeld door Groningen. Het kan dus wel. Geen vriendenploeg en toch presteren. In jaar twee was Ryan ook deel van het team en samen met Chris Carrawell leidde hij het team naar grote hoogte. Of dat team destijds een hechte vriendenclub was waag ik te betwijfelen. Er werd hard gewerkt in de trainingen en tijdens de wedstrijden kwam dat eruit. Maar als ik me goed kan herinneren, waren er slechts een klein aantal spelers die ook buiten de wedstrijden om intensief met elkaar omgingen. Dat de chemistry in dat team geweldig was hielp natuurlijk geweldig mee, maar dat kwam vooral doordat de spelers elkaar in hun speltechnische vaardigheden geweldig aanvulden, en omdat ze respect voor elkaar hadden.

Van mij mag het allemaal. Zakelijkheid? Prima. Vrienden van elkaar? Net zo prima. Een combinatie van die twee? Mij maakt het niet uit, hoewel ik denk dat het met die zakelijkheid best wel eens mee zou kunnen vallen. Het gaat er uiteindelijk om dat er straks een ploeg staat die weet wat je moet doen om te winnen, die tot het gaatje gaat óm te winnen. Waarin de spelers bereid zijn om naar de ervaren mannen te luisteren, juist om er beter van te worden. Die respect voor elkaar hebben. Die weten dat de lime-groene fans er altijd voor hen zijn en dat ook waarderen. Die beseffen dat ze een geweldige kans krijgen om zich in de kijker te spelen bij een van de spectaculairste teams in de FEB eredivisie en daar ook naar handelen. Ik blijf geduldig en weet zeker dat er bij de start van het nieuwe seizoen een team staat waar we trots op kunnen zijn!

[22] Welkom

Ik weet niet hoe het bij jullie gaat, maar bij mij begint het zo langzamerhand aardig te kriebelen. Het nieuwe seizoen komt met rasse schreden dichterbij. Dat is onder andere te merken aan het feit dat een aantal teams hun roster al compleet hebben. Als ik de namen bij die teams zie, dan lijkt het er op dat het toch wel interessant is voor buitenlandse (lees vooral USA) spelers om in onze competitie te spelen. Natuurlijk, je moet ergens beginnen als je hogerop wilt in Europa en Nederland is dan “as good as any place”, maar toch. Nederland is blijkbaar geen beroerde plek om je Europese ambities gestalte te geven.

Buiten het feit dat ieder team voldoende Nederlandse spelers onder contract moet hebben (voor dit jaar minimaal 4 op het wedstrijdformulier) die meestal dan ook een meerjarig contract hebben, (dat geldt zeker voor de Magixx) zie je ieder nieuw seizoen veel wisselingen. De “rijkere” teams zijn meestal in de gelegenheid hun buitenlandse sleutelspelers langer aan zich te binden. De minder draagkrachtige zijn gedwongen creatief om te gaan met het beschikbare spelersbudget.

Persoonlijk vind ik dat laatste niet zo’n grote ramp. Hierdoor zien we vaak verrassend goede spelers in onze competitie, die het spelniveau van hun team vaak (maar helaas niet altijd) omhoog brengen. Het spelpijl van de wedstrijden gaat er trouwens ook niet op achteruit. Daarbij komt dat deze spelers Amerikaans zijn opgeleid en dus niet vies zijn van wat spektakel op het parket. Laat ze maar komen dus, en als dat voor maar één  seizoen is, dan is dat maar niet anders. Dat is eenmaal het lot van de meeste Nederlandse teams.

Maar in dat jaar dat ze er dan wel zijn, zorgen ze vaak voor hele mooie basketbalmomenten. Zeker in Nijmegen bij onze lime-groene brigade zijn er de afgelopen drie jaar al de nodige publiekslievelingen gekomen (en ook weer gegaan), en hebben zij er mede voor gezorgd dat de Horstacker meestal lekker vol zit, er veel seizoenkaarten worden verkocht én dat het basketbal in Nijmegen en wijde omgeving zich mag verheugen in een toenemende belangstelling. Dit lijken mij ook doelstellingen van de Matrixx Magixx organisatie.

Die leuke, goede, spectaculaire en interessante Amerikaanse spelers komen natuurlijk niet zomaar naar onze mooie Waalstad. Daarvoor zijn natuurlijk in de eerste plaats centen nodig. Maar dat niet alleen. Ook de speelwijze die coach Michael het team wil laten spelen en zeker de warmte van de organisatie en de fans zijn voor deze jongens (want dat zijn het vaak) van groot belang.

Ook dit jaar zijn er weer een aantal voor de Magixx nieuwe spelers aangetrokken. Twee daarvan zijn jonge Nederlandse talenten, Elias en Rob, die hier de gelegenheid krijgen om te proeven aan het grote werk. Ze kunnen laten zien wat ze waard zijn. Een aantal oude bekenden, Darnell, Ryan, Erik en Raoul, zijn ook teruggekeerd of in Nederland gebleven. Zij speelden of hebben reeds in Nederland gespeeld en willen dat graag weer doen. Toeval? Ik denk het niet. De enige echte nieuwe nieuweling die van over de grote plas zijn eerste jaar buitenland gaat meemaken is Mickell Gladness. Ik ga ervan uit dat hij uit het goede hout is gesneden en veel mooie dingen gaat doen voor de Magixx. Hij zal waarschijnlijk wél even moeten wennen aan de Nijmeegse mentaliteit, maar lang zal dat niet duren met al die warmte van de Magixx fans. We wachten nog op de laatste aanvulling van de selectie. Of dat nog lang gaat duren weet ik natuurlijk niet, maar ook voor hem zal hetzelfde gelden als voor alle mannen die komend seizoen in het lime - groen gaan spelen.

VAN HARTE WELKOM IN DE HORSTACKER!

Scottie Rodman

[21] The return of the Jedi

De kleine grote man is terug. Na een jaar in een ander universum te hebben gespeeld, komt hij weer terug naar zijn eigen lime-groene planeet. De planeet waar hij in het seizoen 2007-2008 furore maakte met al die andere Jedi ridders. Het seizoen waarin er absoluut sprake was van een “force within”. Het seizoen waarin twee “ultimate battles” werden uitgevochten. Die voor de NBB beker en die van de finals om het landskampioenschap. Zonder al die andere Jedi’s tekort te doen, was het zijn floorleadership dat hen tot grote hoogte bracht. Een overeenkomst met “master” Joda” die andere, hoe toevallig ook kleine grote, Jedi lijkt op zijn plaats. Kijk maar mee: leiderschap, (basketbal)wijsheid, snelheid, een vooruitziende blik, koelbloedigheid en het onvoorwaardelijke geloof in een hogere macht.

Ja, ja Scottie vind het geweldig dat Ryan Sears weer terug is bij de Magixx. Dat lime-groene shirt past hem nog beter dan die pet die ons vroeger allemaal paste  Met zijn vrouw Angie en dochter Moriah op de tribune, lijken de Magixx weer mooie tijden tegemoet te gaan. Natuurlijk is het team helemaal anders in vergelijking met zijn vorige Nijmeegse periode. Maar weer barst het van het talent, is er naast Ryan een andere heel ervaren speler aangetrokken en wil Michael Schuurs terug naar het snelle en spectaculaire basketbal van de eerste periode Sears. 

Hoewel het team helemaal anders is geworden, alleen Nick Domhof speelt nog bij de Magixx, durf ik rustig te stellen dat de selectie tot nu op een aantal plaatsen én rollen prima te vergelijken is met de selectie van twee jaar geleden. Darnell Wilson als veel scorende speler i.p.v. Alhaji Mohammed. Mickell Gladness als high-jumper in plaats van Rans Brempong. Erik Nelson met zijn ervaring en inzicht, samen met Ryan het team de weg gaat wijzen, net zoals Chris Carrawell dat destijds deed. Gerrit Brigitha als grote, snelle powerforward in plaats van Seamus Boxley.

Buiten zijn leiderskwaliteiten, had Ryan dat seizoen ook een substantiële bijdrage aan de resultaten, daar waar het ging om de kille cijfers. Zijn stats waren: (allemaal gemiddeld) dik 33 minuten per wedstrijd gespeeld, 54,8% 2-punters, 43% 3-punters, 78,1% vrije worpen, 11.4 punten per wedstrijd, 3,7 rebounds per wedstrijd, 4,7 assists per wedstrijd en ook nog eens 3 steals per wedstrijd. Aan de “negatieve” zijde stonden slechts 2 turnovers en 2,7 persoonlijke fouten per wedstrijd.

Dat is natuurlijk een prachtig rapport. Nu dus weer terug op het plankier van de Horstarena. De verwachtingen voor het komend seizoen zullen bij de fans wel wat hoger komen te liggen. De voortekenen zijn dan ook goed. De selectie lijkt bijna in balans. Met nog 2, misschien wel 3 goede aankopen zou het zomaar kunnen gebeuren dat we komend seizoen een reprise krijgen van dat geweldige seizoen 2006-2007.

Scottie Rodman

[20] Posities

Weer goed nieuws vanuit de Horstacker. Ryan Sears komt terug! De pointguard verzilverde vorig seizoen zijn uitstekende optreden in de FEB competitie 2006-2007 met een transfer naar de Belgische hoogste klasse. Ik heb zijn wel en wee aldaar niet van dichtbij gevolgd, hoorde echter wel eens wat in de wandelgangen en bedacht me dat het in de Belgische havenstad niet echt lekker ging met Ryan. Hoe dat komt is moeilijk te achterhalen. Een coachwissel en niet bepaald goede resultaten van het team, zullen daar ongetwijfeld mede debet aan zijn. De Antwerpenaren besloten zijn tweejarig contract al na één seizoen af te kopen en Ryan Sears was weer vrij om te gaan en te staan waar hij wil.

Het is opvallend (en misschien ook wel veelbetekenend) dat Ryan ervoor gekozen heeft weer terug te keren naar Nijmegen. Hij moet het hier twee seizoenen geleden dus gewoon naar zijn zin hebben gehad. Dat kan niet anders. Het Magixx management verdient een dikke pluim voor haar doortastendheid. Ik denk dat Ryan Sears bij veel teams uitstekend zou passen met zijn leiderschap, courtsense, snelle handen en uitstekende passing. Om nog maar te zwijgen van zijn vermogen om belangrijke driepunters raak te schieten. Een aanwinst dus voor de Magixx.

Ryan Sears terug dus op het oude nest. Wat betekent dat dan voor het spel van de Magixx? Nou, dat er in ieder geval weer een pointguard staat die weet hoe je een fast-break moet spelen. Laat dat nou net iets zijn wat de fans, maar ook Michael Schuurs, het afgelopen seizoen gemist hebben. Met Todd Abernethey hadden we vorig jaar absoluut een prima pointguard in huis, maar snelle transities waren niet bepaald zijn handelsmerk. Natuurlijk is er in vergelijking met twee seizoenen geleden wel wat veranderd in het team. Alleen Nick Domhof is nog een oude bekende van Ryan, de rest van de spelers zijn voor hem, als teamgenoten, onbekend.

Tel daarbij dat we nog niet helemaal klaar zijn met de selectie en je begrijpt dat het wel wat tijd zal kosten om van de Magixx weer een geoliede machine te maken. Iedereen moet aan elkaar wennen en dat kost gewoon even tijd. Gelukkig wéét Ryan wat Michael Schuurs wil. Dat is al een groot voordeel. Zijn ervaring zal het team ongetwijfeld helpen om die geoliede machine te worden die iedereen graag wil zien. Wat mij betreft een hartelijk welkom terug in de Horstacker voor Ryan en zijn gezin!

Hoe ziet de selectie tot nu toe (4 augustus) er dan uit en waar kunnen we nog versterking gebruiken?

De point guard positie (de 1): Ryan Sears, Nick Domhof en Elias Bish.

Voor de shooting guard positie (de 2) hebben we: Thijs Vermeulen, Elias Bish.

Small Forward (de 3): Darnell Wilson, Thijs Vermeulen.

Powerforward (de 4): Gerrit Brigitha, Erik Nelson, Mickell Gladness.

Center (de 5): Frans Steyn, Sjors Poels, Erik Nelson, Mickell Gladness.

McHugh Mattis keert definitief niet terug in Nijmegen en of Frans Steyn terugkeert lijkt ook erg onzeker. Een aantal spelers kunnen evenwel op meerdere posities spelen. Daarvan uitgaande zal er in ieder geval nog een klasbak op de shooting guard positie bij moeten komen. Daar zijn we nog niet sterk genoeg. Ideaal zou zijn als er ook nog een small forward wordt aangetrokken, maar een speler die op die positie én als shooting guard uit de voeten kan, is natuurlijk ook een prima optie. Die zoektocht zal nog wel even duren, maar ook die positie(s) zullen ongetwijfeld worden ingevuld met spraakmakende spelers. Evengoed zijn al een heel eind met de nieuwe selectie. Ik hoop op nog iets meer balans, maar verheug geweldig op de eerste kennismaking met het team als ze op 24 augustus in Gennep tegen MSV Noordwijk.

Scottie Rodman

[19] Ver weg en dichter bij.

Afgelopen weekend zag ik oud Matrixx Magixx speler Rans Brempong met de Canadese ploeg spelen tegen de Olympische ploeg van de Verenigde staten. Hij pakte de nodige minuutjes mee, had wat rebounds, schoot een paar vrije worpen raak en scoorde heel mooi van onder de basket. Natuurlijk was dit niet genoeg tegen de Amerikanen, die gecoached door coach K. (van Duke, waar oud MM speler Chris Carrawell ook nog aan verbonden is) en met een karrenvracht aan NBA sterren veel te sterk waren voor de arme Canadezen. En dan speelde LeBron James nog niet eens mee vanwege een enkelblessure.

Er vielen mij twee zaken direct op bij team USA. Allereerst dat er bij team USA geen superlange mannen geselecteerd zijn. Volgens mij is de grootste speler Chris Bosh van de Toronto Raptors met 2.11 meter. Het aanvallende vuurwerk kwam dan ook vooral vanuit de perimeter. Mooi voorbeeld daarvan was Michael Redd speler van de Milwaukee Bucks die zes van zijn acht driepunt pogingen wist te verzilveren. Met een fieldgoal percentage van 65% én 50% van de genomen driepunters raak, schoten de Amerikanen sowieso met scherp. Geen enkele absolute topscorer in deze wedstrijd. Drie man met 20 punten, een opvallend bescheiden spelende Kobe Bryant en met drie geweldige pointguards in de selectie een indrukwekkende backcourt. Het lijkt zowaar een echt team!

Ook opvallend was dat het verdedigende werk door iedereen gedaan werd. Supersterren als Bryant, Dwayne Wade en Carmelio Anthony onttrokken zich niet aan hun verdedigende taken. De Canadezen, die echt niet zo’n slechte ploeg hebben, werden tot 24 turnovers gedwongen en ondanks het gebrek aan echte lengte, sprongen de Amerikanen wel erg hoog en werd er met de regelmaat van de klok snoeihard geblocked. Ook Brempong kreeg er een paar hard om zijn oren. Al met al zag het er goed uit bij team USA. Zij zullen in de aanloop naar de spelen nog een aantal wedstrijden spelen tegen goede teams. Denk daarbij aan Turkije, Rusland, Litouwen en Australië. Daarna begint voor hen (en alle andere teams natuurlijk) het Olympisch basketbaltoernooi, met een wedstrijd tegen gastland China. Overigens, voor de liefhebbers zijn alle voorbereidingswedstrijden van team USA te volgen op NASN.

Over voorbereiding gesproken en geschreven; In de aanloop naar de Nederlandse competitie zie dat een aantal teams hun roster voor het komende seizoen al compleet hebben. Upstairs Weert, Hanzevast Capitals en Bluestreamseals Den Helder zijn al zover. Voor Matrixx Magixx geldt dit nog lang niet. Het Nederlandse contingent is al wel helemaal bekend. Tot nu toe aangevuld met Erik Nelson (is eigenlijk ook een NL speler), McHugh Mattis, Darnell Wilson en Mickell Gladness, lijken de inside posities op orde. Zeker gezien het voornemen van Michael Schuurs om snel en aanvallend basketbal te gaan spelen is de huidige combinatie van NL en USA een logische. Blijven over de posities 1 en 2.  We hebben daarvoor Nederlands talent en een ervaren back-up pointguard in het team. Toch zal juist daar nog versterking (en meer ervaring) moeten komen. Ook hier weer zal de prijs - kwaliteit verhouding, gezien het beperkte budget, in orde moeten zijn, zodat er goed gekeken moet worden naar de beschikbare (én betaalbare) spelers voor die posities.

Het zou natuurlijk helemaal te gek zijn als er nog onverwacht een mooie sponsor op zou duiken die voor wat meer financiële armslag zou kunnen zorgen. Maar dat lijkt me net zoiets als hopen dat je 25 miljoen in de staatsloterij gaat winnen. Niet van uitgaan dus. Blijven over geduld, omdat het zoeken naar en vinden van in het concept passende spelers nou eenmaal niet van vandaag op morgen klaar is, en vertrouwen, wetende dat we de afgelopen seizoenen altijd een prima team in de Horstacker hadden staan.

Wordt ongetwijfeld binnenkort vervolgd!

Scottie Rodman

[18] Komen en gaan,

Als je actueel bent loop je altijd het risico dat je dat niet bent omdat er zich vele nieuwe ontwikkelingen voordoen. Zo schreef ik mijn vorige column vroeg in de ochtend na de NBA draft en was hij op moment van verschijnen alweer achterhaald. Er werd flink wat getraded door de teams in de NBA. Ik zal jullie daar een volgende keer weer over “bijpraten”.

Het goede nieuws voor de Magixx was afgelopen vrijdag de terugkeer van Erik Nelson in Nijmegen. In zijn Nijmeegse EiffelTowers periode was hij een van de spelers die nooit verzaakte. Ook als hij zijn dag niet had was hij van belang voor het team door zijn inzet, maar vooral ook door zijn “over mijn lijk” mentaliteit. Hij zal goed passen in het verder nog erg jonge team van de Magixx (zoals het er nu voorstaat natuurlijk) en met zijn ervaring in het veld dé spreekbuis zijn van Michael. Hij komt naar Nijmegen met de ABA (American Basketball Association) op zak. Gewonnen met de Vermont Frost Heaves.

Zijn bijdrage aan die titel was zeer nuttig, zoals what’s new?. Zijn stats zijn uitgezocht door gastenboekschrijver Michiel en die staan op het DoubleXX gastenboek. Natuurlijk zeggen stats niet alles. Persoonlijkheid binnen én buiten het veld zijn minstens zo belangrijk. Ik kan me herinneren dat Erik behalve een prima speler ook een kwelgeest was in het veld. Niet bang om vuil werk op te knappen en onder het uiterlijk van een koorknaap gaat een speler schuil die ook niet bang is om de beuk er eens in te gooien. Het soort speler dat Den Helder coach Peter van Noord in zijn column op de basketballsite van Nederland de “klootzak” noemt en waarvan iedere coach er wel één wil hebben in zijn team. Je begrijpt dat ik blij ben met de terugkeer van Erik Nelson en heet hem én zijn gezin weer van harte welkom in Nijmegen.

Helaas zit er aan ieder voordeel ook een nadeel. De komst van Erik betekent ook dat Tyler Smith definitief niet terugkeer bij de lime-groene leeuwen. Voor zover ik begrepen heb gaat hij naar Japan om daar veel yens te verdienen. Dat is natuurlijk zijn goed recht. Immers, basketball is zijn beroep en daar wil hij zoveel mogelijk uithalen. Maar wie weet, zien we hem nog wel eens terug in Nederland. Je ziet namelijk dat er toch nogal wat spelers zijn die terugkeren naar de Nederlandse competitie, al dan niet bij hun “oude team” en waarom zou dat bij Tyler niet het geval zijn?

Terug van niet weggeweest is Nick Domhof. Het zag er lange tijd naar uit dat het gat tussen wat Nick vroeg en wat de Magixx boden niet te overbruggen was en Nick dus niet meer terug zou keren. Gelukkig voor Nick, de Magixx en alle fans van Nick zijn beide partijen er toch uit gekomen. Daarmee blijven de Magixx verzekerd van een speler met puur Magixx – dna in zijn genen. Immers Nick is de laatste der Mohikanen. Spelend vanaf het eerste seizoen MM en altijd met veel inzet. Zijn rol als back-up pointguard mag niet onderschat worden. Een moeilijke rol. Meestal ‘koud’ komend van de bank ter vervanging van de startende pointguard. Die rol vervult hij met verve. Trouwens, zijn contractverlenging is ook goed voor de binding met de (vooral jonge) fans van de Magixx. Hij heeft daar als jongen uit de regio een voorbeeldfunctie in het populair maken van basketball bij de jeugd in de regio.

Allemaal goed nieuws dus. Maar er zullen toch nog wat versterkingen moeten worden aangetrokken. In de bucket hebben we met Gerrit, McHugh Darnell en Erik veel kwaliteit en met Sjors potentie, misschien wat weinig lengte, maar daar lig ik nu niet wakker van.

We zullen op de guard en small-forward  posities nog wel versterking nodig hebben. Er wordt nu ongetwijfeld intensief gescout welke spelers daarvoor financieel haalbaar zijn en ook of ze passen in het spelconcept dat Michael voor ogen heeft. Daarover speculeren heeft geen zin. We kunnen alleen maar afwachten en dat moet dan maar.

Nog 96 nachtjes slapen en dan beginnen we weer. Thuis tegen Upstairs Weert.

Scottie Rodman

[17] Top 3 NBA draft

Naast de Nederlandse eredivisie, kijk ik ook met meet dan een schuin oog naar de ontwikkelingen in het Walhalla van het internationale basketbal, de NBA. Afgelopen nacht heeft daar de jaarlijkse NBA draft plaatsgevonden. Daarbij worden de beste college spelers, maar ook anderen door de NBA teams uitgekozen voor hun roster voor het komende seizoen. Ik wil graag de drie eerst gekozen spelers aan je voorstellen.

Zoals ik al eerder heb geschreven waren de Chicago Bulls als eerste aan de beurt om hun keuze te maken uit de beschikbare spelers. Zij hebben Derrick Rose, guard van Memphis gekozen en dat was niet onverwacht. Rose stond als freshman (eerstejaars collegespeler) met zijn team in de finale van het NCAA kampioenschap. Zij verloren deze finale overigens van Kansas State, na een grote voorsprong te hebben gehad. Hij heeft in dat ene collegejaar in zo’n beetje alle award lijsten gestaan. Zijn college niet afgemaakt en gaat al na één jaar de grote mannen competitie in. Hij moet het daar doen met de combinatie van snelheid, atletisch vermogen en zelfverzekerdheid op de pointguard positie. Zijn snelheid en kracht gebruikt hij om zich een weg naar de ring te banen en hij rondt af met een ongelooflijke lichaamscontrole. Hij neemt in het veld de goede beslissingen. Dat is naast zijn gemiddelden van 14.9 punten per wedstrijd en 4.7 assists per wedstrijd nogal wat. De verwachtingen over deze ruwe diamant zijn hoog, maar het blijft afwachten hoe hij zich staande houdt tegenover al die geweldige pointguards die er al in de NBA rondlopen.

Miami Heat had de tweede keus in de draft. Zij hebben Michael Beasley gekozen. Deze eerstejaars forward, afkomstig van Kansas State, was dé grote man in de NCAA finals en ook hij stond bovenaan in allerlei award lijsten. Zijn cijfers zijn zeer indrukwekkend. Hij was het afgelopen jaar topscorer in de NCAA I met een gemiddelde van 26.2 punten en ook met het gemiddeld aantal rebounds per wedstrijd stond hij bovenaan met 12.4 rebounds. Hij speelde 33 wedstrijden voor Kansas State, haalde daarin 28 double-doubles(!) en brak daarmee het record van Carmelo Anthony. Scoorde 44 punten in de wedstrijd tegen Baylor en zo zijn er nog veel meer records die hij verpletterde. Hij is een atletische, sterke, explosieve, linkshandige speler. Scoort vanaf nagenoeg elke plek in het veld, ook driepunters en is zowel in de aanvallende als verdedigende rebound van zeer hoog niveau. Speelt agressief en met vertrouwen. Poeh, dat staat! Praten we hier over zoveelste nieuwe Michael Jordan, of zet hij zijn eigen standaard? Ik ben zeer benieuwd hoe hij zich zal ontwikkelen, maar de potentie is overduidelijk aanwezig.

De Minnesota Timberwolves hebben met Ovinton J’Anthony Mayo, afkomstig van de University of Southern California (USC), een zeer schotvaardige guard binnengehengeld. Ook Mayo heeft er pas één jaar in de NCAA I op zitten. Met 20.7 punten, 3.3 assists, 1.6 steals en 4.5 rebounds gemiddeld per wedstrijd, kun je spreken van een speler die iets aan een team toe kan voegen. Dát hij een schutter is wijzen zijn schotpercentages wel uit. Fieldgoals 44.2%, vrije worpen 80.3% en 3-punters 40.9%. Hij kan op elke backcourt  positie uit de voeten en speelt fysiek. Zijn aanvallende spel is zeer compleet. In staat om van ver raak te schieten, maar gaat net zo makkelijk hard naar de basket om daar af te ronden. In defensief opzicht gaat hij niks of niemand uit de weg. Mayo lijkt meer een floorleader dan de twee bovengenoemde spelers, maar daar kan ik natuurlijk hartstikke naast zitten. Wel weer een zeer interessante speler om te volgen bij de toch wat anonieme Timberwolves. Wellicht is hij in staat om de Wolves wat uit die anonimiteit te halen.

Grote overeenkomst tussen deze drie spelers is dat ze na hun eerste jaar collega gelijk overstappen naar de NBA. Maken hun studie dus niet af en gaan voor het grote geld. Of dat een verstandige keuze is geweest, zullen we over een paar jaar weten.

Scottie Rodman

[16] Genieten

De Boston Celtics zijn na 22 jaar weer NBA kampioen geworden. In de zesde wedstrijd maakte de ploeg van “Doc” Rivers gehakt van de Los Angeles Lakers van Phil Jackson. Geen tiende kampioenschapring voor de grand old man van het Amerikaanse basketbal dus. De serie was interessant maar ik heb geen moment het gevoel gehad dat de Celtics, na de eerste twee thuiszeges, het heft nog uit handen zouden geven. Natuurlijk hebben de Lakers een zeer goede ploeg, anders hadden ze nooit de finale kunnen halen. Maar de Celtics hadden behalve the big three een veel betere bank deze series. Voor de Celtic fans was het geweldig om te zien hoe ze te keer gingen in hun eigen Garden. Gevolg: een 131-92 overwinning in een door Boston zeer goed gespeelde wedstrijd.

Dit keer waren niet Kevin Garnett en Paul Pierce de uitblinkers, hoewel Garnett 26 punten maakte  en 14 rebounds pakte en ook Pierce een stevige duit in het zakje deed met 17 punten en 10 assists. Nee, dé uitblinker was van deze wedstrijd was Rajon Rondo, die behalve 21 punten ook nog eens 7 rebounds, 8 assists en zes steals pakte. Hij revancheerde zich hiermee helemaal voor zijn slechte vijfde wedstrijd in LA en ging zijn team voor in de strijd. Hij hield zich zeer gemakkelijk staande tegen de ervaren Lakers guard Derek Fisher. Rondo heeft het in zich om met Chris Paul van de New Orleans Hornets en Deron Williams van de Utah Jazz uit te groeien tot de nieuwe generatie top guards in de NBA. Natuurlijk deed ook de derde Celtics ster, Ray Allen de Lakers pijn met zijn driepunters. Met 7 op 9 leverde hij een substantiële bijdrage aan de Celtics zege.

De bank van Boston was in deze wedstrijd zeer goed op dreef. De bankspelers deden precies wat ze moesten doen. Niet eens zozeer het verschil in punten van de bank was van belang. Met 39 om 32 in het voordeel van de Celtics (dat wel) was dat verschil niet zo heel erg groot. Het verschil zat hem vooral in de rebounds. Daar waar de Lakers bank tot slecht 5 rebounds kwam, pakte de Celtics bank er maar liefst 16. Dat waren voornamelijk defensieve rebounds. Verdedigend stond er überhaupt geen maat op de Celtics deze wedstrijd.  Al met al een verdiende winnaar van de NBA titel. Kobe Bryant, Paul Gasol, Jackson en de rest van de Lakers moeten het volgend jaar maar weer proberen.

Dan iets heel anders. De topsporthal, moet die er komen? Eerlijk gezegd weet ik dat nog niet zo net. Ik heb wat vage tekeningen gezien en zoals altijd zien tekeningen er mooi uit. Natuurlijk zul je als ploeg wat moeten om mee te gaan in de vaart der volkeren. Natuurlijk is er altijd hommeles met het parkeren rond de Horstacker. Natuurlijk zitten de toeschouwers op houten tribunes. Natuurlijk zijn de sanitaire voorzieningen niet meer van deze tijd. Allemaal waar. Natuurlijk!

Maar hoe zit het met de niet zo meetbare zaken zoals sfeer, betrokkenheid van de fans en benaderbaarheid van de spelers na de wedstrijd? Ik weet niet of dat 1 op 1 is over te brengen in een nieuwe omgeving. Bij Donar is dat bijvoorbeeld goed gelukt, maar daar wordt voor Martini Plaza wel een hoop geld aan huur betaald. Een voorbeeld waar het niet gelukt is, is MyGuide, dat van de Apollohal naar de Sporthallen Zuid is verhuisd. Het is daar, om het mild uit te drukken, niet erg gezellig tijdens de thuiswedstrijden van de Amsterdammers. Té weinig toeschouwers in en té grote hal.

Het is goed om vooruit te kijken, maar hou daarbij altijd voor ogen wat je zelf wilt en ga na of het doel de middelen waard is. Zo’n nieuwe hal bij het NEC stadion is natuurlijk prachtig en heeft onmiskenbaar voordelen. Maar krijg je die hal wel gevuld? Hoe trekken we nieuwe fans aan? Wat gaat het kosten aan huur? Hoeveel zeggenschap heb je als organisatie? Allemaal vragen waar ik geen antwoord op heb. Gelukkig hoef ik die antwoorden ook niet te hebben, maar hebben de Matrixx Magixx die dan wel? Ik denk nu nog niet. Er is bij mijn weten nog geen definitief ei gelegd over het al dan niet bouwen van die hal. Misschien zijn er ook nog wel andere opties om mee te gaan in de vaart der volkeren. Op de huidige locatie bijvoorbeeld. Een grondige verbouwing van de Horstacker én het verbeteren van de infrastructuur daar omheen lijken mij aanzienlijk goedkoper dan de bouw van een nieuwe hal op de manier zoals ik dat gezien heb op de tekeningen.

Ik ben zeker niet tegen een nieuwe hal, maar ik heb geen enkel beeld van de (financiële) gevolgen voor de organisatie. Voor de échte fans zal het niets uitmaken. Zij hebben een lime-groene bril en volgen gewoon hun ploeg. Sport is echter emotie en in onze Horstacker hebben we allemaal de gelegenheid om die zodanig te uiten dat het ook door de ploeg wordt gevoeld. Ik geniet altijd van de sfeer in de Horstacker, maar in een nieuwe grote hal ben ik dáár niet zo zeker van!

Scottie Rodman

[15] Vertrouwen

“Money makes the World go round”, luidt het alom bekende spreekwoord én de titel van een bekende musical song. Dat is natuurlijk ook zo en gaat zeker op in de sportwereld. De organisaties met het meeste geld, halen de vetste vissen uit de vijver. In Nederland staat basketbal, hoewel gemiddeld gezien, de best bezochte zaalsport, niet bovenaan de lijst van de “grote” sponsoren. Toch zie je dat de kwaliteit van het basketbal in Nederland steeds beter wordt. Enerzijds het gevolg van de inspanningen om de jeugd goed op te leiden en basketbal als breedtesport te promoten. Anderzijds doordat de professionele teams vaak (zeer) creatief zijn bij het scouten en aantrekken van buitenlandse spelers.

Natuurlijk zijn er ook in Nederland grote verschillen in besteedbare budgets. EiffelTowers Den Bosch, MyGuide Amsterdam en Hanzevast Capitals steken qua budget boven de rest van de teams uit. Bij EiffelTowers en MyGuide uit zich dat in het feit dat zij in staat zijn belangrijke spelers voor langere tijd, of ieder jaar opnieuw, aan zich te binden. De Groningers hebben ieder jaar een aantal “dure” spelers die bij het deskundige publiek in de smaak vallen, in het team. Maar ook bij de minder draagkrachtige teams doet men succesvolle pogingen om spelers voor langere tijd aan zich te binden.   

Ik vind dit wel een goed ontwikkeling. Herkenbaarheid is belangrijk. Zeker bij een sport waar de aanwas van onderaf uit de regio moet komen. De jeugd moet zich kunnen identificeren met hun helden op het parket. Het probleem voor de laatstgenoemde teams is dat als er in het seizoen uitblinkende spelers opstaan, deze zeer moeilijk te houden zijn. Spelers weten dat ze een prima seizoen hebben gehad en willen dat vaak graag terug zien in een verbeterd contract. Logisch, maar voor een organisatie niet altijd financieel op te brengen. Gevolg is dan ook vaak dat deze spelers verkassen en er een nieuwe zoektocht naar de juiste spelers van start gaat.

Nou zijn de scouts van Matrixx Magixx daar behoorlijk bedreven in. We hebben in ons driejarig bestaan de nodige pareltjes zien spelen in de Horstacker. Zonder iemand tekort te willen doen noem ik er een paar: Mo, Michael Nurse, Rans Brempong, Chris Carrawell, Ryan Sears en Tyler Smith. Zij werden gescout, gehaald en waren, op misschien Chris na, allemaal grote onbekenden.

Kijkend naar de mannen die nu al op het roster voor het komend seizoen staan zou je kunnen zeggen dat het continueren van een aantal contracten behoorlijk goed gelukt is. Het aantrekken van Darnell Wilson en de nog jonge Elias Bish getuigt daarnaast van goed scoutingwerk. Michael Schuurs heeft al aangegeven hoe er in het nieuwe seizoen gespeeld zal gaan worden. Snel en spectaculair basketbal. Daarvoor heb je bepaalde types speler nodig. Toch zullen deze spelers ook in staat moeten zijn om goed te kunnen verdedigen en als dat snelle even niet gaat, goede setplays te spelen.

Aangezien de bomen bij de Magixx (helaas) niet tot aan de hemel groeien, zullen de scouts en de beleidsmakers weer creatief moeten zijn bij het aantrekken van nieuwe spelers. In het verleden behaalde resultaten geven geen garantie voor de toekomst, zeggen financiële adverteerders in hun reclame uitingen. Dat is natuurlijk hartstikke waar, maar ik heb wel vertrouwen in de creativiteit en besluitvaardigheid van onze scouts en beleidsmakers. Aan het begin van het nieuwe seizoen zal er weer een team staan waar we trots op kunnen zijn, Zeker weten!

Scottie Rodman

[14] Eens, oneens

Nick Domhof kan geen overeenstemming bereiken met de Matrixx Magixx over een nieuw contract. Dat is jammer. Nick was de enige van de eerste lichting die nog actief was bij de Magixx. Een jongen uit de regio die zijn plek als back-up guard gevonden had binnen het systeem van Michael Schuurs. Het is dan ook begrijpelijk dat er vanuit de fans reacties komen waarin de teleurstelling duidelijk te lezen is.

Toch hoort ook dit bij de professionele topsport. Niet alleen de buitenlandse spelers zijn uiteindelijk passanten, maar ook de Nederlandse. Dat is inherent aan (top)sport. Om nu, zoals een aantal fans op het DoubleXX gastenboek schrijven, nog een ultieme poging te doen om Nick voor de Magixx te behouden gaat mij te ver. Net zoals het idee om met de pet rond te gaan. Er zal ongetwijfeld intensief en verstandig zijn gepraat tussen het management en Nick. Beide partijen zullen daarbij niet over één nacht ijs zijn gegaan. De beslissing is genomen en that’s it! Uitzonderingssituaties zoals het eerst nee en daarna het ja van Stephan van der Schoot bevestigen alleen maar de regel.

Uiteraard wens ik Nick alle goeds toe in zijn (basketbal)toekomst en we zullen hem vast en zeker nog wel eens in de Horstacker terug zien. Al dan niet als speler.

Een van de vaste schrijvers op het DoubleXX gastenboek genaamd M&M, geeft zijn mening over een aantal spelers van het vorig seizoen. Bij een aantal geeft hij aan dat hij ze graag terug zou willen zien en van anderen vindt hij dat ze wat hem betreft niet meer terug hoeven te komen naar de Magixx. Met een aantal van zijn observaties ben ik het eens maar met een aantal ook zeker niet.

Over Nick Domhof heb ik hierboven al geschreven. Zijn gedachtegang over Alhaji Mohammed kan ik volgen en ik ben het dan ook grotendeels met hem eens. Mo heeft niet gebracht wat er van verwacht werd. Dat is jammer voor het team, de fans en natuurlijk ook voor hem persoonlijk. Ik denk dat de magie tussen Mo en de Magixx is uitgewerkt. Voor Tyler Smith heb ik al eerder een pleidooi gehouden en ben het ook daar dus eens met de schrijver.

Oneens ben ik het met zijn gedachten over Chris Copeland. Ik vind namelijk dat Chris zich ontwikkeld heeft tot een betrouwbare en degelijke speler. Toegegeven, supersnel is hij niet en in het begin liet hij verdedigend wel wat steken vallen. Is wel logisch ook. Hij kwam “koud” in de ploeg, had de voorbereiding niet meegemaakt en moest zich dus door hard trainen en de hem toebedeelde speeltijd in de ploeg spelen. Dát heeft hij prima gedaan. Daarbij is het inderdaad een aimabele en sociale gast die bewezen heeft in het team te passen.

Ook over Todd Abernethy ben ik het niet eens met de schrijver. Todd kwam net van college en speelde zijn eerste seizoen overseas. Dat hij talent heeft kon je gelijk zien en ook hij heeft gaandeweg het seizoen veel progressie geboekt. Ik vind hem een echte pointguard, nog niet van het kaliber Ryan Sears, maar dat mag. Ze verschillen tenslotte ook een paar jaar in leeftijd en dus ervaring. Ik heb het idee dat Todd wel eens uit zou kunnen groeien tot een pointguard van formaat. Hij neemt (nu al) zijn verantwoordelijkheid en heeft het team er (soms samen met, maar ook zonder Tyler) vaak doorheen gesleept. Wat mij betreft mogen Chris en Todd dan ook terug komen.

Over Frans Steyn en de Vukic broertjes kan ik niet zoveel zeggen. Te weinig zien spelen en dus geen goed beeld.

Ik mis alleen nog een speler: Antoine Jordan. Wat vindt M&M daar dan van?

Scottie Rodman

[13] NBA

Na de mooie finalereeks om het Nederlands kampioenschap, richt de blik van veel basketballiefhebbers zich naar het westen over de Atlantische Oceaan heen. In de Verenigde Staten begint morgen de finale met de eerste wedstrijd uit een best-of-seven reeks tussen twee traditierijke ploegen. De Boston Celtics en de Los Angeles Lakers.

Traditierijk? Natuurlijk! In de jaren 80 van de vorige eeuw (wat lijkt dat alweer lang geleden) speelden de Lakers diverse finals onder aanvoering van de onvergetelijke “Magic” Johnson tegen de Celtics met in hun midden de even onvergetelijke Larry Bird. Prachtige series waren dat. En dan nu in de 21^e eeuw ontmoeten ze elkaar weer.

De Lakers, nu onder aanvoering van MVP Kobe Bryant, zijn thuis in het Staples Center moeilijk te verslaan. De support cast van Bryant mag er trouwens zijn met center Pau Gasol, guard Derek Fisher, forward Lamar Odom en Vladimir Radmanovic. De Lakers zijn redelijk gemakkelijk door de play-offs heen gerold, 4-0 tegen de Denver Nuggets, 4-2 tegen de Utah Jazz en 4-1(!) tegen de San Antonio Spurs. Ze winnen de belangrijke uitwedstrijden en zijn zoals eerder gemeld thuis bijna niet te verslaan.

De Celtics hebben na het vorige dramatische seizoen, dit seizoen laten zien weer helemaal terug aan de top te zijn. Het team is gebouwd rond powerforward Kevin Garnett, small forward Paul Pierce en shooting guard Ray Allen. Hun supportact lijkt wat sterker spelers als pointguard Rajon Rondo, de zeer ervaren James Posey, Sam Casell en P.J. Brown en big man Kendrick Perkins in het midden.

De Celtics hebben het wel een stuk lastiger gehad om in de finale te komen dan de Lakers. “All-the-way” tegen de Atlanta Hawks en de Cleveland Cavaliers, waarbij ze geen uitwedstrijd wisten te winnen en een 4-2 streak tegen de Pistons die in the Garden wisten te winnen. Gelukkig voor de Celtics wisten zij in Detroit ook een wedstrijd te pakken en het verloren gegane thuisvoordeel weer terug te pakken.

Het is moeilijk te voorspellen wat het zal worden. De brille van Bryant kán doorslaggevend zijn als de rest van het team hun rol goed weet te vervullen. Ook Gasol kan een doorslaggevende factor zijn. Beiden zijn moeilijk te bestrijden. Bryant kan zowel van buiten als met zijn drives inside prima uit de voeten, terwijl Gasol onder het bord moeilijk is af te stoppen. Bij de Celtics speelt Garnett altijd als Garnett. Degelijk, betrouwbaar, goede defense. Allen en Pierce zijn erkende schutters, maar als zij hun dag iet hebben, dan krijgen de Celtics het moeilijk.

Hoe dan ook, het zullen waarschijnlijk mooie en intense wedstrijden worden met het thuisvoordeel voor de Celtics. Of dat veel zal helpen is maar de vraag. Hoewel ze thuis sterk zijn, zijn ze in Boston toch te pakken. Zeker door de Lakers die uit gewoon hun wedstrijden pakken. De zeer ervaren Phil Jackson, zal ongetwijfeld zijn plan al getrokken hebben. Maar eens zien wat Boston coach Doc Rivers daar tegenover kan zetten.

Scottie Rodman

--------------------------------------------------- seizoen 2007/2008 --------------------------------------------

[12] Keuzes, keuzes, keuzes

Het is gedaan. MyGuide Amsterdam is de nieuwe landskampioen basketbal van Nederland. Al met al zeker niet onverdiend, hoewel de best of seven serie erg close was.

Na de laatste play-off wedstrijd gaat de transfer– én geruchtencarrousel volop draaien. Een aantal teams zijn al bezig met hun roster voor het seizoen 2008-2009 en van een aantal teams hoor je nog niet erg veel.

De Magixx hebben zich de afgelopen week verstandig en slagvaardig getoond. Het verplichte aantal Nederlanders op het roster is inmiddels onder contract met het aantrekken van de jonge en talentvolle Elias Bish. Zijn opleiding in Zwolle, Groningen én Oostende spreken wat dat betreft in zijn voordeel en bij de Magixx krijg je de kans om te spelen. Hij zal dus alleen nog maar verder groeien, maar ik ga ervan uit dat dat niet als startende guard zal zijn. De andere Nederlanders hebben vorig seizoen al laten zien dat er nog genoeg potentie in zit om goed mee te kunnen in de eredivisie.

Met Darnell Wilson en (zoals het er nu naar uitziet) McHugh Mattis, zijn ook twee talentvolle USA spelers onder contract. In totaal nu al 6 spelers op het roster en dus nog 6 te gaan. Tot nu toe zijn de nieuwelingen tamelijk verassend en zeer interessant. Maar dat is nog niet genoeg, uiteraard. Een ervaren pointguard is natuurlijk een must. Ook inside zal er, ondanks de aanwezigheid van erkend springveer Mattis en “ik geef nooit op” Wilson, nog wel versterking nodig zijn. Ik blijf erg benieuwd en hoop dat we nog een aantal van deze mooie picks tegemoet kunnen zien.

Over picks gesproken, de NBA-draft gaat op 26 juni aanstaande plaats vinden. De finals in de play-offs van de NBA zijn dan voorbij en het reservoir aan talentvolle spelers vanuit voornamelijk het college basketbal is weer erg groot. Ik wil me beperken tot de eerste drie ploegen die hun draftpick mogen maken.  

Als eerste hebben de Chicago Bulls het recht om een keuze te maken uit dit reservoir. Daar komen in aanmerking Derrick Rose, een pointguard afkomstig van NCAA finalist Memphis en Michael Beasley, powerforward, afkomstig van Kansas State. Opvallende gelijkenis is dat beiden zich al na hun eerste jaar college beschikbaar stellen voor de draft. De Bulls hebben een goede pointguard in Kirk Hinrich, dus het lijkt logisch dat Beasley hun keuze zal worden, hoewel Rose uit Chicago afkomstig is.

Miami Heat is als tweede aan de beurt. De Heat hebben een dramatisch slecht seizoen achter de rug met slechts 15 gewonnen wedstrijden. All-star Dwayne Wade en all-star small forward Shawn Marion (die tussentijds overkwam van de Phoenix Suns) hebben te weinig goede ondersteuning. Er zal dus iets moeten gebeuren in Miami. Ze hebben daar in Miami in ieder geval behoefte aan een pointguard en een center. Als Beasley naar de Bulls gaat, lijkt Rose dus de voor de hand liggende keuze voor de Heat.

Het derde team dat mag gaan kiezen is Minnesota Timberwolves. Nadat Beasley en Rose hoogstwaarschijnlijk al gedraft zijn blijven er nog legio andere uitstekende college spelers over. Het drietal waaruit de Wolves hun pick zullen gaan halen bestaat uit O.J. Mayo, een eerstejaars guard van Southern Carolina, Jerryd Bayless, ook een eerstejaars guard maar dan van Arizona en Brook Lopez een center (2.13 meter) afkomstig van Stanford. Na deze 3 teams zijn er nog 11 anderen die hun keuze mogen maken, voordat de play-off deelnemers eindelijk aan de beurt zijn.

Het gaat er dus om spannen op 26 juni. Welk talent komt waar terecht, welke andere deals worden er nog gesloten en hoe zit het met de deals van vorig jaar? Sommige teams zullen ongetwijfeld gaan “cashen” , andere zullen of kunnen dat niet, maar na 26 juni weten we zeker waar de rookies zullen gaan spelen.

Scottie Rodman

[11] Twijfel

Zondagmiddag zal in Amsterdam de apotheose plaatsvinden in de strijd om de nationale basketbaltitel. MyGuide heeft het thuisvoordeel en EiffelTowers zal van zeer goede huize moeten komen om de Amsterdammers te verslaan. Dat winnen in de sporthallen zuid moeilijk maar niet onmogelijk is, daar weten wij als Magixx fans over mee te praten. Echter het hele team moet dan top zijn, zowel fysiek als mentaal.

Aan dat laatste lijkt het een beetje te ontbreken bij de Bosschenaren. Uitstekend gespeelde kwarten worden gelijk afgewisseld met dramatisch gespeelde kwarten, waarin de opgebouwde, vaak riante voorsprong, in no time wordt weggegeven. Vreemd eigenlijk, want kwalitatief schat ik EiffelTowers zeer hoog in. Individueel allemaal zeer goede spelers, maar als team vaak niet consistent. De vraag is waar dat door komt. Ligt het aan de coach bijvoorbeeld? Misschien wel, maar misschien ook niet. Randy Wiel heeft de afgelopen jaren al de nodige successen geboekt met zijn Towers. Maar dat was met een goed uitgebalanceerd team waarin de “goudhaantjes” prima ondersteund werden door de noeste werkers. Dat is dit seizoen anders. De balans is te ver doorgeslagen naar de goudhaantjes, en de noeste werkers zijn te dun gezaaid binnen het team. Verder lijken niet alle spelers ervan doordrongen te zijn dat talent alleen niet genoeg is om een final seven winnend af te sluiten.

Natuurlijk is het de taak van de coach om dat besef er bij de spelers in te rammen. Maar dat gaat maar op tot een bepaalde hoogte. De spelers moeten zich ook zelf de spiegel voor kunnen houden. Gisteravond was goed te zien dat er ondanks een riante voorsprong in kwart 1 iets niet goed zat in de hoofden van een aantal Eiffel spelers. Toen MyGuide hun fysieke spel ging spelen, de spelbepalende spelers opstonden, en het team een paar (kleine) runs plaatste, wisten de Eiffel spelers daar niets tegenover te stellen. Wiel kon wisselen tot ie een ons woog, maar het kwam niet meer goed. No chemistry en een kansloze nederlaag.

Wat de Bosschenaren niet altijd kunnen opbrengen, kunnen de spelers van Arik Shivek wél. Ze hebben de wil om te winnen, daar keihard voor te knokken en doen dat dan ook. Soms op en soms over de rand van het toelaatbare. Maar waarom zou je die rand niet opzoeken? Immers de scheidsrechters bepalen waar die rand zit. Héél soms lopen de Amsterdammers zichzelf daar mee voorbij, maar dat risico nemen ze. Omdat ze nou eenmaal altijd willen winnen. Je kunt spelers als Peter van Paassen uitfluiten omdat hij een exponent is van die fysieke Amsterdamse speelstijl, maar in stilte heb ik toch wel bewondering voor hem. Ook als hij, zoals gisteravond, niet goed in de wedstrijd zit, doet hij wat hij moet doen. Zijn medespelers en zijn coach zijn hem daar dankbaar voor.

Natuurlijk is MyGuide niet onverslaanbaar, maar de combinatie van wilskracht en de aanwezige capaciteiten binnen het team maken MyGuide, in Nederland, altijd een lastige tegenstander. Tel daarbij op dat Shivek, die ook wel eens over het randje gaat en daar regelmatig gewoon mee weg komt, meestal slim en verstandig coacht en je weet wie de zevende wedstrijd waarschijnlijk gaat winnen.

Maar toch. De individuele klasse van de EiffelTowers spelers zou best nog wel eens roet in het Amsterdamse eten kunnen gooien. Soms werkt een nederlaag louterend, net zoals een overwinning wel eens verlammend kan werken. Als Wiel erin slaagt zijn mannen weer op te peppen, een aantal spelers hun eigenbelang aan de kant kunnen zetten en het team in de flow komt én blijft, zou het dubbeltje zomaar eens richting de Brabantse hoofdstad kunnen vallen. Ik denk dat de Amsterdammers aan het langste eind gaan trekken, maar zeker van mijn zaak ben ik bepaald niet!

Scottie Rodman

[10] Ontwikkelingen

Er wordt hard gewerkt aan de samenstelling van het team voor volgend seizoen. De doorlopende contracten worden, zoals het er nu naar uit ziet, gecontinueerd. Een van de  doorlopende contracten is zelfs opengebroken én de Magixx hebben zich verzekerd van de diensten van de topscorer van de FEB van het afgelopen seizoen. Goed gedaan van de verantwoordelijke mensen binnen de organisatie. Transparant en daadkrachtig beleid valt niet genoeg te prijzen in de ondoorzichtige wereld van het vaderlandse topbasketbal.

Het openbreken van het contract van Thijs Vermeulen is een slimme zet en een goede zaak. Thijs is een echte teamplayer die prima past bij de doelstelling van Michael Schuurs om het snelle en spectaculaire basketbal weer terug te halen naar de Horstacker. Verder zullen er, ook in het komende seizoen, weer vier Nederlanders op de sheet moeten staan. Dan is het natuurlijk erg handig als die spelers het niveau aan kunnen en een toegevoegde waarde hebben. Met Thijs is dat zeker het geval.

De doorlopende contracten van Sjors Poels, Gerrit Brigitha en McHugh Mattis lijken, dus te worden gecontinueerd. Mijns inziens terecht. Gerrit en McHugh hebben enorm veel blessureleed gekend het afgelopen jaar en verdienen de kans om zich te bewijzen in het nieuwe seizoen. Aan hun talenten zal het zeker niet liggen. Gerrit, gedegen in zowel de aanval als verdediging, snelheid genoeg voor de snelle transities die nodig zijn om de gewenste speelstijl uit te kunnen voeren en bovenal een “zonnig” mens. (ik heb hem nog nooit zonder een big smile op zijn gezicht gezien, ook niet toen hij geblesseerd was). McHugh, zeer talentvol, spectaculair, snel, erg jong en ook weer prima passend in het gewenste concept. Het afgelopen jaar stond voor hem ook in het teken van volwassen worden. Ver van huis en haard en ook nog eens geblesseerd,  had hij het soms moeilijk, maar ik twijfel er niet aan dat de warme Magixx familie het iets makkelijker voor hem heeft gemaakt en dat zich dat in het komende seizoen uit zal betalen.

Sjors, teruggekeerd na twee seizoenen bankwarmen bij Ton Boot in Groningen, heeft zich ook goed ontwikkeld. Zijn speeltijd varieerde nogal, zeker toen Frans Steyn zijn opwachting maakte, maar de geboden speeltijd heeft hij over het algemeen goed benut. Hij is er zeker beter van geworden, heeft een stuk(je) van zijn bescheidenheid verloren en zal, mits hij speeltijd krijgt komend seizoen zeker verder groeien.

De eerste nieuwe aanwinst van de Magixx is dus Darnell Wilson. Ik heb hem het afgelopen seizoen een aantal malen live mogen aanschouwen en was onder de indruk van zijn inzet, spelvreugde én zijn capaciteiten. Niet voor niets werd hij topscorer in de FEB. Zijn komst betekent ook dat er spelers van het afgelopen seizoen zeker niet terug zullen keren. Wie dat zijn weet ik uiteraard niet, maar ik heb er, uiteraard, wel een idee bij. Darnell kan namelijk uitstekend uit de voeten als small forward en powerforward en als het moet speelt ie met zijn ± 1.98 ook nog op de center positie. Verder niet te beroerd om achter bijna elke bal aan te duiken en voor spektakel te zorgen. Ik kan me voorstellen dat hij ook in de belangstelling stond van andere teams. Er is dus snel en doortastend gehandeld door de organisatie. Goed gedaan!

Thijs, Gerrit, Sjors, McHugh en Darnell. De eerste vijf zijn binnen. Wie van de overige Dutch boys nog meer terugkeert is nog niet bekend. Ik kan me voorstellen dat Nick Domhof, die zelf graag wil blijven, een reële optie is als back-up pointguard. Hij heeft deze rol het afgelopen seizoen met verve vervuld. Of er voor de broertjes Vukic een toekomst bij de Magixx is weet ik niet, maar eerlijk gezegd twijfel ik daar aan. Blijft natuurlijk over de grote vraag wie er nog meer op het roster komen. Zullen daar nog meer spelers van het afgelopen seizoen bij zitten of worden het allemaal nieuwelingen?

We zullen het allemaal gaan beleven de komende maanden. Ik ben in ieder geval erg benieuwd!

Scottie Rodman

[9] Wensen.

Nu de final seven van de play-offs langzaam naar een hoogtepunt groeit, zie je buiten de finalisten weer de nodige beweging bij de andere FEB teams. Er wordt hier en daar terug gegrepen op bekenden uit het verleden. Mooie voorbeelden zijn de nieuwe coach van Rotterdam Challengers Terrence Stansbury en de nieuwe coach van Aris Friesland Richard “Pete” Miller. Ook zijn een aantal teams al zichtbaar bezig met hun roster voor het nieuwe seizoen.  Aan het Magixx front is er nog geen nieuws, hoewel er achter de schermen hard gewerkt wordt om voor 2008-2009 een goed team samen te stellen. Natuurlijk heb je als lime-groene fan je persoonlijke voorkeur voor spelers die je volgend jaar weer graag (terug) wilt zien in de Horstacker. Zoals ik al eerder schreef mag wat mij betreft bijna iedereen terugkomen. Scheelt een hoop werk voor Michael in de voorbereiding. Helaas (of gelukkig, het is maar hoe je er zelf tegenaan kijkt) zullen niet alle spelers terugkeren. Een aantal mannen hebben voor volgend jaar ook nog een doorlopend contract. Voor zover ik weet zijn dat Gerrit, McHugh, Sjors en Thijs. Of zij daadwerkelijk allemaal blijven is nog niet bekend. Er zal door de technische staf ongetwijfeld geëvalueerd worden of zij aan de verwachting hebben voldaan. We zullen af moeten wachten hoe dat uitpakt.

In de Gelderlander liet Michael de afgelopen week optekenen dat de snelheid en het spektakel terug moeten komen in de Horstacker. Dat is natuurlijk een hartstikke mooi streven maar daar zul je wel het team voor moeten hebben. Dát hadden we het afgelopen jaar dus niet echt. Daarbij komt ook nog dat de andere teams in de eredivisie inmiddels weten dat je de Magixx niet moet laten rennen, omdat je anders overlopen wordt. Snelheid en spektakel, maar ook buffelaars die tegen de fysieke ploegen in de competitie hun mannetje staan. Dat zijn onder andere de wensen van Michael en dit moet gerealiseerd worden met een spelersbudget dat niet verhoogd wordt. Een hele klus voor de talentscouts van de Magixx.

Ik ga geen namen noemen van spelers die ik zelf graag in het lime-groen weer terug zou willen zien. Nou ja één dan: Tyler Smith, maar dat is geen geheim. Ik heb daar al in een eerdere column een pleidooi voor gehouden. Ik vind net als Michael dat we dit seizoen te weinig echte buffelaars hadden. Of het team sneller en spectaculairder wordt met dit soort spelers waag ik in alle eerlijkheid te betwijfelen, maar nodig zijn ze wel. Het gaat dus om de balans in het team. Offense versus defense. Techniek versus fysiek. Mooi versus effectief. Allemaal vraagstukken waarmee te technische staf zich nu bezig houdt. En dan ook nog binnen het beschikbare budget. Ongetwijfeld heeft Michael een wensenlijstje met spelers die hij graag in het lime-groen wil zien spelen. Ik ben erg benieuwd hoe die lijst eruit ziet. Ongetwijfeld staan daar spelers op die het afgelopen seizoen ook bij de Magixx speelden, maar ik denk ook dat er een aantal spelers op zullen staan die voor de fans nieuw of verassend zullen zijn.

Mijn wensen? Het team dat er straks komt te staan, moet in staat zijn zowel klein als groot te spelen, verdedigend en aanvallend. Uiteraard moet ook de break een effectief wapen zijn, ongeacht of tegenstanders zich daar op instellen. Verder graag twee echte floorleaders van het kaliber Smith, Sears of Carawell en één echt driepuntskanon die altijd boven de 40% schiet. Gelukkig hebben onze talentscouts de afgelopen drie seizoenen bewezen in de meest onverwachte hoeken te kunnen zoeken, en daar is toch veel moois uit voortgekomen. Ik ben in ieder geval razend nieuwsgierig. Nog 74 nachtjes slapen.

Scottie Rodman

[8] PLEIDOOI

Toen hij aan het begin van het seizoen, samen met zijn vele nieuwe collega’s aan de fans werd voorgesteld, vroeg ik me af wat voor een speler hij zou zijn. Natuurlijk was ie groot en breed, maar om tegen hele grote centers op te boksen  was hij volgens mij niet groot genoeg. Wel een ontzettend aardige gast overigens, die ook nog eens precies weet wat ie wil. Dat waren zo de eerste gedachten die bij mij opkwamen die dag. Nu een seizoen later is mijn eerste indruk van toen maar deels bevestigd. Hij blíjft een ontzettend aardige gast. Dát staat buiten kijf. Hij weet ook nog steeds precies wat ie wil. Maar wát heb ik me vergist over zijn mogelijkheden om tegen echte centers te spelen. De man uit Pennsylvania heeft mij helemaal overtuigd!

Een leider binnen en buiten het veld, een keiharde werker die nooit uit was op eigen succes maar alles in dienst van het team deed. In de wedstrijden de man die absoluut het meeste zweet morste. Er lagen niet voor niets bij elke basket handdoeken voor hem klaar. Tegen de grote mannen van andere teams liet hij zich nooit wegzetten, ging vol de duels aan en won ze nog vaak ook!. Zorgde er met zijn fantastische helpside defense voor, dat de verdedigende mismatches beperkt bleven. Aanvallend veel impulsen gevend aan zijn medespelers, prima vrije worpen nemend, een goede driepunter (zeldzaam voor een center) en reboundend zeer betrouwbaar.

We hebben in het seizoen gelukkig weinig wedstrijden zonder hem hoeven te spelen, en dat is maar goed ook. Als we dat wel moesten, was het toch allemaal een tikkeltje anders. Overigens wil ik de andere spelers daar niks tekort mee doen, maar hij was nou eenmaal de verbindende factor, het cement binnen het team. Zelfs als ie eens een mindere dag had bleef hij belangrijk. Jullie begrijpen het al. Ik ben een fan van Tyler Smith.

Vanaf deze plaats dan ook een pleidooi om Tyler het volgend seizoen weer naar onze mooie Waalstad te halen. Ik snap natuurlijk best dat er na zo’n goed seizoen een ander prijskaartje aan hem zit en ik snap wel ook dat er zeker andere (kapitaalkrachtigere) teams zijn die hem graag in willen lijven. Maar ik vind dat Tyler van ons is en niet van Hanzevast, Amsterdam of EiffelTowers, no way! Als ie niet terugkomt naar Nijmegen dan maar nergens in Nederland. Ik heb gezegd!

Ach  ja, soms ben ik een dromer die met een te lime-groene bril de wereld in kijkt. Natuurlijk spelen heel veel zaken een rol en moet Tyler doen wat hij denkt dat goed is voor hem en zijn gezin. Dát zal hem nog moeilijk genoeg vallen. Veel gezelliger dan bij de Magixx familie zal hij het denk ik niet krijgen. Ik hoop dan ook dat Tyler er nog een Nijmeegs seizoen aan vast wil plakken én dat de technische en financiële mensen van de Magixx hem net zo graag terug willen als ik.

Scottie Rodman 

[7] Voorbij en nu?

Voor de Matrixx Magixx was de halve finale van de play-offs dit jaar het eindpunt. Na de verassende zege in Amsterdam, waren de verwachtingen bij de fans hooggespannen. Helaas moest Tyler vanwege de geboorte van zijn eersteling hals over kop terug naar de States en kon dus niet meespelen. Dat zijn afwezigheid een gemis was, werd wel duidelijk. MyGuide was klaarwakker en onze mannen beten hun tanden stuk op de Amsterdammers. MyGuide verdiend naar de finals waar ze het opnemen tegen EiffelTowers Den Bosch.

Nu het seizoen voorbij is, is het tijd om kort terug te kijken. De centrale vraag hierbij is: Hebben de Magixx een goed seizoen gehad? Ik durf te zeggen van wel. Natuurlijk was het vorige seizoen beter met een finale plaats en het behalen van de NBB beker. Maar dat was een ander team en een andere tijd. Michael Schuurs moest de jaargang 2007-2008 beginnen met een (bijna) volledig nieuwe ploeg. Niet de makkelijkste opgave. Automatismen moeten opnieuw worden ingeslepen, je moet als coach maar afwachten of er weer chemistry binnen het team is én of die chemistry tussen team en coach zou ontstaan. Zo zijn er tal van zaken waarvan je maar moet afwachten of die in het nieuwe seizoen weer net zo passen als het seizoen daarvoor.

Er stond in aanleg een prima team. Talenten gekoppeld aan noeste werkers, brachten bij tijd en wijle fantastische wedstrijden op het parket. Natuurlijk waren er ook wedstrijden waar we liever niet aan herinnerd willen worden, maar dat is logisch gezien de lengte van de competitie. Van invloed op de resultaten waren de personele wisselingen en een aantal langdurige blessures van Gerrit Brigitha en McHugh Mattis met zijn vingers en zijn enkel. Verder waren er een aantal korter durende blessures van diverse andere spelers. Het vroegtijdige vertrek van Victor Thomas, die overigens prima werd vervangen door Chris Copeland, was wel een aderlating. Over het drama rondom Frans Steyn wik ik het  niet eens meer hebben. Aan de positieve kant staat de ontwikkeling van de Nederlandse spelers. Zij hebben, in meer of mindere mate, speeltijd gekregen en dat vertrouwen over het algemeen niet beschaamd. Zij hebben zich in positieve zin ontwikkeld en dat is natuurlijk een goede zaak.

Wat zal het volgende seizoen brengen? Ik kan natuurlijk niet in de toekomst kijken. Mijn koffiedik is even op en mijn glazen bol nog behoorlijk wazig. Het is natuurlijk hartstikke leuk om als fans met z’n allen te speculeren over wie er blijft en wie er nieuw komen. Van mij mag bijna iedereen blijven, maar dat zal natuurlijk niet het geval zijn. Er zijn een aantal spelers met een doorlopend contract, en hoewel die niet zaligmakend zijn (zie vorig jaar), vind ik dat de organisatie deze spelers aan die contracten moet houden. (mits men tevreden is natuurlijk) Wat hebben we dan verder nodig?  Wie het weet mag het zeggen. De talentjagers van de Magixx hebben meestal een goede neus voor spelers die passen binnen de huidige Magixx speelstijl, maar blijven we deze speelstijl houden?  We hebben dit seizoen gezien dat het fameuze run and gun spelletje van de Magixx regelmatig kon worden afgestopt door de tegenstanders, waardoor we anders moesten gaan spelen. Vaak ging dat goed, maar even zo vaak ging dat niet zo goed. Gaan we dus voor meer lengte of gaan we juist (nog) meer runners and gunners binnen het team halen?  Meer echte schutter misschien of hadden we er dit seizoen genoeg? Halen we meer defensief ingestelde spelers of niet?

Gelukkig hoef ik deze vragen niet te beantwoorden. Het zal voor Michael en Lukas lastig genoeg worden om de juiste balans te vinden. Ik wens ze daar in ieder geval veel succes mee.

Scottie Rodman        

[6] Play-offs

Gisteravond zijn de eerste wedstrijden in de eerste ronde van de play-offs gespeeld. Voor de Magixx betekende dat een uitwedstrijd in en tegen Hanzevast Capitals in Groningen.

We weten inmiddels dat die wedstrijd helaas verloren is gegaan en de onzen zullen er hard aan moeten trekken om de tweede ronde  (= halve finale) te bereiken. Je kunt natuurlijk eindeloze analyses en oeverloze bespiegelingen op die wedstrijd loslaten, maar dat heeft nu weinig zin meer. Het verleden is geweest en de toekomst telt. Ik denk dat Michael heel goed gezien heeft waar de schoen wrong en daar wel raad mee weet. Dát zullen we morgen wel zien in de eigen Horstacker.

Een van de andere top vier teams heeft gisteren ook verloren. West-Brabant Giants kon het niet bolwerken in en tegen Rotterdam Challengers. Ook hier was het verschil klein tussen beide teams, is de strijd nog lang niet beslist, maar zullen de Giants er net als de Magixx hard aan moeten trekken om er een derde duel uit te slepen. De nummers 1 en 2 van de competitie, MyGuide Amsterdam en EiffelTowers Den Bosch hebben hun wedstrijden wel gewonnen. Dat dit bij de hoofdstedelingen wat moeizaam ging is misschien wel zo, maar uiteindelijk telt het resultaat.

Eigenlijk is EiffelTowers het enige team dat zijn uitwedstrijd relatief eenvoudig wist te winnen. En daar kom ik op mijn punt. Het blijft uiterst verbazingwekkend dat je ondanks een plaats in de top 4 van de competitie, de play-offs eerst met een uitwedstrijd moet beginnen. Je vecht als team een hele lange competitie lang, om bij de beste 4 te eindigen en daarmee, thuisvoordeel bij die o zo belangrijke eerste wedstrijd te behalen. Dan begin je verdulleme met een uitwedstrijd, dat is lekker zeg! Je wordt “beloond” voor je goede consistente spel en begint dus met een uitwedstrijd. Dat is de wereld op z’n kop, achterstevoren of hoe je het maar wilt noemen.

Deze opzet is gekozen door de FEB en dus door de afgevaardigden van alle FEB teams. Is er tijdens die vergadering dan niemand die zijn hand heeft opgestoken en heeft gezegd.:” Beste collega’s, waar zijn we nu mee bezig, of dit lijkt me niet onhandig of wat voor vorm van protest of kritische noot dan ook.”  Ik zelf zou het zéér interessant vinden om een te weten te komen wat nu de overwegingen zijn geweest om dit, in veler ogen, onzalige besluit te nemen én of deze opzet ook het volgende seizoen wordt toegepast.

Mocht dat laatste het geval zijn, dan kun de die ellenlange competitie aardig inkorten tot een enkele in plaats van een dubbele competitie. Maak dan verder de play-off series langer, bijvoorbeeld door iedere ronde 7 wedstrijden te laten duren. Dan zou je deze opzet wel toe kunnen passen. Hoogst geplaatste team begint met twee thuiswedstrijden, daarna gaat de game naar de thuisbasis van het lager geplaatste team en indien nodig de laatste 2 thuiswedstrijden weer op de basis van het hoogst geklasseerde team als dat nog nodig is.

Doen we precies hetzelfde als in de NBA. Lijkt mij veel meer recht doen aan de eindstand in de competitie. Als de FEB dit een slecht idee vindt, prima, maar ga dan asjeblieft terug naar de oude first-round  play-off opzet en gooi dit wangedrocht overboord en dompel het zover onder dat het nooit meer bovenkomt!

Scottie Rodman

[5] So far so Good (deel 3)

Morgen 19 april, is de dag dat de laatste reguliere competitie wedstrijden in de FEB worden gespeeld. Voor de Magixx betekent dat een lange reis naar de kop van Noord Holland om daar tegen Den Helder Seals te spelen. De nummer laatst van de competitie laat de laatste weken zien, dat ze niet van opgeven weten. Wat dat betekent weten de mannen van Michael Schuurs maar al te goed. In januari waren 3 overtimes niet genoeg om de winst binnen te halen. Er werd toen met 125-124 verloren.

Hopelijk gaat dat nu niet gebeuren, want er staat nog iets op het spel. Het gaat om de vierde plaats en dus thuisvoordeel. Bij winst is er niets aan de hand, omdat Challengers Rotterdam gisteravond, na een blijkbaar bloedstollende wedstrijd, verloren van EiffelTowers Den Bosch. Hierdoor kunnen zij alleen bij verlies van de Magixx in punten gelijk komen. Op basis van het doelsaldo zullen de Rotterdammers dan boven de lime-groenen eindigen. Maar dan moeten ze in Martiniplaza wel winnen van Hanzevast Capitals en dat zal beslist geen makkie zijn. De Groningers hebben ook nog iets om voor te strijden, namelijk plaats 5.  

Voor de plaatsen 2 t/m 8 blijft het sowieso spannend. Ga maar na: EiffelTowers kan nog tweede worden als ze thuis winnen van koploper MyGuide Amsterdam, dat in tegenstelling tot de Bosschenaren niet echt lekker in het vel zit. De huidige nummer 2, West-Brabant Giants, is uitgespeeld en moet maar afwachten wat er in de Brabantse hoofdstad gebeurt. Ze zullen minimaal als derde eindigen. De Magixx staan nu vierde en zullen dat bij een overwinning in Den Helder blijven. Bij verlies van de Magixx en winst van de Challengers, zullen de Magixx vijfde worden en het thuisvoordeel  dus weggeven. Verliezen de Magixx en de Challengers beiden, dan blijven de Magixx vierde, maar zullen de Capitals als vijfde eindigen. Daarmee worden zij onze tegenstander in de eerste ronde van de play-offs. Of we daar, ondanks onze goede record (3-1) dit seizoen, blij mee moeten zijn is  maar de vraag. De Groningers zijn in mijn ogen het meest onberekenbare team om tegen te spelen. Winnen de Maasstedelingen dan zullen die zij tegenstander worden in de eerste ronde.

Voor de laatste play-off plaats komen nog twee teams in aanmerking. Upstairs Weert en Zorg en Zekerheid Leiden. Ook hier is het dus nog erg spannend. De Leidenaren moeten naar Zwolle voor hun wedstrijd tegen Landstede Basketbal. Ze zullen moeten winnen om nog kans te maken op play-off plaats 8. Dat wordt een wedstrijd op het scherpst van de snede. Plaats 8  is nu in handen van Upstairs Weert, dat een uitwedstrijd speelt tegen het reeds uitgeschakelde Aris Friesland. De Limburgers moeten winnen om zeker te zijn, maar de Friezen zullen het seizoen ongetwijfeld in stijl af willen sluiten. Bij winst van de Friezen hebben zowel Weert als Leiden 32 punten en zal de onderlinge stand, die in Leids voordeel is, de doorslag geven.

Twee reeds uitgeschakelde teams hebben op de laatste competitiedag dus nog invloed op de eindstand in de competitie én op de verdeling van de laatste play-off plaats. Michael kennende zal hij zijn mannen perfect voorbereiden op de wedstrijd tegen de Seals. De laatste wedstrijd (thuis) werd met zeer groot verschil gewonnen in een door de Magixx prima gespeelde wedstrijd. Het zou fijn zijn als dat nu weer gebeurt, ja toch?

Scottie Rodman

[4] So far so Good (deel 2)

Gisteren (10 april) is er weer een ronde gespeeld in de FEB. Er waren verassende uitslagen te noteren. Nederlagen voor Hanzevast Capitals, Challengers Rotterdam en Landstede Zwolle.

Het is nu allemaal superspannend geworden  in de competitie, zeker voor de Magixx. Waar zal de ploeg van Michael en Lukas eindigen? Dát weten we nu nog niet. Een blik op de ranglijst leert dat zowel EiffelTowers Den Bosch als Rotterdam Challengers, de naaste concurrenten, nog drie wedstrijden te spelen hebben en de Magixx twee. Hanzevast Capitals dat tot gisteren ook nog aanspraak kon maken op een top vier plaats is na de nederlaag in Den Bosch afgevallen.

Den Bosch heeft twee verliespunten minder dan de Magixx. Zij moeten echter nog naar de West-Brabant Giants en ontvangen in de Maaspoort nog koploper MyGuide Amsterdam en Rotterdam Challengers. Dit is een zware reeks voor EiffelTowers, maar de Brabanders zijn de laatste weken in een goede vorm en het is voor hun dus geen onmogelijke opgave. Rotterdam, met twee verliespunten meer dan de Magixx, ontvangt thuis Aris Friesland en moet nog op bezoek bij EiffelTowers en Hanzevast. Ook hier een lastige klus, te meer omdat de Rotterdammers de laatste weken wat wisselvallig spelen. De Magixx spelen nog thuis tegen Landstede dat knokt om een goede play-off plaats en gaat nog naar de kop van Noord-Holland waar de uitwedstrijd tegen Den Helder Seals de Magixx de competitie zullen afsluiten. De Seals zijn in vorm, een niet te onderschatten tegenstander, daar weten we in Nijmegen alles van. Dát ze in vorm zijn bewijst ook de winst tegen Rotterdam Challengers. Alle drie de ploegen zullen dus hard moeten knokken om een zo voordelig mogelijke play-off plaats te bereiken.

Verder koffiedik kijkend leert, dat als alle drie de ploegen hun wedstrijden zouden winnen, de stand blijft zoals die nu is. Dit is echter onmogelijk gezien de wedstrijd EiffelTowers tegen Challengers van 17 april aanstaande. Alleen deze wedstrijd zorgt al voor het grote rekenen, want er móét een verliezer zijn. De onderlinge wedstrijden gaan dus ook  een rol spelen. Tegen de Bosschenaren hebben we een positieve record. Drie maal winst tegenover een maal verlies. Ten opzichte van de Rotterdammers staan we er minder goed voor. We hebben er twee gewonnen en twee verloren. Dan gaat het doelsaldo tellen en dat is in het voordeel van de Maasstedelingen.

De strijd om plaats drie gaat nu tussen EiffelTowers en Matrixx Magixx. Als de Bosschenaren een van de drie wedstrijden verliezen en de Magixx winnen hun twee resterende wedstrijden, dan zullen onze mannen op basis van de onderlinge wedstrijden op plaats drie eindigen. Als beide teams een wedstrijd verliezen, dan komen wij in het vizier van de Challengers die op de loer liggen voor plaats vier, maar dan wel al hun wedstrijden moeten winnen. Theoretisch zouden ze zelfs nog derde kunnen worden, maar dan moeten zowel EiffelTowers als de Magixx al hun wedstrijden verliezen en zij alles winnen. Het is niet erg waarschijnlijk dat dat zal gebeuren, maar in deze gekke competitie moet je natuurlijk nooit iets helemaal uitsluiten.

Zoals al eerder geschreven: Het is nog lang niet gedaan. Met drie ploegen die nog aanspraak maken op twee plaatsen wordt het billenknijpen geblazen. Wat inmiddels wel duidelijk is, is dat Landstede Zwolle als mogelijke tegenstander in de eerste ronde, van het toneel verdwenen is. Zij zullen zoals het er nu uitziet als zevende eindigen en mogen dus aantreden tegen de Giants. Blijven over Hanzevast Capitals en Rotterdam Challengers.

Voor de goede orde nog eenmaal het speelschema eerste ronde play-offs: Nr 1 tegen nr 8  , nr 2 tegen nr 7, nr 3 tegen nr 6 en nr 4 tegen nr 5.

Vertaald naar de huidige stand (11april), betekent dat het volgende:

Amsterdam tegen Weert, 

Bergen op Zoom tegen Zwolle,

Den Bosch tegen Groningen

Nijmegen tegen Rotterdam.

Een mooi plaatje, maar de kleuren daarvan staan nog niet definitief vast. De komende week zal het leren want op 19 april wordt de laatste competitieronde gespeeld.

[3] Jeuk!

Frans Steyn mag (voorlopig) niet meer spelen vanwege een probleem met zijn verblijfsvergunning (of de aanvraag daarvan). Hoe dat zo gekomen is laat ik in het midden. Ik weet niets van de ins en outs die horen bij de aanvraag van een verblijfsvergunning. Waar ik het hier over wil hebben is de reacties die dit bericht op heeft geroepen bij een aantal (niet alle!) fans van concurrerende teams. Daarvoor hoef je alleen maar de gastenboeken op het net door te bladeren. Dat laatste is iets wat ik graag doe. Dat komt door mijn aangeboren nieuwsgierigheid.

Vooraf even dit: op gastenboeken tref je een aantal soorten schrijvers aan. Zij die weten waar ze het over hebben en dat, weliswaar gezien vanuit hun clubhart, in hun postings laten zien. Ook zijn er fans die alles door hun clubgekleurd brilletje zien en vooral positief schrijven over hun cluppie. Tot slot heb je schrijvers die van veel dingen iets vinden, dat niet onderbouwen en met volstrekt gebrek aan respect onzin neerpennen in een gastenboek. (Als ik nog een categorie vergeten ben dan hoor ik dat graag). meer...

Enfin, ik kwam op enig moment aan bij het door mij zeer gewaardeerde gastenboek van Donar.nl. Een aantal van de daar geposte berichten wekten dit keer bij mij hevige jeuk op. Zonder enige inhoudelijke kennis over de zaak Frans Steyn, wordt er door een aantal schrijvers (en niet alleen van de Capitals) gevonden dat Matrixx Magixx vals heeft gespeeld door een “illegale” speler op te stellen. Puntenaftrek voor alle wedstrijden waaraan Frans Steyn heeft meegedaan, vinden zij op hun plaats als “straf”. Dat is natuurlijk de onzin ten top.

Ik begrijp best dat je als fan je eigen team graag zo hoog mogelijk op de ranglijst ziet staan, en dat je daarvoor alles uit de kast trekt is daarvan het logische gevolg. Maar het lijkt mij dat dat uit de kast trekken beperkt moet blijven tot het sportieve vlak.

De plaats op de ranglijst wordt op het veld uitgevochten en wat mij betreft hoort daar dan veel bij. Slecht spelen en toch winnen en goed spelen maar helaas verliezen. Scheidsrechters die goed fluiten (wat tamelijk zeldzaam is), scheidsrechters die slecht fluiten (wat helaas vaker voorkomt). Stampvolle hallen met luidruchtige fans, Imposante lege hallen waar doodse stilte heerst. Dáár worden de wedstrijden uitgevochten en de eindstanden bepaald.

Nu heeft Matrixx Magixx in korte tijd twee issues gehad. Eerst de winst in en tegen Rotterdam, die in de ogen van de Maasstedelingen het gevolg was van dubieus handelen van het grijze trio. En dan nu de perikelen rondom Frans Steyn. In het eerste geval tekende de organisatie van de Rotterdam Challengers protest aan bij de bond tegen de uitslag. Toen het eerste protest werd verworpen heeft men daar nog geprobeerd om een tweede vorm van protest door te drukken. Gelukkig heeft de bond beide protesten afgewezen. Nu dan het gedoe rondom Frans Steyn. Je kon erop wachten dat er allerlei ongenuanceerde reacties zouden komen. Ik baal daar stevig van, vooral omdat ze kant noch wal raakten en onnodig grievend waren voor de hele Matrixx Magixx organisatie. Alsof Matrixx Magixx bewust de boel loopt te flessen! Deze reacties worden gegeven zonder (of met zeer weinig) kennis van zaken. Gelukkig waren ook een ter zake kundige reacties te lezen. Zij die de spijker wél op zijn kop sloegen.

Voor mij is het duidelijk: Wedstrijden dienen on court te worden uitgevochten. Dáár wordt de eindstand in de competitie bepaald. Niet achter de jurytafel of op een gastenboek. Als je wilt dat je team een betere plaats verdient dan de huidige, dan schreeuw je nog maar wat harder, of je zorgt ervoor dat er (nog) meer mensen in de hal zitten. Maar ga niet zitten zieken op een gastenboek. Gebruik dat om over basketbal te schrijven in plaats van gespeculeer over puntenaftrek of vermeend vals spel van wie dan ook. Als je wedstrijden wilt winnen via een jury, ga dan maar lekker kunstschaatsen of turnen.

[2] De NOS

In het gastenboek van DoubleXX las ik tussen alle hartverwarmende reacties een definitie van M&M betreffende de column. Nou moet ik zeggen dat hij daar op zich wel gelijk in heeft, maar het probleem van een columnist op de DoubleXX website is dat puntigheid en spitsheid ietwat beperkt dienen te worden. Immers op een fansite komen allerlei lezers van jong tot oud. Dat brengt een verantwoordelijkheid met zich mee die groter is dan menigeen denkt. Ik ben een voorstander van de langzame opbouw en wil de lezers op de website graag meenemen naar die uiteindelijke spitsheid en puntigheid. Natuurlijk heb ik een mening over het basketbal in Nederland en Matrixx Magixx in het bijzonder. Ook van scheidsrechters, de FEB en de NBB vind ik wel iets. Ik wil om M&M een plezier te doen met plezier iets puntigs en spits schrijven. Daar komt ie dan.

Ik vind het schandalig dat de NOS afgelopen zondag de bekerfinale uiteindelijk slechts zeer mondjesmaat op de televisie heeft laten zien in een samenvatting van, als ik het goed heb begrepen, 2 minuten. Vooral omdat het tijdstip ten behoeve van de oorspronkelijke rechtstreekse televisie uitzending op 14.00 uur was vastgesteld. Wat de reden is geweest dat de NOS van dit plan is afgestapt weet ik natuurlijk niet. Wat ik wel weet is dat deze vervroegde en slechte 1 april grap beide teams aanhang heeft gekost. Velen daarvan moesten zelf spelen en konden dus niet naar Almere om hun ploeg aan te moedigen.

Een dikke kans gemist dus van zowel de NOS. De wedstrijd schijnt om van te smullen zijn geweest en ondertussen werd sportminnend Nederland opgescheept met paardensport, wielrennen, en een geamputeerd studio Olympia (zonder Nederlands basketbal). Dan lees ik ook nog op de basketballsite van Nederland bij het afscheid van de directeur van de NBB dat er prima contact is met de NOS over de exposure van het Nederlandse basketbal op de Nederlandse televisie. Geloof jij het? Ik in ieder geval niet. Ondertussen wel de NBA uitzenden, wat natuurlijk ook erg leuk is om naar te kijken, maar geen bekerfinale. Had die NBA tijd daar maar voor gebruikt.

Dank je de koekoek dus. Als deze zondag daar een voorbeeld van was, dan vrees ik met grote vreze voor de televisie toekomst van basketbal op het publieke net. Nee, dan vind ik het initiatief van Roel Pieper de grote baas bij MyGuide Amsterdam, als ik het artikel in de Telegraaf mag geloven, een uitstekende zaak. Jazeker, je moet wat investeren als organisatie maar het resultaat zal er zeker naar zijn. Er is zelfs een mogelijkheid om alles een jaar aan te kijken en dan te beslissen, aldus de krant van wakker Nederland.

Ik hoop van harte dat het initiatief van Pieper slaagt. Via allerlei media wordt het dan mogelijk om wedstrijden te zien. Zowel live, als in samenvatting en zelfs samenvattingen van de samenvatting. (snapt u het nog?) Veel en vaak dus. Nou voor mij kan het nooit genoeg zijn ondanks dat ik zelf in de gelegenheid ben om veel basketbal te zien op de televisie. Zoals de NOS het echter doet, zal basketbal in Nederland nooit groter worden dan het nu is. Ondanks de toenemende belangstelling en het stijgende niveau. En dat is eeuwig zonde!

Scottie Rodman

[1] So far so good (deel1)

De play-offs staan weer voor de deur. Nog drie wedstrijden moet Matrixx Magixx spelen en dan weten we allemaal op welke plek we eindigen in de reguliere competitie. Ik zie wel enige overeenkomst met het verloop van de eindfase in het vorig seizoen. Het ging toen na de kerst met de nodige ups en downs, maar naar het einde van het reguliere seizoen kwam er weer veel schwung in het team en eindigden we als tweede in de competitie. Op moment van schrijven (31 maart 2008) van deze column, hebben de Magixx er vijf winstpartijen op rij opzitten. Dat gebeurde niet tegen de minste teams. EiffelTowers Den Bosch werd voor de derde keer dit seizoen aan de zegekar gebonden, MyGuide Amsterdam liep in de Horstacker tegen een zeldzame nederlaag aan, angstgener Rotterdam Challengers werd in Rotterdam verslagen en ook tegen Upstairs Weert thuis en Zorg en Zekerheid Leiden uit, werden de punten meegenomen.

So far so good dus. Het lijkt erop dat Michael en Lukas het team op tijd in vorm beginnen te krijgen voor de play-offs. Ervan uitgaande dat we de winning streak nog even vol kunnen houden, zou het zomaar kunnen dat we op de tweede plaats, achter MyGuide, eindigen. En dát is de plaats waar we ook aan het eind van het vorig seizoen stonden. Lukt dat niet helemaal dan blijven we “gewoon” derde. De tegenstander in de eerste ronde van de play-offs, komt waarschijnlijk uit de volgende teams: Rotterdam Challengers, Hanzevast Capitals, en Landstede Zwolle. Niet de makkelijkste ploegen om tegen te spelen, alle drie zijn het goed gecoachte teams met een specifieke speelstijl.

Challengers doet het onder Toon van Helfteren naar behoren. Ze spelen een stevige defense, geven niets weg en werken zich altijd het snot voor de ogen. De aanvallende impulsen komt vooral van de Amerikaanse spelers. Maar traditioneel krijgen ook de Nederlandse spelers hun kans en veel vertrouwen. Niet een heel “groot” team maar toch zeer wel in staat om goed te rebounden. Coach van Helfteren is overigens ook niet te benauwd om de andere Nederlandse talenten (veel) speeltijd te geven.

 Hanzevast Capitals dat tot nu toe een teleurstellend seizoen heeft, is dit seizoen drie keer verslagen door de MM. Een van de redenen hiervoor is de lange blessurelijst die maar niet korter lijkt te worden. Toch is dit een team om ernstig rekening mee te houden. Met de Catalaan Josep Claros als coach proberen ze altijd een fullcourt-press te spelen. En dat de hele wedstrijd! In onze laatste wedstrijd tegen de Capitals wisten we daar niet echt een antwoord op te vinden, en kregen toen een flink pak op de broek. Vinden we dat antwoord wel, dan is winnen zeer wel mogelijk, kijk maar naar de overige drie wedstrijden. Al met al de meest onberekenbare tegenstander van de drie.

Landstede Zwolle is ook al zo’n lastige ploeg. Coach Herman van den Belt is een man van teamspel, stevig verdedigen en verder geen fratsen. In speelstijl wel wat vergelijkbaar met Rotterdam. Weinig Amerikaanse spelers, maar wel met kwaliteit. Darnell Wilson bijvoorbeeld, die met bijna 20 punten per wedstrijd de huidige topscorer in de eredivisie is. Tijdens de laatste ontmoeting tussen de Magixx en Landstede, was hij de grote kwelgeest van de Magixx. Net als bij Challengers krijgen ook bij Landstede de Nederlanders veel vertrouwen en speeltijd.

Maar, zoals gezegd: Wij moeten nog drie wedstrijden en de potentiële tegenstanders zullen ook nog alles uit de kast moeten halen om zo hoog mogelijk te eindigen. Kijkend naar de ontwikkelingen in de competitie waarin iedereen van iedereen kan winnen is er dus nog van alles mogelijk en kan het zijn dat het begin van de play-offs er toch weer anders uitziet dan hierboven geschetst. Behaalde resultaten in het verleden geven immers geen garantie voor de toekomst.

Tot slot: De eerste ronde in de play-offs heeft een andere format dan gebruikelijk. In plaats van een schema thuis-uit-thuis, begint de hoogst geklasseerde ploeg met een uitwedstrijd gevolgd door twee thuiswedstrijden. De diepere betekenis van dit alles ontgaat mij eigenlijk, maar we zullen het ermee moeten doen. Hoe dan ook, ik heb er weer zin in!

Scottie Rodman.

© Deze columns worden exclusief geschreven voor de website van DoubleXX, de officiële supportersvereniging van Matrixx Magixx.

Publicatie zonder de uitdrukkelijke toestemming van de schrijver (via de webmaster) is verboden. Het plaatsen van een hyperlink op basketbalwebsites is toegestaan.

De columns zullen gedurende het hele lopende seizoen  beschikbaar blijven.