|
Matrixx Magixx wint
memorabele wedstrijd in de Horstacker.
Buiten was
het steenkoud, maar binnen was het warm, heel warm.
Hanzevast Capitals had zich goed voorbereid op de
wedstrijd tegen Matrixx Magixx. De meegereisde Groninger
fans kregen het warm van het zeer goede Groningse spel
in de eerste helft. De lime-groene fans moesten langer
wachten voordat ze warm werden. Dat duurde precies één
helft, maar toen werd het warm gelijk een hittegolf. Na
een grote achterstand van 17 punten, trokken de Magixx
aan het langste eind met een 104-94 winst.
Door Pieter
Poortinga
Overigens
kregen niet alleen de fans het warm tijdens de
wedstrijd. Ook het arbitrale trio werkte zich in het
zweet. Het resultaat was een ongekend hoog aantal
persoonlijke fouten (69) voor beide ploegen en een even
ongekend groot aantal spelers dat het veld moest
verlaten met vijf persoonlijke fouten. Dat waren er maar
liefst 10! Daar leek het overigens in het begin niet op.
Dat begin was voor de Magixx met een fieldgoal van
Gerrit Brigitha en een dunkje van Darnell Wilson op
assist van Ryan Sears. De Groningers hadden een antwoord
via Ransford Brempong, die uitstekend speelde tegen zijn
oude ploeg, en Torey Thomas. Maar veel gescoord werd er
in die eerste minuten van de wedstrijd niet. De Magixx
hadden de zo ruim verloren wedstrijd in en tegen
Rotterdam nog in hun hoofd zitten en ook de Groningers
leken nog wat last van zenuwen te hebben. De
noordelingen waren echter wel als eerste bij de les. Hun
driepunter begon te vallen en zo liepen ze langzaam naar
een grotere voorsprong. Omdat Matrixx Magixx de
toegekende vrije worpen maar matig wist te benutten en
omdat vooral Groninger Will Whittington het vizier op
scherp had staan, stonden de Capitals na 10 minuten voor
met 19-11.
Kwart twee
was van hetzelfde laken een pak. De Magixx kregen veel
vrije worpen, maar die weden nog steeds niet goed
verzilverd. De Groningers hadden daar in dit kwart
weinig last van en ook hun driepunter liep in dit kwart
prima. Toch was er iets van een ommekeer merkbaar. De
grote Groningse voorsprong werd een aantal malen flink
ingekort door de Magixx, zeker in de eerste paar
minuten. Toen met nog ruim vier minuten te gaan Frank
Tolbert namens de Magixx de eerste driepunter raak
schoot was het verschil nog maar vijf punten. Helaas
kwamen de Magixx in die laatste minuten bijna niet meer
aan normale fieldgoals toe en zoals al eerder gemeld
liep het vanaf de vrije worp lijn stroef. In deze fase
bereikten de Groningers hun grootste voorsprong, (17
punten) totdat Frank in de buzzer zijn tweede
driepunter raak knalde zodat er gerust werd met een
47-33 voorsprong voor de Capitals.
In de rust
zal er ongetwijfeld het nodige gezegd zijn tegen elkaar.
Darnell zei na de wedstrijd: “we zeiden tegen elkaar dat
we nog harder naar de ring moesten gaan, dat we nog
strakker moesten verdedigen en dat we ons beter moesten
focussen op het afwerken.” Dat gebeurde ook. Hoewel
Zoran Krstanovic de score opende in het derde kwart,
maakten de Magixx snel duidelijk dat de wedstrijd nog
lang niet gedaan was. Naast Frank en Darnell die ook in
de eerste helft al zeer actief waren in de aanval,
kwamen nu ook de 3-punt kwaliteiten van de Magixx naar
boven. Frank (met zijn derde), Ryan, Gerrit en Nick
Domhof knalden er in vier minuten allemaal een
driepunter in en de Groningse voorsprong verdween als
sneeuw voor de zon. Na vier dolle minuten met een 19-5
run begi derde kwart, stond het gelijk: 52-52.
Daarna
ontwikkelde zich een ware titanenstrijd, waarbij ook de
rol van de scheidsrechters zeer belangrijk werd. Er
werden aan beide kanten veel fouten gemaakt en er werden
er dus ook veel gegeven. Zoveel dat normale scores bijna
niet meer werden gemaakt en er dus vanaf de vrije
worplijn gescoord moest worden. Dat gold vooral voor de
Magixx die dat, in tegenstelling tot de eerste helft, nu
wel tegen aan aanvaardbaar percentage deden. Kwart drie
werd afgesloten met 65-64 in het voordeel van de Magixx.
Dat bood perspectief, maar van groot belang was ook dat
Groninger Daniel Novak tegen zijn vijfde fout aan liep
en er dus geen goed match-up meer was in de
Groningse verdediging met Darnell. Dat bleek in het
vierde kwart een belangrijk pluspunt voor de aanval van
de Magixx.
Het vierde
kwart begon met een score van Darnell (16 punten in dit
kwart), die gelijk daarna, toen Brempong de
daaropvolgende tegenaanval af wilde ronden, samen met
Mickell Gladness een monsterblock op diezelfde
Brempong maakte. De Canadees lag op de grond en wist
even niet meer waar hij was. Dat ontmoedigde de
noordelingen echter niet. Aan beide zijden begon de
zware foutenlast wel zijn tol te eisen maar dat
weerhield geen van beide ploegen er, zowel in offense
als in defense, van hard in te gaan. Dat
resulteerde al snel in de vijfde fout van Eric Nelson.
Daarna ging het snel zowel qua scores als in vijfde
persoonlijke fouten. Aan Nijmeegse kant stond op Darnell
na, de hele starting-five op scherp en bij de
Groningers was dat niet anders. De strijd ging nu gelijk
op met dan weer een kleine Nijmeegse voorsprong en dan
weer een kleine Groningse. Bij een stand van 82-81 voor
de Magixx en met nog drieënhalve minuut te gaan gebeurde
het onvermijdelijke. Ryan en Frank kregen kort na elkaar
hun vijfde fout en moesten het veld verlaten. Wie
gedacht had dat dat het einde van de Nijmeegse
aspiraties zou betekenen kwam zeer bedrogen uit. Thijs
Vermeulen en Raoul Heinen kwamen vanaf de bank en lieten
helemaal zien dat de bankspelers een essentieel
onderdeel vormen van de Nijmeegse strategie. Thijs
vooral verdedigend en Raoul met prima aanvallend werk.
Ook aan Groninger kant gingen de fouten tellen. Simon
Conn, die veel vuil werk opknapte moest eraf. Dat
verlies werd gecompenseerd door de vijfde fout van
Gerrit. Hierdoor speelden Mickell en Sjors Poels de
laatste minuten als big-guys van het team. Dat
deden ze voortreffelijk. Er werd geknokt en geakkerd
door de lime-groenen en na de driepunter van Raoul werd
de Nijmeegse voorsprong niet meer uit handen gegeven.
Hoewel de Groningers het bleven proberen en nog een keer
erg dichtbij kwamen bleven de Magixx aan de goede kant
van de score. Met nog een minuut te gaan en de vijfde
fout voor Nick stond het 94-87 voor de Magixx. Dat de
Capitals het nog een keer probeerden strekt hun tot eer.
Een driepunter van Whittington en een score van Rogier
Jansen bracht het verschil terug tot drie punten. De
Groningers probeerden toen, zoals je wel vaker ziet,
door het maken van fouten in balbezit te komen. Helaas
voor de Groningers hadden de Magixx in money-time
het vizier echter op scherp vanaf de vrije worp lijn.
Thijs, Raoul en Darnell verzilverden de 10 toegekende
vrije worpen allemaal. Daar kon alleen Jansen namens de
Capitals nog iets tegenover stellen. Eindstand: 104-94
voor Matrixx Magixx.
Een
wedstrijd vol emotie, spanning waarbij de toeschouwers
op het puntje van hun stoel zaten. Een grote rol voor de
scheidsrechters die een moeilijke wedstrijd hadden aldus
een van hen, en een glansrol voor Darnell die met 34
punten een season-high bereikte. Een geweldige
invalbeurt van de bankspelers die er stonden toen dat
zeer nodig was en ook een compliment voor Hanzevast, dat
zich niet gewonnen wilde geven en er zodoende voor
zorgde dat het een wedstrijd bleef. Hiervoor kom je als
fan naar een basketbalwedstrijd. Of het reclame was voor
onze sport laat ik aan de kijkers zelf over. Maar
ondanks vele tekortkomingen was het wel een geweldig en
boeiend kijkspel.
Gamenotes:
Darnell 34 punten, 7 rebounds, Frank 17 punten (50%
3-punters), 5 rebounds, 5 steals, Raoul 11 punten, 5
rebounds, Gerrit 13 punten. In de tweede helft schoot
het team een ongelooflijke 84,3% fieldgoals, 60%
driepunters en 77,8% vrije worpen. In de eerste helft
waren die percentages respectievelijk: 34,6%, 22,2% en
45%. Over de hele wedstrijd betekent dat FG 55,6%, 30PT
42,1% en FT 63,6%.
--
Het Olympisch Basketbaltoernooi (8)
De
Olympische Spelen zijn nu al ruim een week geleden
afgesloten. Op de laatste dag werden de finale en de
wedstrijd om plaats drie gespeeld. In de laatstgenoemde
wedstrijd was Argentinië beter dan Litouwen. Het zij zo.
Iedereen zat te wachten op de finale waarin Team USA het
op nam tegen Spanje. De Amerikanen bereikten de finale
eenvoudig, door bijna met twee vingers in de neus te
winnen van Argentinië. Spanje moest er wat harder voor
werken tegen Litouwen maar die wedstrijd bleek een prima
voorbereiding te zijn op die finale. Dat werd een zeer
boeiend kijkspel.
De
Spanjaarden, die in de poulewedstrijd nog van het veld
af waren geblazen door Kobe Bryant en zijn maten, tapten
in de finale uit een heel ander vaatje. Met als
gangmakers Pau Gasol en Rudy Fernandez, hij had de
mooiste actie van de wedstrijd met een dunk in-
the-face van Dwight Howard, bleven ze de hele
finale in het spoor van het “redeem team”.
Telkens als het erop leek dat Team USA meer dan een
handvol punten weg kon lopen, kwam de wereldkampioen
door uitgekiend spel en prachtige individuele acties
weer dichterbij. Door beide teams werd naar hartenlust
aangevallen en er was dan ook veel moois te zien op het
Olympisch parket. Spaans wonderkind Ricky Rubio bleef
goed overeind in de vele minuten speeltijd die hij
kreeg. Team USA kon, hoewel uiteindelijk sterker, niet
op het gemak spelen.
Zo
bleef de wedstrijd lange tijd spannend, en dat hadden we
wel eens anders gezien. Het grootste gat dat de
Amerikanen wisten te slaan was 13 punten. Maar even zo
snel werd dat gat verkleind door uitstekend Spaans
teamspel. Toen de Amerikaanse nood op zijn hoogst was,
met nog een voorsprong van 2 punten halverwege het
vierde kwart, kwam de individuele klasse van Bryant en
Carmelo Anthony bovendrijven. Zij zorgden er met hun
four-point-plays voor dat het gat weer groter werd,
waarna Team USA al lachend en elkaar high-fives
gevend, de overwinning kon vieren. Spanje werd zeer
eervol tweede en liet zien dat er hoop blijft voor de
toekomst, te meer daar er genoeg spelers zijn die,
normaal gesproeken, nog behoorlijke tijd meekunnen.
De
Verenigde Staten zitten de komende vier jaar op de
Olympische Troon. Dát was ook hun ultieme doel. In
Londen 2012 zullen we zien of die troon door Team USA
behouden kan worden. Dat is zeker niet vanzelfsprekend.
In de rest van de wereld wordt ook gebasketbald, en op
sommige plaatsen zelfs zeer goed. De afgelopen jaren
waren de Amerikanen erop gebrand om een paar jaar
“schande” uit te wissen (OS 2004, WK 2006) en dat is ze
gelukt omdat er toewijding was. Ook het naakte feit dat
de sterren zich ondergeschikt wisten te maken aan het
teambelang speelde een uiterst belangrijke rol. Het is
echter nog maar de vraag of de spelers die in 2012 mee
willen doen, dit ook op kunnen brengen.
Pieter Poortinga
Het Olympisch Basketbaltoernooi (7)
De
kwartfinales.
Team USA speelde tegen Australië. De mannen van “down
under” wisten de Amerikanen precies een kwart bij te
houden. Daarna gaf Kobe Bryant gas. Het lijkt erop dat
hij zijn driepunter precies op tijd weer heeft
teruggevonden. Met vier op zeven driepunters (57%) en 25
punten in totaal, was zijn bijdrage aan het Amerikaanse
totaal fors te noemen. Ook LeBron James en Carmelo
Anthony waren scorend en reboundend op dreef. Opvallend
was dat team USA meer turnovers had dan de Aussies, 13
om 11. Aan de andere kant werden de Australiërs
reboundend overklast door de Amerikanen: 57 om 28. Na
het eerste kwart was de wedstrijd eigenlijk snel
gespeeld. Eindstand 116 – 85, want Australië had niet
echt een antwoord op de Amerikaanse dadendrang, hoewel
Patrick Mills en Glen Saville met respectievelijk 20 en
13 punten nog wat terug konden doen. Het team met een
missie gaat dus door naar de halve finale en speelt
daarin tegen Argentinië.
De Argentijnen speelden hun
wedstrijd tegen Griekenland. Zoals al eerder vermeld was
dat op papier de meest interessante wedstrijd. Enerzijds
vanwege de individuele klasse bij de Zuid-Amerikanen en
anderzijds vanwege de onberekenbaarheid én het teamspel
van de Grieken. De liefhebbers werden niet
teleurgesteld. Het werd een wedstrijd met een zeer hoge
intensiteit. Er werd door allebei de ploegen heel scherp
verdedigd en aanvallend was er een groot verschil in
speelwijze. De Argentijnen zochten hun punten vaak van
afstand en deden dat heel behoorlijk. Vooral Manu
Ginobili en Carlos Delfino lieten zich hierbij zien. Het
risico daarbij was echter wel dat het lengte overwicht
van de Grieken hen een rebound voordeel gaf. Dat was
uiteindelijk ook zo, maar dat voordeel was niet
doorslaggevend. De Grieken gingen voor de makkelijke
punten. Ook weer met hun lengteoverwicht slaagden ze
prima in hun opzet om vooral vanaf de inside posities te
scoren. Het grootste verschil in de wedstrijd was zeven
punten halverwege kwart vier, toen het erop leek dat de
regerend Olympisch Kampioen in staat was de wedstrijd
wat beter te controleren. De Grieken kwamen weer
ijzersterk terug met twee driepunters en brachten het
verschil weer op één punt. Ze wisten echter niet voorbij
de Argentijnen te komen en met nog driekwart minuut te
gaan stond er 80-75 in Argentijns voordeel op het
scorebord. Toen stond Panagiotis Vasilopoulos aan
Griekse zijde op en knalde er een verre driepunter in.
Het Argentijnse balbezit dat hierop volgde eindigde met
een gemiste driepunter van Ginobili 10 seconden voor
tijd. Voor de Grieken dus nog tijd om een laatste
ultieme aanval.
Vassilis Spanoulis
kreeg, door het harde werk van zijn teamgenoten dé kans
om zich in Griekenland onsterfelijk te maken. Zijn
driepunter spatte echter van de ring af en in de
daaropvolgende hussle kwam de bal niet meer in de buurt
van de Argentijnse basket. Eindstand van deze
enerverende wedstrijd: 80-78.
Voor Yao Ming en zijn collega’s
zitten de spelen erop. Zoals verwacht was Litouwen een
flinke maat te groot voor China. Alleen reboundend waren
de ploegen in evenwicht, voor de rest waren de Balten op
alle fronten beter. Vooral het geringe aantal gemaakte
driepunters van China valt op. Met 4 op 21 (19%) steekt
dat schril af tegen dat van Litouwen: 13 op 31 (42%). Na
een 41-30 ruststand, bouwde Litouwen de voorsprong
gestaag en eenvoudig uit naar een 94-68 eindstand. Bij
Litouwen was
Sarunas Jasikevicius de
opvallendste speler. Met 23 punten en 6 assists voerde
hij de Litouwse scoringslijst aan. Ook Linas Kleiza met
15 punten en 7 rebounds en
Ramunas Siskauskas met
15 punten en 5 rebounds deden ook lekker mee. Bij China
was Yao Ming weer eens de bepalende speler met 17 punten
en 7 rebounds. Litouwen door naar de halve finale en
daarin nemen ze het op tegen Spanje.
Spanje ging als een razende van start tegen het jonge
team van Kroatië. Met een 12-1 run namen ze het
initiatief gelijk in het eerste kwart om dat de hele
wedstrijd niet meer af te staan. Met 22-11 na het eerste
kwart leidden de Spanjaarden comfortabel. Kroatië dat
nerveus begon, kwam in het tweede kwart wat beter in het
spel, maar erg overtuigend werd het allemaal niet. Dit
kwart ging helemaal gelijk op en met 15-15 was het bij
rust 37-26 voor Spanje. Ook in de tweede helft bleven de
Kroaten moeilijkheden houden met hun schoten. Zowel van
dichtbij als van veraf liep het niet. Ze schoten over de
hele wedstrijd 34% en daarmee breng je Spanje niet in
moeilijkheden. Eindstand 72-59 voor de wereldkampioen,
die in Pau Gasol hun belangrijkste man hadden. Met een
double-double (20punten en10 rebounds) ging hij Spanje
voor.
Het
gaat er nu echt om voor de overblijvers. Verliezen is
geen optie, want dan lig je er uit. Met de affiches
Verenigde Staten – Argentinië en Litouwen – Spanje zijn
de beste ploegen van dit toernooi bij de laatste vier.
Ondanks dat team USA de huizenhoge favoriet is, zijn de
Argentijnen slim en goed genoeg om van elk zwak
Amerikaans moment gebruik te maken. Ook moeten ze in
staat worden geacht het Amerikaanse spel te ontregelen.
De intensiteit waarmee de teams deze wedstrijd spelen,
zal mede doorslaggevend zijn voor de einduitslag.
Litouwen en Spanje zullen er in de andere halve finale
ook hard aan trekken. Het Spaanse temperament tegen de
Baltische koelbloedigheid zal in ieder geval een
interessante wedstrijd opleveren waarvan de winnaar
zeker niet bij voorbaat vaststaat. Wordt vervolgd
vrijdag a.s.
Pieter Poortinga
Het Olympisch Basketbaltoernooi (6)
 Na
alle voorrondewedstrijden, is de balans opgemaakt in het
mannentoernooi in Beijing.
Verrassenderwijs redden de Russen van Andrei Kirilenko het
niet. Met slechts één zege in poule A eindigden ze slechts
als vijfde in die poule en kunnen ze dus hun koffers
pakken. Toch vreemd, dat de regerend Europees kampioen in
Beijing weinig klaar heeft gemaakt. Aan de kwaliteiten van
de spelers zal het niet liggen. Ook de coach heeft zijn
sporen verdiend in de basketbalwereld. Blijft over de
chemistry in het team die waarschijnlijk niet optimaal is
geweest. Met Rusland gaat ook Iran naar huis. Zij verloren
alle wedstrijden kansloos en hebben dus tóch als
kanonnenvoer gediend. Toch lopen er bij Iran spelers rond
die in een sterke Europese competitie mee kunnen komen.
Met Hamed Ehadadi hebben ze zelfs een NBA prospect in
huis. Maar aangezien politiek en sport soms toch niet te
scheiden zijn, zullen we wel nooit te weten komen of de
2.18 meter lange center het gered zou hebben in het
basketbalwalhalla. In Poule B werden Dirk Nowitzki en
Chris Kaman samen met de andere Duitse spelers in het
laatste duel afgedroogd door team USA. Hierdoor bleven ook
zij op slechts één zege staan. Dar is niet genoeg voor een
plaats in de volgende ronde. De te grote afhankelijkheid
van hun NBA sterren heeft de Duitsers de das omgedaan. Met
Duitsland verlaat ook Afrikaans kampioen Angola het
toernooi. Geen zeges, nul punten en dus exit voor Joaquim
Gomes en zijn maten.
De
koppeling van de overgebleven teams in de kwartfinales
levert enkele aardige ontmoetingen op. Kijk maar mee:
Argentinië – Griekenland: Twee teams die naast heel goed
kunnen basketballen ook niet te beroerd zijn om, als dat
nodig is, flink de beuk erin te gooien. De Argentijnen,
met uiteraard hun NBA spelers, zijn inmiddels op stoom
gekomen. Zo werden de Russen in de laatste wedstrijd in de
poule gedecideerd aan de kant gezet en was alleen Litouwen
in de eerste wedstrijd te sterk. De Grieken spelen wat
wisselvallig, maar weten wel wat er nodig is om een
wedstrijd te winnen. De uitslag van deze partij valt het
moeilijkst te voorspellen, maar áls ik moet gokken, doe ik
dat op Argentinië.
Spanje - Kroatië: De Spanjaarden kregen in hun poule
alleen klop van team USA. Verder werden alle wedstrijden
relatief eenvoudig gewonnen (alleen China stribbelde erg
lang tegen) en lijkt de vorm in het team aanwezig. Kroatië
won drie van de vijf poulewedstrijden, speelt goed maar is
nog een erg jong en onervaren team. De kans dat zij
doorstoten naar de halve finale is niet erg groot. Met hun
ervaring, kwaliteiten én hun NBA sterren, is die kans voor
de Spanjaarden aanmerkelijk groter.
Litouwen - China: Dat de Chinezen in de kwartfinales staan
is een prestatie op zich. Zo zie je maar dat spelen voor
eigen publiek toch onvermoede krachten losmaakt.
Tegelijkertijd denk ik dat de kwartfinale ook het eindpunt
voor Yao Ming en zijn collega’s zal zijn. Litouwen heeft
veel indruk gemaakt in de poulewedstrijden. Dat ze de
laatste erg ruim van Australië verloren zegt niks. De
starters hebben hun rust kunnen pakken en zijn helemaal
opgeladen om tegen de Chinezen aan te treden. De Balten
zijn favoriet in deze wedstrijd.
USA –
Australië: In de aanloop naar deze spelen, ontmoetten
beide teams elkaar al in een oefenduel. Toen had team USA
grote moeite met de Aussies. Er werd wel gewonnen, maar
het was niet fameus wat het team van coach K. liet zien.
Nu liggen de kaarten toch wel anders. Team USA is in
uitstekende vorm. Iedereen kan scoren en verdedigend wordt
er veel druk gegeven, zodat veel turnovers worden
geforceerd bij de tegenstander. De Australiërs, die door
hun winst op het al geplaatste Litouwen, toch nog de
kwartfinales wisten te bereiken, kunnen vrijuit spelen en
hebben niets te verliezen. Uiteraard zijn de Amerikanen de
grote favoriet.
Pieter Poortinga
Het Olympisch Basketbaltoernooi (5)
De
derde dag van het basketbaltoernooi was een belangrijke.
Er stonden topwedstrijden op het programma. In beide
poules nog wel. In poule A moest het ongeslagen, jonge,
team van Kroatië het opnemen tegen Argentinië. Op voorhand
een wedstrijd voor de lekkerbekken. Immers de Kroaten
speelden twee goede eerste wedstrijden waarbij vooral de
driepunters geweldig liepen. (65%!) de Argentijnen aan de
andere kant hadden de misstap in de eerste wedstrijd goed
verteerd en lijken op stoom te komen. Dat bleek in deze
wedstrijd waarin het de driepunters van Kroatië helemaal
niet vielen. Al snel bleken de Argentijnen een maatje te
groot voor Kroatië en wonnen ze de wedstrijd eenvoudig met
77-53. Geen echte lekkerbek wedstrijd dus. Argentinië
speelt de volgende ronde tegen Iran. Kroatië mag het
opnemen tegen het sterke Litouwen.
De andere topper werd gespeeld in
poule B. Team USA had nog wat goed te maken tegen
Griekenland. Dat gebeurde dan ook en hoe! Na een eerste
kwart waarin beide teams elkaar niet veel toegaven, 20-16
voor team USA, was de Amerikaanse motor lekker warm
gedraaid. Hoewel de het schot van ver weer niet echt viel
bij de Amerikanen, waren ze, ondanks de aanwezigheid van
de lange mannen van Griekenland, inside weer erg goed op
dreef. Vooral Chris Bosh was een voortdurende plaag voor
de Grieken. Ook Kobe Bryant en Dwayne Wade deden veel
aanvallende duiten in de zak. Verdedigend waren de mannen
van coach K. ook helemaal bij de les. Weer werd er veel
druk gezet op de bal en de Grieken kregen weinig
gelegenheid hun geliefde pick-and-roll spelletje te
spelen. Omdat ook het afstandschot bij de Grieken in de
eerste helft niet viel, liepen de Amerikanen weg naar een
51-32 voorsprong bij de rust. In kwart drie sputterden de
Grieken nog even tegen, maar al snel had team USA zijn
zaakjes weer op orde. In de tweede helft kwamen ook
role-players als Tayshaun Prince, Michael Redd, Carlos
Boozer aan spelen toe. Voor de Grieken waren Theodoros
Papaloukas en
Vassilis Spanoulis de
belangrijkste scorers. Dat was natuurlijk niet genoeg om
de Amerikanen af te stoppen. Eindstand 92-69. De eerste
“echte” wedstrijd die team USA moest spelen werd dus
overtuigend gewonnen. Volgende tegenstander van team USA
is Spanje. De Grieken hebben nog alle kans om verder te
komen. Hun resterende programma is relatief eenvoudig, te
beginnen tegen Angola.
Litouwen handhaafde zijn ongeslagen status. Tegen Europees
kampioen Rusland werd het na een spannende en
gelijkopgaande wedstrijd 86-79. Australië liet Iran geen
enkele kans, won zeer overtuigend met 106-68 en pakte
daarmee de eerste winstpunten. De Russen zullen, om zich
voor de kwartfinale te plaatsen, toch echt nog een
wedstrijd moeten winnen. De eerste gelegenheid om dat te
doen is tegen Australië, de directe concurrent voor plaats
vier in poule A. Plaats vier in de poule geeft recht op
een plaats in de kwartfinale.
In
poule B bleef ook Spanje poule ongeslagen. Ze wisten het
Duitse NBA duo Dirk Nowitzki en Chris Kaman samen onder de
20 punten te houden, en dan blijkt dat de Duitsers niet
genoeg in huis hebben om het de topteams echt moeilijk te
maken. Eindstand 72-59 voor Spanje. Zaterdag dus de topper
Spanje – USA. De Duitsers treden aan tegen China en dat is
de cruciale wedstrijd om plaats vier in deze poule. De
Chinezen wonnen namelijk ruim van Angola en zijn nu een
directe concurrent van onze Oosterburen in de strijd om
die oh zo belangrijke plaats vier.
Na de
derde ronde zijn Team USA, Spanje en Litouwen zeker van
een plek in de kwartfinales. Argentinië en Kroatië lijken
daar ook zeker van. Iran en Angola zullen de kwartfinale
niet halen. Blijven over: Griekenland en Rusland zullen
het naar alle waarschijnlijkheid ook wel redden en van het
drietal Duitsland, China en Australië vallen er twee af.
Dat zal dus nog spannend worden.
Pieter Poortinga
Het Olympisch Basketbaltoernooi (4)
Op
dag twee van het basketbaltoernooi, herstelde regerend
Olympisch kampioen Argentinië zich van de nederlaag tegen
Litouwen. Onder leiding van Emanuel Ginobili, Luis Scola
en Carlos Delfino, liepen de Zuid-Amerikanen in het eerste
kwart hard weg van de Aussies. Op enig moment was het
verschil maar liefst 18 punten. Australië wist echter in
de laatste minuten de score een beetje dragelijker te
maken zodat er na 10 minuten 23-11 op het bord stond.
Kwart twee was wel voor de Australiërs. Hoewel ze niet
heel erg veel dichterbij kwamen wisten ze het verschil tot
10 punten terug te brengen en zo met wat meer hoop de rust
in te gaan. Die hoop werd echter in kwart drie volledig de
bodem ingeslagen door de getergde Argentijnen. Zij liepen
uit naar 48-33 en toen was het gedaan met Australië. Zij
kregen de achterstand niet meer onder de 10 punten.
Opvallende man bij de Aussies was Patrick Mills die met 22
punten een grote bijdrage leverde aan het Australisch
puntentotaal. Eindstand 85-68. In de volgende ronde speelt
Australië tegen Iran en nemen de Argentijnen het op tegen
Kroatië.
Datzelfde Kroatië won tamelijk verassend van Rusland. Het
waren dit maal de guards van Kroatië die het team bij de
hand namen. Marko Popovic en Zoran Planicic, beiden
spelend in de Russische competitie, gaven de Russische
verdediging handenvol werk. Na de Kroatische pick-start,
een 6-0 opening, kwamen de Russen met hun gedegen spel
onder leiding van Sergei Bykov en Andrei Kirilenko terug
in de wedstrijd. Halverwege kwart twee was de voorsprong
vijf punten, maar nu was het de beurt aan de
Balkanbewoners om te counteren. Door een 10-2 run, werd er
een 42-36 voorsprong genomen. Deze werd een paar keer
uitgebouwd tot meer dan 10 punten, maar de taaie Russen
wilden zich niet overgeven en kwamen steeds weer
dichterbij. Met nog meer dan anderhalve minuut was het
verschil nog maar vijf punten en kregen ze weer hoop. Het
was echter uitblinker Planicic die met een driepunter de
wedstrijd in het slot gooide. Eindstand 85-78 en de
Kroaten zijn nog ongeslagen. Of dat na ronde drie nog
steeds zo is, valt te betwijfelen. Zij spelen zoals al
eerder gemeld tegen Argentinië. De Russen zullen zich
moeten herstellen tegen het sterke Litouwen.
Litouwen speelde tegen en mét Iran.
Hoewel de Aziatische kampioen het eerste kwart
verrassenderwijs wist te winnen, kwam dat doordat de
Balten niet bij de les waren en Iran uiterst
geconcentreerd startte. In kwart twee was Litouwen
klaarwakker. Met
Sarunas Jasikevicius
voorop denderden ze met een 18-0 run over het arme Iran
heen. De voorsprong bij de rust was met 12 punten
comfortabel genoeg om met een gerust hart de tweede helft
in te gaan. In de tweede helft werd de voorsprong alleen
maar groter. Ook de andere Litouwers gingen zich met de
score bemoeien, terwijl bij Iran alleen center
Hamed
Ehadadi
met 21 punten, 9 rebounds en 4 blocks echt iets terug kon
doen. Topscorer van de wedstrijd werd Linas Kleiza die in
22 minuten even zovele punten maakte en daarbij ook nog
acht rebounds wist te pakken. Eindstand 99-67 voor
Litouwen.
In
poule B had wereldkampioen én medefavoriet Spanje het
onverwacht moeilijk tegen gastland China. Het eerste kwart
was nog wel, zij het krap, voor de Spanjaarden met
20-18, maar in kwart twee en drie gaven de Chinezen, met
oorverdovende ondersteuning van de tribunes, vol gas. De
Spanjaarden hadden het erg moeilijk met het enthousiasme
én de scoringsdrift van China. Zo moeilijk dat er aan het
eind van kwart drie een voorsprong van maar liefst 14
punten. De Zuid - Europeanen vonden het toen wel genoeg.
Met Pau Gasol, Rudy Fernandez en Filipe Reyes voorop
kwamen ze sterk terug en wisten de stand op gelijke hoogte
te brengen. Bij 72-72 nam wonderkind Ricky Rubio het
buzzershot, maar miste. Er moest dus worden verlengd en in
die verlenging liet Pau Gasol zien dat hij van grote
klasse is. Met negen punten in de verlenging maakte hij
het verschil en kwam Spanje met de schrik vrij. Eindstand
85-75 voor Spanje. Zij spelen de volgende wedstrijd tegen
Duitsland, terwijl China het opneemt tegen Angola.
De Duitsers redden het niet tegen
Griekenland. Het eerste kwart ging gelijk op. Na een 12-2
voorsprong voor de Grieken, kwam Duitsland met nog één
minuut op de klok op 21-21. De laatste aanval was voor de
Duitsers die door Sven Schultze succesvol werd afgerond,
waardoor het kwart eindigde met een 23-21 voorsprong in
Duits voordeel. Daar was de koek gelijk mee op voor onze
Oosterburen. De Grieken speelden een geweldig tweede kwart
met hoofdrollen voor
Dimitris Diamantidis,
Theodoros Papaloukas en
Vassilis Spanoulis. Door
een 14-1 run werden de Duitsers op achterstand gezet en
hoefden de Hellenen niet meer om te kijken. Integendeel,
de maximale voorsprong was in dit kwart 21 punten. Dirk
Nowitzki en Chris Kaman, de Duitse NBA sterren kregen geen
poot aan de grond. Daarmee werd de angel uit de Duitse
aanval gehaald en hadden ze geen schijn van kans er nog
een wedstrijd van te maken. De Grieken speelden de
wedstrijd uit en brachten het uiteindelijke verschil op 23
punten. Eindstand 87-64.
Griekenland speelt de volgende ronde tegen de Verenigde
Staten terwijl de Duitsers het op moeten nemen tegen
Spanje.
Team
USA nam het op tegen Angola. Hoewel het van te voren
duidelijk was dat de Afrikaanse kampioen weinig tot geen
kans zou hebben tegen Kobe Bryant en consorten, lieten ze
zich daardoor niet ontmoedigen. Ze leverden zelfs de
topscorer van de wedstrijd met Carlos Morais die er 24
punten in schoot voor Angola. De eerste drie kwarten
lieten de Amerikanen er echter geen misverstand over
bestaan wie het beste was. De verdediging stond als een
huis en hierdoor veroorzaakten de Amerikanen veel
turnovers bij hun opponenten. Die turnovers werden op
waarde geschat door Dwight Howard en Carmelo Anthony die
makkelijke scores konden maken uit de vele breaks. Bij
rust was het 55-37 voor de Amerikanen die gas gaven als
het moest en dat weer terugnamen als het kon. Er werd
flink doorgewisseld bij team USA waar Bryant zijn eerste
score pas in het tweede deel van de wedstrijd maakte. De
Amerikaanse voorsprong liep in de tweede helft nog op naar
28 punten, waarmee de wedstrijd uiteraard gespeeld was.
Dat Angola de achterstand in het laatste kwart nog wist
terug te brengen tot 21 punten en de score daarmee wat
dragelijker maakte, was te danken aan hun eigen niet
aflatende inzet en de laksheid van de Amerikanen die het
wel geloofden dit kwart. Eindstand 97-76.
Uit
de eerste twee rondes kun je opmaken dat geen enkel team
het zich kan veroorloven rustig aan te beginnen. De andere
teams hebben genoeg kwaliteit om daar gebruik van te
maken. Als je als team niet klaarwakker bent, kun je het
jezelf onnodig moeilijk maken en moet je hard werken om de
wedstrijd toch nog naar je toe te trekken. Met één
wedstrijd per twee dagen wil je natuurlijk niet te veel
energie verspillen. Opvallend is dat de Kroaten en de
Litouwers het tot nu toe prima doen in poule A, zij zijn
nog ongeslagen. Het gaat daar nog wel spannend worden voor
wat betreft de eindstand in de poule. De zwakke broeders
lijken Iran en Australië te zijn. In poule B zijn, zoals
verwacht, Spanje en team USA nog ongeslagen. De Amerikanen
hebben de “makkelijke” wedstrijden nu gehad en zullen
tegen de volgende drie tegenstanders veel minder kunnen
“cruisen”. Zoals het er nu uitziet zullen China en
Angola het in de poule niet redden. De overige teams
zullen onderling uit moeten maken hoe de stand in de poule
eruit gaat zien.
Pieter Poortinga
Het Olympisch Basketbaltoernooi (3)
Dag
één van het Olympische basketbaltoernooi was onder andere
de dag van USA - China. Naar deze wedstrijd in poule B,
werd reikhalzend uitgekeken door veel mensen. Geschat
wordt dat ongeveer 1 miljard mensen deze wedstrijd op
televisie hebben gezien. Was het de moeite waard? Ja en
nee. De Chinezen met uiteraard Yao Ming in de gelederen
kwamen prima uit de startblokken. Het begon met een
driepunter van Ming. Het schieten van driepunters ging
China, vooral in het eerste kwart zeer goed af. Team USA
daarentegen schoot vanaf de driepuntlijn belabberd, maar
wist inside voldoende te scoren om het eerste kwart af te
sluiten met een kleine voorsprong. (+4)
In
het tweede kwart wist China door de driepunters nog steeds
tegen een hoog percentage te maken, bij te blijven tot
29-29. Daarna gaf Kobe Bryant gas en gingen de Amerikanen
nog strakker verdedigen. Er werd veel druk gezet op de
guards van China en in no-time liepen de NBA
sterren uit. Bij rust was het 49-37 voor team USA. Na de
rust was het over en uit voor de Chinezen. Hoewel ze
dapper bleven strijden en het Chinese deel van het publiek
een oorverdovend lawaai maakt bij iedere goede actie,
gaven de Amerikanen vooral door Dwayne Wade en LeBron
James, volgas. Er werd hard verdedigd en in de aanval naar
hartenlust gedunkt. Soms was er zelfs sprake van
gallery-play, maar dat werd niet echt op prijs gesteld
door de technische staf van team USA. De sterren gingen
terug in het hok en zo speelden de Amerikanen de wedstrijd
rustig uit. Coach K. wisselde veelvuldig. Iedereen kwam
aan zijn trekken en de eindstand werd
101-70. Volgende wedstrijd voor de Amerikanen is tegen
Angola.
In
poule B werden nog twee wedstrijden gespeeld. Spanje won
betrekkelijk eenvoudig van Griekenland. Dat is wat
wonderlijk. De Grieken zijn vice-wereldkampioen (achter
Spanje, dat wel) en staan bekend om hun
onverzettelijkheid. Nou waren ze dat misschien ook wel,
maar als de schoten niet vallen, dan maak je geen punten
en kun je verdedigen wat je wil. Toch ging het de eerste
helft redelijk gelijk op tot 4.14 minuten voor rust.
Spanje maakte een run waardoor het gat bij rust zes punten
in hun voordeel was. Daarna keken ze niet meer achterom.
Met een kwartstand van 27-17 in het derde kwart, werd het
gat aanmerkelijk vergroot en de Grieken wisten niet meer
terug te komen. Eindstand 81-66. Spanje speelt de volgende
wedstrijd tegen China.
Duitsland had een makkelijke dag tegen Angola. Onder
leiding van Dirk Nowitzki en Chris Kaman, boekten ze een
regelmatige overwinning. De Duitse NBA sterren maakten
samen bijna de helft van het aantal Duitse punten.
Eindstand 95-66. Als Nowitzki en Kaman heel blijven,
zullen de Duitsers voor alle teams een harde noot zijn om
te kraken. Dát is tegelijk de achilleshiel van onze
Oosterburen. Zonder of met maar één fitte NBA ster zullen
ze het een stuk moeilijker krijgen tegen de topteams.
Volgende wedstrijd van de Duitsers is tegen Griekenland.
In
poule A was een verassing te noteren. Olympisch kampioen
Argentinië verloor van Litouwen. Het was een puntje-puntje
game, waarbij de Balten wel weg wisten te lopen, maar de
Argentijnen ook weer aan wisten te sluiten. Manu Ginobili,
de absolute ster van de Zuid-Amerikanen, was niet op
schot, (1 op 7 driepunters) maar werd wel topscorer van de
wedstrijd. Daar heb je echter niets aan als je met nog 2.7
seconden een driepunter van Litouwer Linas Kleiza om je
oren krijgt waarmee de stand 78-75 in Litouws voordeel
wordt. Als je met die 2.7 seconden in balbezit dan ook nog
een domme turnover maakt, is het verhaal snel verteld.
Eindstand 79-75 voor Litouwen. Litouwen speelt de volgende
wedstrijd tegen Iran.
Iran
had geen enkele kans tegen het Rusland van Andrei
Kirilenko, dat inside heer en meester was. Met 42
Russische inside punten tegen slechts 18 Iraanse is het
verschil wel duidelijk. Toch leek het er in het derde
kwart op dat Iran de Russen bij kon houden. Dat was echter
vooral de “verdienste” van de Russen zelf, die dachten dat
ze er al waren. Iran naderde tot twee punten, maar toen
waren de Russen weer bij de les. Onder leiding van
Kirilenko en J.R. Holden maakten ze in het laatste kwart
gehakt van Iran en via een kwartstand van 25-11 werd het
uiteindelijk 71-49 voor de Russen.
De laatste wedstrijd in poule A was
Australië tegen Kroatië. De Kroaten schoten een zeer hoog
percentage driepunters raak, 75%, terwijl de Aussies daar
een percentage van 32% tegenover stelden. Dat verklaart de
zege voor een deel. Inside was Kroatië ook duidelijk
aanwezig. Center
Nikola
Prkacin, overtuigde door
in 11 speelminuten 16 punten te maken. Hij werd daarmee,
samen met
Marko
Banic topscorer aan
Kroatische kant. De Kroaten spelen hun volgende wedstrijd
tegen Rusland. Australië speelt dan tegen Argentinië, een
herhaling van de finale om de Diamond Ball, die kort voor
de spelen werd gespeeld.
Argentinië en Griekenland zijn de verliezers van de eerste
speeldag. Litouwen verraste de Argentijnen, maar helemaal
onverwacht is dat niet. Zij eindigden de laatste drie
Spelen altijd op het podium. (derde) Team USA speelde de
tweede helft tegen China een veredelde oefenwedstrijd. Dat
zal tegen Spanje en Duitsland, die deden wat ze moesten
doen en Griekenland (dat stevig aan de bak zal moeten)
naar verwachting niet het geval zijn. Rusland en Kroatië
hebben laten zien dat ze er staan, hoewel Iran in
tegenstelling tot Australië geen echte graadmeter is. De
Aussies zullen net als China, Angola en Iran heel hard
moeten werken om een wedstrijd te winnen. Dát is echter
ook de charme van het toernooi. Deze teams zullen zeker
niet met lege handen naar huis willen gaan en kunnen,
gewild of ongewild, als chicane voor andere teams gaan
fungeren.
Pieter Poortinga
Olympisch basketball , deel 2
deel 2: De overige teams.
Nadat
in het vorige artikel de grootste kanshebbers aan jullie
zijn voorgesteld, volgen in dit artikel de ander teams die
meespelen in het Olympisch toernooi.
Daar zit nog meer dan genoeg lekkers bij. De volgorde
waarin de teams worden voorgesteld is volstrekt
willekeurig.
Door
Pieter Poortinga
China: Gastheer van deze spelen. Naast de absolute ster,
center Yao Ming van de Houston Rockets, speelt er nog een
NBA speler in het Chinese team. Het gaat hierbij om Yi
JianLian van de New Jersey Nets. De Chinezen speelden als
laatste voorbereiding op de Spelen, het FIBA Diamond Ball
toernooi, waarin ze drie andere Olympische deelnemers
troffen: Angola, Australië en Iran. Tegen de Aussies werd
verloren en aan de wedstrijden was te zien dat de
afhankelijkheid van Ming erg groot is. Zonder de reus van
de Rockets ging het allemaal net wat minder. Dat zal deels
een mentale kwestie zijn. Immers een aanspeelpunt van 2.29
meter is wel heel erg lekker. Het spel oogt verder
rommelig. Er wordt hard gewerkt, ze hebben veel lengte en
aan conditie ontbreekt het de Chinezen vanzelfsprekend ook
niet. Ze missen echter iemand die de lijnen in het veld
uitzet en dat kan je in een Olympisch toernooi lelijk
opbreken. Overigens werden ze in voornoemd toernooi derde
van de zes deelnemende landen.
Angola: Al jaren patent op de Afrikaanse titel. Een team
met veel snelheid en atletisch vermogen. Bekendste speler
(voor ons Nederlanders) is Jaoquim Gomez, die een paar
jaar gelden furore maakte bij EiffelTowers. Wat kun je van
Angola zeggen? Dat het kanonnenvoer is voor de andere
teams? Dat gaat veel te ver. Het is een zeer behoorlijk
team, dat als grootste probleem het gebrek aan echte
tegenstand heeft. De spelers spelen namelijk allemaal in
de Angolese competitie en het continent Afrika staat,
vreemd genoeg overigens, niet bekend om het oogstrelende
basketbal dat er gespeeld wordt. Ook Angola bereidde zich
voor door het spelen van het Diamond Ball toernooi. Ze
verloren weliswaar alle wedstrijden, maar toonden weinig
ontzag van de andere teams en zijn zeker in staat om voor
verassingen te zorgen.
Australië: De Australiërs hebben met Andrew Bogut van de
Milwaukee Bucks een heuse NBA speler in huis. Natuurlijk
zal Bogut de aandacht trekken, maar vlak de rest van het
team niet uit. Ze verdedigen hard, kunnen goed vanachter
de driepuntslijn uit de voeten en hebben een goede fast
break in de benen. In de finale van het Diamond Ball
toernooi, speelden ze de Argentijnen in de eerste helft
naar een grote achterstand met zeer goed spel en
fantastische schoten. Doordat de Zuid-Amerikanen in de
tweede helft de touwtjes nog strakker aantrokken, bleef
een sensatie uit. De Olympische basketbalwereld is echter
gewaarschuwd!
Iran: de kampioen van Azië. Ook
deelnemer aan het Diamond Ball toernooi. Daar maakten ze
het Argentinië erg lastig en verrasten ze basketbal
grootmacht Servië. Dus speelden ze zomaar tegen China om
plaats drie. Van Iran kun je zeggen dat ze de grote
onbekende zijn. Natuurlijk is er wel iets duidelijk
geworden tijdens het toernooi. Met de 2.18 meter lange
Hamed Ehadadi hebben ze een uitstekende center in huis,
die helaas voor Iran in het laatste kwart van de wedstrijd
tegen China aan zijn enkel geblesseerd raakte. Verder
hebben ze een aantal behoorlik schutters en wordt er
gedisciplineerd gespeeld door de Iraniërs. Dat je wel
overlaten aan
Rajko Toroman, de coach van
Iran. Zij zullen net als Angola voor verassingen kunnen
zorgen, mits Ehadadi fit is en blijft.
Litouwen: Van oudsher een basketbal grootmacht. Ze spelen
al jaren op het hoogste niveau en zijn met de
vertegenwoordigende teams op allerlei kampioenschappen te
vinden. Ze speelden afgelopen week een oefenwedstrijd
tegen Team USA en kregen een flink pak op de broek van de
Amerikanen. Met 120-84 in Amerikaans voordeel was het
verschil groot. Maar ja, een vriendschappelijke wedstrijd
zegt natuurlijk niet alles. Verwacht mag worden dat de
Litouwers de laatste acht zullen halen en afhankelijk van
het speelschema in de knock-out fase kan er dan nog veel
moois gebeuren voor de Balten.
Kroatië: Geplaatst via het Olympisch Kwalificatie Toernooi
(OKT) en na twaalf jaar weer aanwezig op de Spelen. Ietwat
verassend dat wel, maar aan de andere kant ook niet
helemaal onlogisch. De Kroaten kunnen spelen, maar de
laatste jaren was het vaak net niet. Nu hebben ze een team
zonder individualisten en met een goede defensie. Als het
gaat zoals het moet gaan, maken de Kroaten kans op de
kwartfinales en als je daar eenmaal zit kan er van alles
gebeuren. Aan de andere kant, als het tegenzit, dan is er
maar weinig voor nodig om het team van winnaars in
verliezers te veranderen.
Duitsland: Ook geplaatst via het OKT. Met Dallas Mavericks
superster Dirk Nowitzki én de nieuwe Duitser Chris Kaman
van de Los Angeles Clippers, hebben ze twee NBA spelers in
de gelederen. Met de mentaliteit zit het wel goed bij de
Duitsers. Dat is algemeen bekend. Of onze Oosterburen ver
komen zal afhangen van de vorm van de Nowitzki en Kaman en
de mate waarin hun ploeggenoten zich op kunnen trekken aan
hun niveau. Natuurlijk zitten er bij die ploeggenoten
prima spelers, want de Duitse competitie is niet bepaald
misselijk. Maar de beide NBA’ers zijn en blijven voor
Duitse begrippen een klasse apart.
Rusland: Europees kampioen
van 2007, door verassend de favoriete Spanjaarden te
verslaan. Dat staat natuurlijk geweldig op de Russische
conduitestaat. Je wint niet zomaar van de wereldkampioen
en de Russen zijn dan ook niet zomaar een team. Bekendste
speler is natuurlijk Andrei Kirilenko van de Utah Jazz.
Maar er speelt nog een NBA’er in het Russische team.
Viktor Khryapa
van
de Chicago Bulls is ook een starter bij de Russen. Tel
daarbij op dat ze in de persoon van de genaturaliseerde
Amerikaan J.R. Holden een zeer ervaren guard hebben, er
nog wat dodelijke sluipschutters en een paar sterke
verdedigers rondlopen en je begrijpt dat de Russen wel als
kanshebber zijn voor een medaille.
Tot zover de teams. Het Olympisch toernooi is aanstaande
en de Amerikanen hebben de afgelopen dagen absoluut
duidelijk gemaakt dat er maar één ploeg aanspraak mag
maken op de Olympische titel, en dat zijn zij en niemand
anders. Het is aan de rest van de deelnemende teams om te
bewijzen dat deze vlieger niet opgaat.
Wordt vervolgd.
Olympisch basketball , deel 1
Zeer
binnenkort beginnen in Beijing de Olympische spelen.
Natuurlijk zijn alle sporten interessant, maar mijn
belangstelling gaat uiteraard uit naar het
basketbaltoernooi. Omdat de Nederlandse competitie nog een
eind weg is, lijkt het mij een leuk idee om dat toernooi
te volgen en de ontwikkelingen via de DoubleXX site met
jullie te delen.
Door
Pieter Poortinga
Deel 1. De
favorieten
De Verenigde
staten zijn de afgelopen jaren tegen een paar zeperds
opgelopen. Tijdens de Spelen van Athene werd er geen
Olympisch goud gewonnen. Dat ging naar de Argentijnen.
Twee jaar geleden kwam Team USA tijdens de
wereldkampioenschappen niet verder dan de halve finale.
Daar werd hen de weg naar de finale versperd door een
slimme ‘en sterke Griekse ploeg. Alle reden dus voor hét
basketballand om zich te revancheren voor deze misstappen.
Maar voordat ik verder ga over de kansen van team USA en
de andere teams, eerst wat algemene informatie.
De teams die
meedoen aan het basketbaltoernooi, zijn opgedeeld in twee
groepen.
Groep A
bestaat uit: Argentinië, Australië, Kroatië, Iran,
Litouwen en Rusland.
Groep B
bestaat uit: Angola, China, Duitsland,Griekenland, Spanje
en De Verenigde Staten.
Er wordt
begonnen met een poulefase, waarin alle teams één keer
tegen elkaar spelen. Dit duurt van 10 augustus tot 18
augustus. Van ieder poule gaan daarna de beste vier door
naar de kwartfinales. Vanaf dit moment is er sprake van
een knock-out fase. Als je verliest lig je eruit.
De enige uitzondering is het feit dat er een wedstrijd om
de derde en vierde plaats wordt gespeeld. De ‘ kleine’
finale. De kwartfinales worden gespeeld op 20 augustus, de
halve finales op 22 augustus en de ‘ kleine’ en grote
finale op 24 augustus.
Van de 12
deelnemende landen kunnen er vier als favoriet worden
aangemerkt. Argentinië, de regerend Olympisch kampioen,
wereldkampioen Spanje, vice-wereldkampioen Griekenland en
natuurlijk de Verenigde Staten.
De VS komen
naar China met een team vol NBA sterren. Onder leiding van
coach Mike Krzyzewski, beter bekend als coach K. van Duke
University, maken onder meer Kobe Bryant, LeBron James,
Jason Kidd, Carlos Boozer, Dwayne Wade en Chris Paul hun
opwachting. Spelers die in de NBA hun sporen al
ruimschoots hebben verdiend. Team USA bereidt zich nu voor
in China met een reeks oefenwedstrijden, tegen een aantal
andere deelnemers aan de Spelen. Alles lijkt eraan te
zijn gedaan om de NBA sterren met goud naar huis te laten
komen.
In de
voorbereiding op het toernooi heeft coach K. alle andere
teams uitgebreid geanalyseerd, zodat hij niet voor
verassingen komt te staan. (op het WK in 2006 wisten de
Amerikanen geen antwoord te vinden op het pick-and-roll
spelletje van de Grieken). Ook hebben ze een echte
schutter, Michael Redd, meegenomen, zodat er vanuit de
perimeter meer schotdreiging is. Daar ontbrak het in de
laatste toernooien ook aan. Tot slot zullen de NBA sterren
zich allemaal het snot voor de ogen moeten verdedigen.
Niemand mag daarbij verzaken, want voor je het weet loop
je in de knock-out fase tegen in nederlaag op en mag je
naar huis.
Argentinië is
de regerend Olympisch kampioen. Zij zijn al in China en
bereiden zich voor door het spelen van het FIBA Diamond
Ball toernooi, waar overigens nog een aantal Olympische
ploegen spelen. Ze hadden het lastig tegen het stugge
Iran, maar wonnen uiteindelijk toch vrij eenvoudig van de
Aziatische kampioen. Met vier NBA spelers in de gelederen
mag dat ook wel. Ze zullen zich in vorm moeten spelen
tijdens dit toernooi om een kans(je) te maken de titel te
prolongeren. Manu Ginobili lijkt net op tijd hersteld van
een enkelblessure. Dat is goed nieuws voor de Argentijnen.
Ze zullen hem hard nodig hebben!
Spanje is de
regerend wereldkampioen. Ze hebben een team dat barst van
het talent en lijken de grootste concurrent van team USA
in de race naar goud. Met Pau Gasol, Carlos Navarro, Jose
Calderón en Rudy Fernandez als belangrijkste spelers
zullen de Spanjaarden laten zien wat ze waard zijn. Dan is
daar ook nog supertalent Ricky Rubio. Zal hij genoeg
speeltijd krijgen om te laten zien wat hij kan? Pikant
detail is dat Team USA en Spanje samen in poule B zitten
en er een beste kans is dat ze elkaar weer tegenkomen in
de finale. Het zal een geweldige clash worden, of niet?
Griekenland
heeft géén NBA sterren in het team. Dat lijkt echter niet
zoveel uit te maken. Ook zij zitten in poule B en maakten
tijdens het OKT een prima indruk. Grote man bij Hellenen
is Theo Papaloukas, die algemeen wordt gezien als een van
de beste guards in Europa. Verder is het Griekse team een
echt team, dat op veel manieren kan spelen en van oudsher
een stevige defense neerzet. Je mag ervan uitgaan dat zij
de kwartfinale zullen bereiken en in het knock-out systeem
kan je zomaar van ze verliezen. Een halve finaleplaats of
beter is zeer zeker geen utopie voor de Grieken.
Volgende keer
de andere teams in het Olympisch toernooi.
-- // --
Het
nieuwe seizoen, een nieuw begin?
Het afgelopen seizoen
kende een prachtige apotheose waarin alle wedstrijden in
de best- of-seven gespeeld moesten worden en waaruit
MyGuide Amsterdam uiteindelijk als winnaar tevoorschijn
kwam. Hiermee kwam een eind aan de hegemonie van
EiffelTowers Den Bosch. Ook bleek dat de teams in
kwaliteit dichter bij elkaar zaten. Vanzelfsprekende
overwinningen kwamen veel minder vaak voor dan het seizoen
ervoor. Zal deze tendens zich in het seizoen 2008-2009
voort gaan zetten?
Een rondje langs de
velden levert de volgende (week31) stand van zaken op.
Voor Hanzevast
Capitals verliep het afgelopen seizoen weer
teleurstellend. Ondanks dat er prima spelers op de
Groningse loonlijst stonden én er met de zeer bevlogen
coach in de persoon van Josép Claros veel energie op en
naast het veld stonden, werden de Noorderlingen vijfde in
de competitie en vlogen ze er in de eerste ronde van de
play-offs tegen angstgener Matrixx Magixx al uit. Tot
overmaat van ramp bleek dat er aan het eind van het
seizoen een grote belastingschuld was en had het
toenmalige bestuur er een rotzooitje van gemaakt.
Gelukkig voor de vele fans zit er nu wél een bestuur dat
van wanten weet. Het oude Donar werd failliet verklaard en
uit die as herrees het nieuwe Donar. Met een nieuwe coach
in de vorm van de ietwat eigenwijze maar zeer ter zake
kundige Marco van den Berg aan het roer en een vrijwel
compleet nieuwe selectie (alleen Stefan Mladenovic en
Rogier Janssen bleven) waarvan we overigens wél een aantal
oude bekenden (Rans Brempong, Chaz McCrommon, Daniel Novak
en Aaron Royé) terugzien, hebben de Groningers op papier
weer een goed team. Zou het dit jaar wel lukken om in mei
een feestje te bouwen op de Grote Markt?
ZZ Leiden
is vrijwel compleet. De kern van het afgelopen seizoen
bleef intact, dus met de goede pointguard JS Nash, grote
man David Chiotti, good-old Vincent Krieger en een
hele rits Nederlands talent met onder meer Frank
Schaftenaar en Mick Burger. Nieuw in de ploeg van Ivo Boom
zijn Nederlands international Niels Meijer die overkwam
vanuit Groningen en twee Amerikaanse spelers te weten
Bubba Walther en Cedric McGowan. Volgens de berichten
ontbreekt er nog een small-forward en is men daar in
Leiden nu naarstig naar op zoek. Of dit allemaal genoeg is
voor een play-off plaats zal de tijd leren. Wel is
duidelijk dat ZZ Leiden in de Vijf Meihal voor veel teams
een lastig te nemen horde zal zijn.
Rotterdam Challengers
heeft het
team nog niet helemaal rond, maar is aardig op weg. Coach
Toon van Helfteren verliet de Maasstedelingen na één jaar
alweer en werd vervangen door een oude bekende: Terence
Stansbury, die in het verleden als speler furore maakte
bij onder meer BSW Weert. Het team heeft een aantal
spelers van het afgelopen seizoen kunnen behouden. Van de
Nederlanders zijn dat Jeroen Slor, Stephan van der Schoot
en Ties Theeuwkens. Teruggekeerd is Sjoerd van Vilsteren,
terwijl ook de Amerikanen Charles Richardson en Sullivan
Sykes bleven. Tot nu toe zijn er drie nieuwelingen uit de
VS bij de selectie gekomen.
Forward
Phil Grant, powerforward Aaron Williams en combo guard
Bobby Walker. Er
wordt nu nog gezocht naar een center en vanuit de jeugd
worden twee spelers aan de selectie toegevoegd om ervaring
op te doen.
EiffelTowers
Den Bosch verloor afgelopen seizoen de landstitel
aan MyGuide Amsterdam. Ondanks veel personele wisselingen
in het seizoen en langdurige blessures (o.a. van
topschutter Travis Young) kwamen de Brabanders in de
finals, waar zij zich pas in wedstrijd zeven gewonnen
moesten geven. Dit seizoen spelen de Bosschenaren geen
Uleb cup. Dat is alleen voorbehouden aan de landskampioen.
Toch gaan ze Europa in maar de selectie die dat gaat doen
is nu nog niet rond. Coach Randy Wiel is gebleven, en met
hem nog vijf spelers van het afgelopen seizoen. Dit lijken
de steunpilaren te zijn waarop EiffelTowers gaat bouwen.
De nieuwelingen tot nu toe zijn oude bekenden in de
persoon van Taron Downey, Djoenie Steenvoorde en Devonne
Giles. Ook zijn er nog twee junioren aan de ploeg
toegevoegd. Er zullen ongetwijfeld nog twee versterkingen
aan het team worden toegevoegd. Naar alle
waarschijnlijkheid zullen dit spelers zijn die hun sporen
al ruimschoots verdiend hebben. Immers de Bosschenaren
willen hun titel terug, en dat gaat met het huidige
spelersbestand niet lukken.
Bij Aris
Friesland is bekend welke Nederlandse spelers in de
selectie zitten. Sonny Waaldijk, Merlijn van de Meulen,
Bob van den Enden, Patrick Frimpong (de laatst twee
afkomstig van Eiffeltowers in het kader van de
samenwerking tussen beide organisaties) en Angolees
Perereka Martins, kunnen zich optrekken aan “nestor” Rein
van der Kamp. Ook de coach is nieuw, maar wel weer een
oude bekende. Pete Miller, die in een grijs verleden bij
Donar speelde en na een zwerftocht over de wereld bij Aris
een nieuwe uitdaging vond. De selectie van Aris is nog
lang niet op orde. Alle buitenlandse spelers moeten nog
worden aangetrokken. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
Upstairs
Weert is er, zoals te doen gebruikelijk, weer
helemaal klaar voor. Met vier nationaliteiten in het team
en slechts twee blijvers (Niels Vorenhout en Jeremy
Ormskerk) kun je spreken van een zo goed als compleet
gewijzigde selectie. Het basketbal in Weert gaat dit
seizoen een professionaliseringsslag maken. Er is een
assistent-coach aangetrokken in de persoon van Thomas
Royakkers en het aantal trainingen wordt uitgebreid. Met
het minimum aantal Nederlanders van vier in de selectie,
lijkt de trend van de afgelopen jaren overigens te worden
voortgezet. Dat betekent dus de nodige spelers van het
Amerikaanse continent. Daarvan zijn Omni Smith en Steve
Ross al bekend. Helemaal nieuw zijn Bryan White, Marcus
Jackson en Nick Stapleton. De Limburgers zijn altijd goed
voor verrassingen, zeker in het begin van het seizoen.
Daarna breekt de smalle selectie de Limburgers vaak op.
Hopelijk voor de Weertenaren gaat dat dit seizoen niet
gebeuren.
MyGuide Amsterdam
is de landskampioen.
Niet altijd met het meest mooie en spectaculaire
basketbal, maar daar maalt in Amsterdam niemand om. Winnen
is winnen tenslotte. Voor het nieuwe seizoen is er op
spelersgebied nog niets nieuws onder de zon. De selectie
is bijna helemaal intact gebleven, grotendeels doordat de
meeste spelers meerjarige contracten hebben met de
Amsterdamse club. Ook coach Arik Shivek heeft een
meerjarig contract en is dit seizoen weer van de partij
net als zijn assistenten Joe Spinks en Ferry Steenmetz.
Met het oog op de ULEB cup, waar de Amsterdammers in de
voorronde spelen, lijkt het wel wenselijk dat er
versterking komt. Gezien de financiële armslag die de
hoofdstedelingen hebben mag er nog wat verwacht worden op
spelersgebied.
West-Brabant Giants
was een van de aangename verassingen van het afgelopen
seizoen. Met een derde plaats in de competitie en een
halve finaleplek in de play-offs hadden ze het beste
seizoen in hun bestaan. De hand van Erik Braal was goed
merkbaar in het spel van de Giants. In het veld was het
duo Devonne Giles en Tim Blue onder de borden een tough
cookie. Guard Patrick Pope zette de lijnen prima uit. Van
dit drietal is Giles verhuisd naar EiffelTowers. Dat lijkt
een fikse aderlating voor de West-Brabanders. De
talentvolle Nederlandse spelers zijn wel allemaal gebleven
en worden aangevuld met een nieuweling uit eigen kweek:
Bas Hogetoorn. Vanuit Den Bosch kwam de noeste werker
Brandon Griffin over. De verwachtingen over de
nieuwelingen Durelle Brown en Charles Taylor zijn
hooggespannen. Er lijkt op het roster overigens nog ruimte
te zijn voor nog één of twee spelers. Verwacht mag worden
dat de Giants weer hun partij duchtig mee zullen blazen.
Dit seizoen spelen de
Bluestream SEALS hun tweede jaar in de FEB. Het eerste
jaar kon nog gezien worden als een leerjaar. Immers het
budget was tamelijk beperkt, de club redelijk groen en de
verwachtingen navenant. Voor dit jaar mag er meer worden
verwacht van de Noord-Hollanders, zeker nu men daar een
meerjarig contract heeft met een nieuwe hoofdsponsor. Met
vier Amerikanen, waarvan guard Matt Witt en center Darnell
Dialls nieuw zijn, en een waslijst aan Nederlandse
talenten, moet het voor Peter van Noord en zijn mannen
mogelijk zijn om dit jaar echt te knokken om een play-off
plaats. Hoe snel kan de jonge ploeg uit Den Helder zich
aan het steeds hoger wordende niveau in de FEB aanpassen?
Als dat snel genoeg gaat, dan zou er zo maar iets moois
kunnen ontstaan in Den Helder. Wat mij betreft is ze dat
van harte gegund.
Bij Landstede
Basketbal is van de Amerikanen alleen Gerad Punch
gebleven. Eredivisie topscorer Darnell Wilson verkaste
naar de Nijmegen en de rest van de selectie bestaat tot nu
toe uit de Nederlanders die vorig jaar ook al in het team
van Herman van de Belt speelden. Goed voor de continuïteit
binnen het team dat wel, maar vorig jaar werden de
play-offs na een zwakke seizoensstart maar net gehaald.
Ook hier dus weer veel Nederlands talent, maar er zullen
zeker nog aanvullingen uit het buitenland moeten komen
willen de Zwollenaren mee kunnen komen in de FEB.
Matrixx Magixx
tenslotte, had een degelijk seizoen. Een vierde plaats in
de competitie, een halve finale plaats in de beker en in
de play-offs zijn goede resultaten. Toch misten Michael
Schuurs en het publiek iets. Het basketbal dat de eerste
twee seizoenen vaak spectaculair en sprankelend was, bleek
in het afgelopen seizoen regelmatig met vakantie. Tuurlijk,
er waren mooie wedstrijden bij maar over een heel seizoen
gerekend was het spektakel toch wat minder. Michael
Schuurs gaf in de Gelderlander dan ook aan dat hij het
spektakel terug wilde in de Horstacker. Dat is natuurlijk
koren op de molen voor de Nijmeegse fans. Om dit voor
elkaar te krijgen, zijn Thijs Vermeulen, Nick Domhof,
Gerrit Brigitha, Sjors Poels en McHugh Mattis gebleven.
Zij hebben vorig seizoen bewezen mee te kunnen op FEB
niveau. Vijfde Nederlander in de selectie is Elias Bish,
de talentvolle pointguard van het Nederlands U20 team. Hij
heeft zijn basketbalopleiding gehad bij Groningen, Zwolle
en Oostende. Ook de eerste buitenlandse nieuwelingen zijn
inmiddels al bekend. Terug in Nijmegen na één jaar in de
USA en twee jaar Den Bosch, is de zeer ervaren Erik
Nelson. Daarmee lijkt gelijk de floorleader van de Magixx
te zijn genoemd. Ook de veelscorende en zeer hardwerkende
Darnell Wilson, overgekomen van Landstede is de komende
twee seizoenen in Nijmegen te bewonderen. De grote
onbekende tot nu toe, is de 2.11 meter lange Mickell
Gladness, die bij Alabama A&M in de NCAAI een grote
reputatie heeft opgebouwd als verdediger in het algemeen
en als shotblocker in het bijzonder. Ook hier nog geen
compleet roster, een pointguard bijvoorbeeld is nog niet
aangetrokken, en zullen we af moeten wachten hoe een en
ander zich verder zal ontwikkelen. Toch lijken de Magixx
op voorhand weer een team te hebben om ernstig rekening
mee te houden. En zo hoort dat ook! |
